5200 woorden is eigenlijk een uit de hand gelopen taalspelletje

De multiculturele zoektocht naar taal en identiteit is goedbedoeld maar onevenwichtig. Eigenlijk is deze voorstelling een uit de hand gelopen taalspelletje.

Scène uit 5200 woorden. Beeld Annelies Verhelst

Ze zijn soms moeilijk te verstaan, de drie spelers op het podium in het goedbedoelde maar onevenwichtige 5200 woorden. Samen met nieuwkomers Anhar Al Khamisy uit Irak en Céline Sleiman uit Jordanië maakte mimespeler Melih Gençboyaci een voorstelling over de nieuwe taal die de drie in Nederland moesten leren.

Elkaar verstaan, luisteren, hoe woorden werken, hoe taal je identiteit vormt. Daar wil dit trio het over hebben. De vocabulaire van de vluchteling, mét accenten, foutjes en gekke leenwoorden, leidt ertoe dat zij de wereld anders bekijken dan moedertaal-sprekers. Als taal je identiteit vormt, wie ben je dan als je een gebroken taal spreekt?

5200 woorden

Theater
Van Melih Gençboyaci door Zina. 19/5, Ostade Amsterdam. Nog te zien op 10/6.

Gençboyaci maakte deze voorstelling bij Zina, het multiculturele theatergezelschap van Adelheid Roosen. Na de spectaculaire Wijksafari's en Niet meer zonder jou is dit een bescheiden, al te conceptuele productie van Zina. Eigenlijk is 5200 woorden een uit de hand gelopen taalspelletje. In een virtuoze, soms oeverloze monoloog rijgt Gençboyaci associatief zinnen aan elkaar en toont de dubbelzinnigheid van taal.

De monoloog wordt onderbroken door Al Khamisy, die het publiek vragen stelt als: welk woord wil je uit de Nederlandse taal verwijderd hebben? En: wat is een woord waarvan je denkt dat ik het niet ken? Het leidt vaak tot clichématige antwoorden.

Onbeholpen is Céline Sleiman, die het Nederlands het minst machtig is. Met Engels, Frans en te hulp schietend publiek vertelt ze niet over haar vlucht, maar over haar wens modeontwerper te worden. Mysterieus is ze, en totaal niet op haar gemak. Van haar had ik veel meer willen weten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.