5 boeken voor in de koffer

De vakantieperiode breekt aan. Eindelijk tijd om ontspannen die boeken te lezen waar u nooit aan toekomt. Maar dan staat u bij de plaatselijke boekhandel en dan weet u het plotseling niet meer. Daarom zet vk.nl de 5 boeken op rij die recent de maximale waardering van 5 sterren kregen van onze recensenten - in verschillende genres.

© Colourbox

De engelenclub van Luis Fernando Verissimo - genre: fictie
De kleine roman De engelenclub van de Braziliaanse schrijver Luis Fernando Verissimo (1936) gaat over tien rijke, zelfverzekerde, maar in hun carrière mislukte mannen die al ruim twintig jaar een gastronomische eetclub vormen. Als de initiatiefnemer overlijdt, dreigt de groep uiteen te vallen. Een van de andere clubleden, de van het geld van zijn vader levende schrijver Daniel, bijgenaamd De Bolle, kan dit niet aanzien en wil de groep nieuw leven inblazen.

Het knappe van De engelenclub is dat de spanning tijdens het verhaal alleen maar toeneemt. Alleen een meesterlijk schrijver weet het antwoord te benoemen en tegelijk het raadsel intact te laten. Recensie door Peter Swanborn

Op zee van Toine Heijmans - genre: fictie

Een man, met een niet nader genoemde functie op een niet nader genoemd kantoor, besluit drie maanden in zijn eentje te gaan zeilen, en wel hierom. 'Voor je het weet is het kantoor het centrum van de wereld. Als je niet oppast, wordt het je reden van bestaan. Wat het kantoor doet, wat er gemaakt wordt of wat het verkoopt - dat is van minder belang. Het kantoor is er alleen voor zichzelf; een organisme dat met een bepaalde reden is ontstaan terwijl niemand meer weet wat die reden was.'

Weg is deze man, de hoofdpersoon uit Op zee van Toine Heijmans, aan het varen over de Waddenzee, de Noordzee en de Atlantische Oceaan. Op de laatste etappe van zijn reis komt zijn 7-jarige dochter bij hem. Vader en dochter hebben het goed samen, totdat Maria midden in de nacht, terwijl het begint te stormen, niet meer in haar bed blijkt te liggen. Zij is verdwenen.

Op zee, het romandebuut van Toine Heijmans - is een dwingend gecomponeerde roman, die je gaandeweg doet beseffen dat alles anders in elkaar steekt dan je had gedacht. Wat wonderschoon bij de kleine leefwereld van de hoofdpersoon past, is Heijmans eenvoudige stijl, waarmee hij niettemin het vertrouwde steeds net even laat kantelen. Recensie door Greta Riemersma.

Waarom we allemaal van Mars komen van Cordelia Fine - genre: non-fictie
Mannen zijn analytisch, vrouwen empatisch, zo luiden populaire theorieën over de sekseverschillen. Kletskoek, vindt Cordelia Fine, of duidelijker nog: neuroseksisme. Cordelia Fine, een Brits-Australische psycholoog en criminoloog, citeert vermakelijke 'wetenschappelijke inzichten' over verschillen tussen man en vrouw. Ze stuit op experts die meenden dat het bloed van vrouwen te koud was, hun baarmoeders te groot, hun IQ te laag, hun ziel vervuild door hormonen. Vandaar dat de stumpers ongeschikt waren voor iedere andere activiteit dan baren, zogen en poetsen. Logisch. Degenen die zulke theorieën, twee millennia lang, ventileerden, waren altijd mannen, en het voornaamste kenmerk van een vrouw was dat zij een niet-man was.

Ook de laatste tijd is er weer een vloedgolf aan populair-wetenschappelijke boekjes waarin staat dat mannen van nature relatiegesprekken haten en eten laten aanbranden en dat vrouwen niet kunnen kaartlezen en inparkeren. Indrukwekkende plaatjes van hersenscans geven de indruk dat het hier om keiharde wetenschap gaat. Fine toont ze haarfijn, en bijzonder geestig, aan dat veel onderzoek te kleinschalig is, dat resultaten vaak worden opgeblazen en gretig worden versimpeld voor het brede publiek. Fine's betoog is overtuigend. Het is ook geweldig goed geschreven, dat helpt. De schrijfster schakelt zo makkelijk van hyperabstracte wetenschap naar alledaags leven en formuleert zo soepel en scherp, dat íeder boek van haar, zelfs over de hengelsport, genietbaar zou zijn. Recensie door Aleid Truijens

Grijs verleden van P. Kerr - genre: thriller

De Schotse auteur (1956) Philip Kerr maakte naam met zijn Berlijnse trilogie rond Bernie Gunther, een man, in latere boeken achtervolgd door zijn besmette verleden, waar hij ook gaat. Naar Jaffa, Caïro, Dachau, München, Argentinië, Cuba. Van diverse kanten bestookt door geheime diensten die hem steeds weer betrekken bij activiteiten die dubieus, zo niet immoreel, zijn.

Field Grey - vertaald als Grijs verleden - is de ontknoping van deze historische-politieke-literaire triologie. Het begint in Cuba, 1954 en eindigt in Berlijn, nog steeds 1954, maar in dat jaar wordt hij fysiek en geestelijk heen en weer gekatapulteerd naar plaatsen in Amerika, Frankrijk, Duitsland en Rusland, van de vroegere straf- en concentratiekampen naar zijn huidige gevangenissen. Zowel de Amerikaanse - 'de übermenschen van nu' - als de Franse inlichtingendiensten dwingen hem hardhandig zijn verleden prijs te geven. In een sublieme smeltpot mengen zich realiteit en fictie, morele dilemma's, die niet alleen Duitsers betreffen, harde historische feiten, en mensenlevens die al of niet iets waard blijken; waarin ook Heydrich en Erich Mielke, vooral hij, het pad kruisen van de hoofdpersoon.

Bernie Gunther vertelt het hele verhaal en geeft meer prijs over zijn verleden dan hij ooit deed. Maar is hij wel te vertrouwen, vertelt hij de waarheid? Hij heeft gehaat, gemoord, gesjoemeld, gehoereerd, liefgehad, geleden, maar wat hij vooral wilde was overleven. Een ijzersterke ontknoping. Recensie door Ineke van den Bergen.

Prikkeldraad van Derk Visser - genre: jeugd
De vijftienjarige Chelsea is de enige getuige van het ongeluk van haar alcoholistische vader. Als ze op geleende rode hoge hakken de trap af zwalkt, probeert hij haar met een onhandige beweging overeind te houden. Hij struikelt, breekt zijn nek en raakt in coma. En dat is maar een van de problemen waar het van diepvriesfrikadellen levende gezin tot dan toe mee omging: hun café Het Klokje is failliet en zus Jewel moet zich melden bij de politie omdat ze de neus van haar gymleraar heeft gebroken.

Het kan niet anders of Derk Visser (1959) slaat met zijn nieuwe jongerenroman Prikkeldraad dezelfde weg in als met de zeer geslaagde voorgangers Patatje Oorlog en Landjepik (Nieuw Amsterdam, 2007 en 2009). Daarin proberen aandoenlijke, goedgebekte jongeren iets van de wereld te begrijpen en van hun eigen leven te maken. Vissers dialogen zijn verslavend: een mengelmoes van volkswijsheden, roddels, geruchten, grappen en gekke invallen die helemaal nergens heen lijken te gaan. Ondertussen zit het achterliggende tragische verhaal knap in elkaar. De ouwehoerende en zichzelf tegensprekende meiden sluipen in je ziel en de niet te vermijden uitbarsting wordt uitgesteld tot het bittere einde, met droge zinnen die pijn doen van het opgekropte verdriet. Het werk verdient veel meer aandacht dan het tot nu toe gekregen heeft. Lees die man. Recensie door Pjotr van Lenteren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden