Beeldende Kunst Whaling Voyage

400 m lang en 2,4 m hoog: ’s werelds langste schilderij valt weer te bewonderen

Na grondige restauratie is het 19de-eeuwse beeldverhaal van de walvisvaart in zijn geheel te bewonderen in Massachusetts.

gedeelte van 'Whaling Voyage 'Round the World' by Benjamin Russel Beeld Benjamin Russel

Bijna vijftig jaar geleden was het langste schilderij ter wereld voor het laatst voor het publiek te zien. Daarna verdween het 400 meter lange en 2,4 meter hoge panorama van de Amerikanen Benjamin Russell en Caleb Purrington in een donker museumdepot. De directeur dreigde zelfs ‘dat onhandige ding’ maar te dumpen.

Gelukkig kon hij worden omgepraat, restauratie volgde en nu is Grand Panorama of a Whaling Voyage Round the World vanaf zaterdag in volle glorie weer te bewonderen.

Het was niet makkelijk een plek te vinden om het enorme gevaarte uit 1848 tentoon te stellen. Volgens het New Bedford Whaling Museum in Massachusetts, de eigenaar, is het kunstwerk dat naar verluidt Herman Melville zou hebben geïnspireerd tot het schrijven van Moby Dick even lang als veertien blauwe vinvissen achter elkaar. Dat is toch ruim drie keer zo lang als het bekende Panorama Mesdag in Den Haag.

Uiteindelijk vond het walvismuseum een oude textielfabriek waar Grand Panorama of a Whaling Voyage Round the World in zijn geheel te zien zal zijn. Belangstellenden lopen straks langs het gedetailleerde beeldverhaal over de Amerikaanse walvisvaart in de 19de eeuw en de tocht van walvisvaarder Lagoda vanuit Massachusetts langs de Azoren, Kaapverdië, Kaap Hoorn en zelfs Fiji.

Hoe anders ging dat in de jaren nadat tekenaar en zakenman Russell en kunstschilder Purrington het panorama hadden gemaakt. Het schilderij reisde op grote rollen door de VS om mensen te vermaken met beelden en verhalen uit verre onbekende oorden en ook om voorlichting te geven over de walvisvangst. Het Grand Panorama of a Whaling Voyage Round the World werd in een ware show op het toneel uitgerold. Daarbij vertelde Russell, die zelf drie jaar over de wereld had gevaren, persoonlijke reisverhalen en probeerde mensen warm te maken voor de walvisindustrie, die kampte met een gebrek aan arbeiders door de goudkoorts in Californië.

Met de ontwikkeling van fotografie, film en reizen daalde de belangstelling voor dit soort panorama’s. Toch bleef het werk tot ver in de 20ste eeuw geregeld opduiken, bijvoorbeeld op de Wereldexpo van New York in 1964. Zo werd het schilderij tientallen keren afgerold en weer opgerold.

Een jaar lang nam een restauratieteam het schilderij onder handen. Gaten en scheuren werden gehecht en afbladderende verf hersteld. Ook is het schilderij gedigitaliseerd, zodat het werk nu online kan worden bestudeerd. En stiekem denkt curator Christina Connett van het walvismuseum er al over om in 2019 toch weer met het schilderij op tournee te gaan.   

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden