Drama

4 Months, 3 Weeks & 2 Days

Roemeense film in topvorm

Bruin en morsig. Zo oogt het hotel waar Otilia een kamer heeft gehuurd. De lobby is kaal verlicht, het personeel gedraagt zich onbehouwen, en op de kamer ontbreekt elke vorm van opsmuk. Dit is geen plek voor plezier. Dit is niets meer dan wat een hotel in zijn meest elementaire vorm dient te zijn: een plek om te slapen als dat thuis niet kan.


De jonge vrouw Otilia verblijft niet in het hotel voor een vrolijke avond. Zij staat haar beste vriendin Gabita bij die in dit hotel een ingreep moet ondergaan. Gabita is ongewenst zwanger, en is naar deze locatie verordonneerd door een arts die de zwangerschap zal beëindigen. Illegaal. Onder door hem strikt geformuleerde voorwaarden.


4 Maanden, 3 weken en 2 dagen is een film met een sombere inhoud. De film van Cristian Mungiu volgt nauwgezet een moeilijke periode in de levens van de jonge Roemeense vrouwen Otilia en Gabita. Het is 1987, het communistische regime van dictator Nicolae Ceaucescu heeft de regie nog strak in handen. In alle hoeken en gaten van de samenleving controleren infiltranten het gedrag van de burgers. Zelfs binnenshuis is het gevaarlijk kritiek te uiten. De door de staat verstrekte telefoons maken het mogelijk gesprekken af te luisteren wanneer de hoorn op de haak ligt.


Regisseur Cristian Mungiu heeft zijn tweede speelfilm in een verstikkende sfeer gedrenkt. In het studentenhuis van Otilia en Gabita is het karigheid troef. Iedereen is met van alles in de weer, en voortdurend worden zaakjes geregeld. Als de een iets voor een ander doet, dient daar iets tegenover te staan. Een beetje waspoeder voor een sigaret. Een handig adresje voor een telefoonmunt. En verder niets aan niemand doorvertellen.


Binnen deze uitgebeende, sobere maatschappij vormt de vriendschap tussen de zwangere Gabita en Otilia een positieve uitzondering. Wanneer Gabita in het illegale circuit op zoek gaat naar een oplossing voor haar ongewenste vrucht, besluit Otilia haar hoe dan ook bij te staan. Zonder er woorden aan vuil te maken, regelt ze de aborteur, en verzint ze de smoezen.


Mungiu bouwt het donkere avontuur van de twee vrouwen als een thriller op. Lange tijd blijft onduidelijk waartoe hun geritsel en gesjoemeld leidt, en hoe de verschillende personages zich tot elkaar verhouden. Om vervolgens de bioscoopbezoeker in een adembenemende omhelzing te nemen. Vanaf dat moment krijgen de angst en de wanhoop uit die communistische dagen een herkenbaar gezicht.


4 Maanden, 3 weken en 2 dagen is na films als De dood van Meneer Lazarescu en 12:08 East of Bucharest en The Paper Will Be Blue het volgende bewijs dat de Roemeense film bijna twintig jaar na de revolutie in topvorm verkeert. Regisseur Mungiu, in Cannes bekroond met de Gouden Palm, demonstreert wat film vermag. Met een handjevol acteurs en een beperkt budget voert hij een goed idee perfect uit. Zodoende reconstrueert hij een belangrijke periode uit de geschiedenis van zijn land.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden