3D-seks in Love blijft toch behoorlijk liefdeloos

'Voor 12 jaar en ouder' - regisseur Gaspar Noé (51) schat de doelgroep van Love, zijn nieuwe speelfilm vol expliciete seksscènes in 3D. Hij meent het: 'Wat is er verkeerd aan seks en liefde?'

Filmaffiche van Love.Beeld .

Vrijwel elke editie van het Cannes filmfestival is er minstens één film waar vooraf het stempel 'spraakmakend' op wordt gedrukt. Wanneer zo'n film dan ook nog een middernachtelijke première krijgt toebedeeld door de festivalorganisatie, weet de filmgemeenschap genoeg: de rijen voor de eerste vertoning van Love in het festivalpaleis waren lang.

Noé bezit een reputatie: de Argentijns-Franse filmer schokte het arthousefilmpubliek in 2002 met Irréversible, met Monica Bellucci en een ondraaglijk lange verkrachtingsscène in een tunneltje.

(Tekst loopt door onder video.)

Liefde

Maar nu ging het hem dus om de liefde, benadrukt de filmer in een persverklaring die vooraf werd vrijgegeven. 'Ik wil de ridicule scheiding ontstijgen die dicteert dat een normale film geen al te erotische scènes kan bevatten.'

Gewone seks in de gewone bioscoopfilm: voor sommige filmers is het de zoektocht naar de heilige graal. Het is vaker gedaan, onder meer door regisseur Michael Winterbottom in 9 Songs (2004), maar kreeg nooit echt voet aan de grond. Love volgt de perikelen van de Amerikaanse jongeman Murphy (de film begint met het dictaat van de wet van Murphy - alles wat mis kan gaan, gaat mis), die met diverse personen seks heeft, onder wie zijn Parijse vriendin en zijn blonde buurmeisje. Murphy, die regisseur wil worden, is van zins ooit een speelfilm te maken met echte 'sentimentele seks'. Net als Noé, die op jonge leeftijd vanuit Argentinië naar Europa kwam en al lang met dit filmidee speelde. Die Murphy is toch een behoorlijk jaloerse en narcistische jongen in de film, werpt een van de journalisten in de perszaal op. 'Dank u', zegt Noé. 'Daar zit wat van mijzelf in. En wat van mijn vrienden en hoe mensen nu eenmaal zijn.'

Tamelijk gepast

De 3D-techniek in Love is elegant toegepast. Geen kermiswerk, op een enkel recht op het bioscooppubliek af ejaculerend geslacht na. Noé houdt het ook tamelijk gepast, vergeleken bij Lars von Triers compulsieve seks-tweeluik Nymphomaniac: schaamhaar is terug en condoomgebruik vanzelfsprekend, óók bij snelle toiletseks. Of alles in beeld echt is, wilde de regisseur niet zeggen bij de persconferentie. Het script telde slechts zeven pagina's.

Noé scharrelde zijn cast bij elkaar. De twee vrouwelijke hoofdpersonages, de blonde Klara Kristin en de donkerharige Aomi Muyock, trof hij aan op een feestje en in een nachtclub. De mannelijke hoofdrolspeler Karl Glusman had als enige van het stel ooit eerder in een film geacteerd.

Dit gebrek aan ervaring en talent is het voornaamste gebrek van Love: buiten de bedscènes schiet de cast ernstig tekort. Geen acteurs die empathie opwekken, of zich laten kennen. Zo blijft de 3D-seks in Love, hoe goedbedoeld ook, toch behoorlijk liefdeloos.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden