Review

115 jaar later heeft dit egodocument een historische waarde gekregen

Boek (non-fictie) - De gloriedagen van mijn vader

Marcel Pagnol (1895-1974) is al een gevierd cineast wanneer hij in 1957 het eerste deel van een serie autobiografische vertellingen publiceert. De gloriedagen van mijn vader gaat over een voor de kleine Marcel indrukwekkende vakantie in het zuiden van de Provence.

Beeld de Volkskrant

Hoewel het omslag van de nu verschenen vertaling een vakantie aan zee suggereert, is daar geen sprake van. Nee, het hoogtepunt van die zomer is de opening van het jachtseizoen, waarbij Marcel op eigen wijze een bijdrage levert aan het succes van zijn vader, die nog maar een beginneling is als het op schieten aankomt.

De gloriedagen van mijn vader - Herinneringen aan mijn kindertijd

Non-fictie
Marcel Pagnol
Uit het Frans vertaald door Marianne Kaas.
De Geus; 192 pagina's; €18,99.

De memoires van de filmmaker zijn door de literaire kritiek nooit helemaal serieus genomen. Het is waar dat het een erg particulier verhaal is, over de voorlijke 8-jarige die hij toen was. 'Opeens viel het me op dat het lopen mijn moeder niet zo gemakkelijk afging, vanwege de Louis XV-hakken van haar knooplaarsjes.' Marcel haalt het koffertje met de espadrilles van zijn moeder van de wagen waarop hun spullen zijn geladen en blijft bij haar wanneer ze van schoenen wisselt. 'Het deed me plezier om te zien dat haar kuiten steviger leken.'

Maar nu, bijna 115 jaar ná deze zorgeloze zomer van voor beide wereldoorlogen, heeft dit egodocument een historische waarde gekregen. We lezen over de manier waarop de Franse middenklasse in die tijd vakantie vierde. De meubels die bij een uitdragerij worden gekocht en opgeknapt, de kar met het muildier waarmee ze die meubels vervolgens naar de villa in de heuvels brengen, de uren lopen, de indianenavonturen die Marcel met zijn jongere broertje Paul beleeft in de enorme tuin en de kraan met stromend water in de keuken, een novum in die tijd. Niet diepzinnig, wél leuk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.