tv-recensieemma curvers

1,1 miljoen kijkers hielden hun adem in toen Chantal dinsdagavond het ja-woord zou geven aan Henk

Emma Curvers

En toen gebeurde er iets dat in een rechtvaardige wereld nooit zou mogen gebeuren.

Ze stond er zo hoopvol bij vorige week, Chantal, tussen de 3.500 kandidaten voor het nieuwe seizoen van Married at First Sight (Mafs, voor kenners). Klaar om gekoppeld te worden door het realityprogramma, waarin singles middels een ‘wetenschappelijke methode’ aan elkaar worden uitgehuwelijkt. En jawel, Chantal mocht haar match Henk ontmoeten voor het altaar. Nou heb ik een rotsvast vertrouwen in de wetenschap, maar ik ben wel benieuwd naar de formule waarmee de slagingskans tussen Henk en Chantal is berekend.

‘Krijg de cholera!’, riep Chantal tegen presentator Carlo Boszhard, toen hij haar thuis overviel met het nieuws – en gelukkig riep ze nog meer uit, wat haar vanaf haar eerste verschijning de sensatie van dit seizoen maakte. Chantal is een vrouw met uitgesproken wensen in de liefde en een al even uitgesproken hoogblonde, rondborstige look: reality-tv-goud, kortom.

De twijfel sloeg ongenadig toe, ergens tussen het winkelen voor de jurk en het vrijgezellenfeestje. Precies de bedoeling. Onder Mafs ligt de vraag of al dat romantische gedoe, de ware, het lot en liefde op het eerste gezicht, niet beter plaats kan maken voor een kille berekening. Wint de wetenschap of toch de ouderwetse romantiek? Voor kamp wetenschap zijn daar Thierry en Sanne: zij trouwden vorige week zonder morren met een vreemdeling en zie, ze vieren deze week hun spaanplaten huwelijk aan de Amalfikust.

Lichaamshaar en chips

Aan de andere kant zijn daar Chantal en Henk. Chantal twijfelde en werd intussen eindeloos aan de tand gevoeld over de eisen aan haar prins, die ze zonder filter deelde – iets met lichaamshaar en chips die niet direct uit de zak gegeten mocht worden. ‘Ik kan het niet’, huilde ze, muntthee in de hand. ‘Mijn kalmeringstabletten zijn nu wel uitgewerkt.’

Chantal uit Married at First Sight.

Maandagavond zaten de kijkers klaar voor het Runaway Bride-scenario, maar getrouwd werd er niet. Dinsdag moest het dan echt, nee nu echt gaan gebeuren, na drie afleveringen vol lokaas. 1,1 miljoen mensen zaten op de bank voor de ontknoping. ‘In de trouwzaal is de sfeer om te snijden’, zei Carlo. ‘Ik wil niet hoor’, zei Chantal nog, maar halleluja, daar stapte de witte wolk dan toch de trouwzaal binnen. Maar wacht, was al duidelijk dat Chantal écht hoge eisen stelt?

Mocht u dat in de vorige zes stukjes over Chantals eisen hebben gemist, dan kwam de ‘trouwambtenaar’ ze in de ceremonie even herhalen: ‘Zittend plassen is wel gewenst. In de ochtend graag een beetje rustig opstarten. Trekt het niet als iemand smakt. De handen wassen na het toiletbezoek en na de nachtrust.’ Chantal is er immers niet voor het happily ever after: ze is gecast als de bridezilla, de vrouw die zulke onmogelijke eisen stelt dat ze nooit gelukkig zal worden.

Toen gebeurde er iets dat in een rechtvaardige wereld nooit zou mogen gebeuren. Vlak voor het ja-woord van Chantal klonk een stem in de zaal, ‘ho!’, waarop werd weggeknipt – tot volgende week of anders tot op Videoland, superdoei en bedankt sukkels. En ja, deze sukkel ging naar Videoland, al weet ik al dat Chantals kans op instant-huwelijksgeluk de nul nadert. Heb ik wetenschappelijk berekend.

Verbetering: In een eerdere versie van dit artikel stond vermeld dat Chantal witte wijn dronk. Dit klopt niet. Het was muntthee. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden