Stamgasten Het Zeemanshuis in Scheveningen

‘Toen het gebeurde was zij thuis, en ik was, weet ik veel, ik geloof chinees halen’

Geen zeeman meer te bekennen in Het Zeemanshuis, aan de visafslag van Scheveningen. Rinus (65) is er wel. Voor Jack Russel Sjaak staat een mandje klaar. 

Rinus uit Scheveningen.

Rinus: ‘Als ik een hond neem, dan ga ik naar het asiel en neem ik de hond die er het langst zit. Sjaak at het halve bankstel op, maar het is zó’n hond hoor. Mijn gabbertje, hij kan niet alleen thuisblijven. En hij gaat goed samen met Dicky, de hond van Dick.

‘Dick, de eigenaar van Het Zeemanshuis, heb ik tien jaar geleden leren kennen in het ziekenhuis. We lagen in een deuk daar, in de therapiezaal. Hij was in bonken gevallen en aan het revalideren, mijn vrouw had een hersenbloeding gehad. Ze zit in een rolstoel, haar rechterhelft doet het niet en ze heeft afasie.  

‘Ik ken haar al vanaf mijn jeugd, uit de speeltuin op het Oranjeplein in de Schilderswijk. Ik was 14, zij 9. Ik viel toen al op haar en zij op mij, maar ja, dat werkt op die leeftijd nog niet. Ik ben twee keer getrouwd geweest, daarna heb ik nog twee lange relaties gehad. De langste relatie was met de moeder van mijn kind, met haar ben ik 17 jaar omgegaan. Ook een jaartje niet, toen zat ik in de bajes. Dat bracht een hoop rust.’

‘Ik werkte als sporthalbeheerder en was elf jaar geleden zwembadmedewerker bij de gemeente Den Haag. En ineens zag ik haar, in de restauratie van het zwembad. Zij vrij, ik vrij, dus ik was gelijk een man met een missie. En ik heb haar niet meer losgelaten. Het moest zo wezen. Je komt elkaar na zoveel jaar tegen, eindelijk samen, en negen maanden later krijgt ze die hersenbloeding. Dat is verschrikkelijk, echt verschrikkelijk. Toen het gebeurde was zij thuis, en ik was, weet ik veel, ik geloof chinees halen.

‘Ze ging altijd graag naar Amsterdam, die kleine, dansen in een kooi. Dat vond ze te gek. Ze was ook een kroegtijger, maar het is denk ik vier jaar geleden dat ze voor het laatst mee naar Het Zeemanshuis was. Ze wil niet meer. Ik heb een grote bek, maar het is best moeilijk hoor. Gelukkig hebben we humor samen, anders trek je dit niet. Maar zij is niet voor niets mijn vijfde vrouw. Ik weet wat ik heb.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.