Tv-recensie Haro Kraak

‘Terug naar je eige land’ is een regelrechte aanval op het kinderpardon

Tim Hofman valt het kinderpardon aan in de lichtvoetige documentaire Terug naar je eige land.

Nemr is bijna 9 en wil later vlogger worden. Het talent heeft hij, blijkt als je hem een microfoon geeft en voor de camera zet, maar hij heeft één groot probleem: hij kan elk moment uitgezet worden naar Irak. Een land waar hij niet geboren, nooit is ­geweest en niet de taal spreekt. Ja, we hebben hier te maken met de nieuwe Lili en Howick, de nieuwe Mauro.

Nemr is een van de hoofdpersonen van de nieuwe BNNVara-documentaire Terug naar je eige land. Die spelfout is opzettelijk, want dit is een film van #BOOS, het veelbekeken YouTube-kanaal waarop Tim Hofman klachten van jongeren oplost. #BOOS heeft een herkenbare eigen stijl met een opzettelijk krakkemikkige knip-en-plak-esthetiek en een ironisch babybrabbeltaaltje.

‘Gwn niet liege toch’, staat er in beeld als Nemr toegeeft dat hij eigenlijk 8 is en niet 9. Als Nemr vertelt dat hij wordt uitgezet naar Irak, zegt Hofman: ‘Zin in!’ ‘Jij bent echt een grapjas, hè’, reageert Nemr. De lichtvoetige toon werkt fijn in dit geval; het onderwerp is al zo beladen van zichzelf. De film wordt volgende week donderdag ook op NPO 3 vertoond.

Hofman volgt met zijn vaste handlanger Marije de Roode een paar kinderen uit de groep van vierhonderd gevallen die net buiten het kinderpardon vallen. Kingsley (16) is geboren in Italië, waar zijn moeder naartoe was gevlucht uit Nigeria. Toen hij op zijn 7de kanker kreeg, vluchtten ze naar Nederland voor ­betere medische voorzieningen.

Ook reist Hofman naar Oekraïne om te spreken met een gezin dat al is uitgezet. De beelden van Maksim (14) en Dennis (10) zijn schrijnend om te zien. Ze ogen lusteloos, verward en verdrietig, omdat ze in een vreemd land wonen waar ze niet naar school gaan en niet weten wat de toekomst brengt. De geintjes van Hofman slaan hier iets minder goed aan.

De film is een regelrechte aanval op het kinderpardon dat voor veel kinderen niet geldt omdat ze niet voldoen aan de voorwaarden. Een daarvan is het meewerkcriterium: als je niet meewerkt aan je eigen uitzetting, maak je geen kans om te mogen blijven. Hoe paradoxaal dat is, wordt geïllustreerd door een groep kinderen te vragen of ze een lolly willen en ze vervolgens een contract te laten tekenen dat ze geen lolly willen. Een beetje flauw, maar wel fair.

Screenshot Terug naar je eige land Beeld BNNVARA

In de Tweede Kamer zoekt Hofman steun voor zijn plan om het kinderpardon aan te passen. En hij neemt de kleine Nemr mee, die de microfoon omhoog mag steken naar Klaas Dijkhoff en anderen. In Irak gaat Nemr dood, zegt hij tegen de VVD-fractieleider. Waarop Dijkhoff radeloos naar Hofman kijkt en zegt: ‘Ja, dus?’

Dus alle vierhonderd kinderen hier laten blijven, vindt Hofman, die een burgerinitiatief is gestart. Binnen een paar uur had hij meer dan de benodigde 40.000 handtekeningen opgehaald, waardoor het onderwerp op de agenda van de Tweede Kamer kan worden gezet. Den Haag is huiverig, omdat er na verloop van tijd wéér een groep kinderen net buiten de boot valt. In de tussentijd hoop ik dat Nemr gaat vloggen, waar hij ook is. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.