Lust & liefde Internet

’s Nachts als ik naar de computer sloop, bleek hij altijd toevallig net te hebben ingelogd

Leanne (51) deelt via internet al achttien jaar alles met een man, behalve haar lichaam.

Lust & Liefde.

‘Achttien jaar geleden waren wij vermoedelijk een van de eersten die samen chatten. Internet was nog maagdelijk, thuis hadden mijn man en ik een van de eerste verbindingen en ik herinner me levendig hoe we met steeds wisselende groepjes vrienden om de grote computer stonden en luisterden naar de bovenaardse geluiden die ontstonden wanneer er contact werd gezocht via het modem. Zo begonnen hij en ik op een chat-forum onze correspondentie: gedreven door verwondering. Of het met die magie te maken had of met het feit dat we alleen de beschikking hadden over een woordenpalet en geen gebaren of gezichtsuitdrukkingen, ik weet het niet, maar tussen ons ontstond al snel een zeer geconcentreerde vorm van contact. In 2000 had hij twee kleine kinderen, van wie hij fatsoenshalve de naam nooit noemde, maar over wie hij in onze berichten sprak op een manier die nooit had gekund als we tegenover elkaar hadden gezeten en schaamte, angst voor afwijzing en erotiek onze verhouding, vertroebelend, waren binnengeslopen. Hij stuurde me nummers van Leonard Cohen die wonderlijk aansloten bij mijn toevallige beleving van die dag, ’s nachts als ik naar de computer sloop, bleek hij altijd toevallig net te hebben ingelogd en juist omdat vanaf het prille begin duidelijk was dat we nooit voor elkaar zouden kiezen als exclusieve partners, ging ik ver in mijn ontboezemingen. Ja, er waren de afgelopen achttien jaar zeker momenten dat we elkaar meer na stonden dan degenen met wie we getrouwd waren. Zo verging het althans mij. De fysieke afstand aan de ene kant en de overweldigende hoffelijkheid en belangstelling aan de andere kant, maakte dat ik deze man het onderste uit mijn ziel toevertrouwde. Een man die nooit misbruik van dat vertrouwen zou maken.

De reden waarom we nooit hebben geprobeerd er een seksuele relatie van te maken, is eigenlijk nooit besproken. Niet dat ik hem onaantrekkelijk vond. Tijdens onze zeldzame ontmoetingen voelde ik wel degelijk zijn warmte als hij mij als een oude vriend omhelsde. Maar toen mijn huwelijk tien jaar geleden op de klippen liep, om redenen die niets met hem te maken hadden, werd ons contact door mijn vrijgezellenstatus eerder uit balans gebracht dan op een ander niveau gebracht. Hij leek ineens formeler, bedachtzamer. Later deed zich een nieuwe mogelijkheid voor. Hij maakte plannen om tijdens een huwelijkscrisis een tijdje alleen te gaan wonen, maar ook toen is er nooit iets voorgevallen van seksuele aard. Wij deelden woorden, geen expressies, geen aanrakingen, geen glimlachjes. De verwoorde gedachten, citaten van dichters en liedjesschrijvers boden mij een grotere veiligheid dan lichamelijke liefde mij ooit had gegeven. Eerlijk gezegd tob ik mijn leven lang met begrippen als liefde, intimiteit, seks. En aan deze verhouding ontbrak in ieder geval één verwarrend element: de seks.

Zo duidelijk als ik het nu formuleer, zag ik dat aanvankelijk natuurlijk niet. Dat besef drong pas recent tot me door, om precies te zijn twee jaar geleden, toen ik, ver voor de #MeToo-golf, met een schok ontdekte dat ik op mijn 14de een buitengewoon onaangename seksuele ervaring had gehad. De aanleiding voor mijn herinnering was klein: een man die na een cursus zei dat hij zich erg tot me aangetrokken voelde, deed me ineenkrimpen en mijn handen voor mijn gezicht slaan, terwijl mijn lichaam beefde. Opeens beleefde ik alle sensaties van de bijna-verkrachting in mijn jeugd opnieuw. Het beven verdween niet, maar hield aan, wekenlang. Vreemd, hoe je zoiets kennelijk kunt vergeten of verdringen. Geen grotere manipulator dan de menselijke geest. Jung had zijn vingers bij mij afgelikt. Want ik mocht dan de afschuwelijke seksuele ervaring zelf vergeten zijn, de gevolgen ervan stuurden mij nog elke dag en waren beslissend voor mijn hele leven. Ineens begreep ik waarom ik het met mijn grote liefde op mijn 21ste had uitgemaakt: ik kon lust en liefde niet met elkaar rijmen. En ineens snapte ik waarom ik met mijn man getrouwd ben: omdat hij geen grote lustgevoelens kende. Een paar maanden na die schokkende ontdekking, nog steeds lang voor #MeToo, zag ik op tv een Iers parlementslid dapper over haar verkrachting vertellen. Dat was het moment dat ik definitief mentaal onderuit ging. Een tijdlang lukte het me niet om te werken.

Maar, en nu komt het, na deze gruwelijke gebeurtenissen vroeg ik mijn lieve correspondentievriend, mij alsjeblieft een maandlang iedere dag een gedicht te sturen. De reden noemde ik niet. Zijn antwoord kwam onmiddellijk: ‘Natuurlijk wil ik dat. Wil jij mij dan jouw keuze sturen uit onze mooiste correspondenties?’ En weer bleek timing onze muze. Dichtregels als: De dodelijke achterstand die zich met ieder uur vergroot, verhindert niet dat ik uw hand terug kan vinden in mijn hand, achter mij volgt een dubbelspoor voetstappen in het zand, hoewel ik u naast mij verloor, van Gerrit Achterberg vielen naadloos op hun plaats en waren teder als een streling. Aan het einde van die maand stuurde ik hem het YouTube-filmpje van de Ierse parlementariër. Ik hoefde niet expliciet te worden, hij begreep alles. En het echt verbijsterende was, dat hij al vaaglijk wist wat er met mij aan de hand was, lang voor ik het wist. Precies zoals hij gevraagd had, stuurde ik hem een kopie van een zijn mooiste brieven van jaren geleden. Daarin schreef hij: ‘Leanne, je denkt dat je een probleem hebt met mannen, maar jouw probleem is existentieel.’ Het bleek dat deze man, met wie ik achttien jaar alles deelde behalve mijn lichaam, intuïtief dat wist wat ik met alle macht aan het verstoppen was. Magie, ja, daar heeft deze liefde veel van weg. ‘Ik ben er stil van’, schreef hij terug. En ik koester me maar al te graag in die stilte. Een klassieke verhouding zal het nooit worden. Deze liefde zal nooit bedorven worden door jaloezie en het soort gevit tussen mannen en vrouwen die zich elkaars eigendom wanen. Niemand weet van onze correspondentie. Niemand kent ons gezamenlijk bestaan. Als een van ons sterft, verdwijnt deze liefde in de digitale ruimte.’

Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Leanne gefingeerd. Ook geïnterviewd worden over liefde en lust? Mail een korte toelichting naar lust@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.