‘Oog’ is vooral heel mooi

Oog..

Bij wijze van beeldcontinuïteit staan ze er statig op. De Bekende Nederlanders die zich lieten fotograferen voor het nieuwe tijdschrift Oog, een uitgave van het Rijksmuseum. En daar hangen natuurlijk veel 17de-eeuwse portretten.

Volgens het decorum in de Gouden Eeuw lieten rijke burgers zich zelden lachend afbeelden. Dus lacht Paul de Leeuw niet. En Daphne Bunskoek niet, en zelfs de guitige Filemon Wesselink niet. Ze staan volgens oude gewoonten vanaf borsthoogte, gedraaid naar links of rechts afgebeeld – op Paul Verhoeven na, die zich net als sommige koopmannen gewoon frontaal naar de kijker richt. Aan het gevierde fotografenduo Anouschka Blommers en Niels Schumm kun je zoiets wel overlaten.

Oog is heel mooi. Visueel een traktatie, vandaar natuurlijk de naam. Want het gaat om kijken, en als we Rijksmuseumdirecteur Ronald de Leeuw in het redactioneel mogen geloven, om léren kijken.

Het museum zet, geheel volgens de voorschriften van reclame-uitingen, Bekende Nederlanders in om hun product – de collectie – aan te prijzen. Het is immers bewezen dat mannen eerder een scheermes pakken dat David Beckham of Roger Federer ook gebruikt.

Maar dat gehussel met grote namen voelt vaak geforceerd. Zo’n citaat als ‘Als ik over me heen laat lopen, denk ik aan Hasse Simonsdochter’ – een romanfiguur van Thea Beckman, gebaseerd op Kenau Simonsdochter Hasselaer, waarvan een portret in het Rijks hangt – klinkt toch wat over de top uit de mond van de RTL Boulevard-presentatrice. En die dame van de restauratie-afdeling, waarom moest die zo nodig door Joris Luyendijk worden geïnterviewd? Wéér een grote naam, weer een punt voor het imago.

Oog ziet er goed uit en er staan een paar mooie stukken in, zoals Nelleke Noordervliets overdenkingen over schoonheid.

Maar jammer dat het exclusief over het Rijksmuseum gaat. Dat maakt het er niet geloofwaardiger op. Want als je nu de cover leest (‘Herman Wijffels is verliefd op de melkmeid’), dan denk je toch vooral dat hij éigenlijk verliefd is op hetMeisje met de parel, maar dat kon niet want die hangt niet in het Rijks. Hij licht zijn opmerkelijke liefde voor de dikke meid weliswaar toe in het interview – blijft de vraag of zijn stuk was geplaatst als hij die andere Vermeer in het Mauritshuis prefereerde. Waarschijnlijk had de redactie dan nog even verder gezocht.

Wieteke van Zeil

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.