Rubriek Tijdschriften

‘Leven in Frankrijk’ toont een opgeschoonde versie van het populaire vakantieland

Wat is lezenswaardig deze week? Vandaag: ‘Leven in Frankrijk’ barst van de clichés, maar is mede daardoor het ultieme wegdroomblad.

Leven in Frankrijk Beeld Studio V

In de glossy Leven in Frankrijk is Frankrijk voornamelijk nog gewoon het oude Frankrijk en is het cliché nooit ver weg. Denk aan wijn, zon, rust, pastis, verstilde dorpjes en eten om je vingers bij af te likken. Kortom, joie de vivre, zoals hoofdredacteur Cathelijne van Vliet het omschrijft. Alleen het stokbrood en de alpinopetten ontbreken.

Het blad bestaat deze zomer twintig jaar en toont een opgeschoonde versie van het op een na populairste vakantieland van Nederlanders. Dit is het land waar je, inderdaad, als God kunt leven.

Leven in Frankrijk is volgens Van Vliet ‘voorpretblad, lifestyleblad, reisblad en wegdroomblad’ ineen. De ambitie van de redactie is ‘het mooie van (het leven in) Frankrijk laten zien’, schrijft de hoofdredacteur.

Het werkt. Mede dankzij de zoete fotografie roept het blad een hevig verlangen op om toch maar weer eens een keer naar Frankrijk op vakantie te gaan, bijvoorbeeld naar de Dordogne. ‘Bij de Dordogne denk je aan rivieren, kastelen, grotten en oude dorpen.’

Ook de Savoie is een aanrader, volgens Iris Hannema, een ‘reisschrijfster’ die zich een jaar geleden vestigde in zo’n gehucht waar niets of bijna niets gebeurt. ‘In het kleine Franse bergdorp waar ze woont (…) scharrelen op een doordeweekse dag slechts een paar kippen op straat.’ Je moet ervan houden.

Het leven is hier minder gejaagd en complex, zegt Hannema, en de mensen zijn relaxter. ‘De Fransen in deze streek zijn weliswaar niet heel extravert, maar wel vriendelijk en minder met zichzelf of met hun telefoon bezig dan Nederlanders.’

De analyse van een andere Nederlandse emigrant, Hendrika Koffeman, gaat dieper en is aangenaam genadeloos. Al ruim 35 jaar runt ze met haar Franse man een restaurant in Parijs, Le Verre à Pied. In het restaurant is een scène opgenomen van de favoriete film van zo’n beetje alle Francofielen, Le fabuleux destin d’Amélie Poulain – en niet Poulin, zoals in de tekst staat.

Aan Koffeman wordt onder meer gevraagd wat de grootste verschillen zijn tussen Nederlanders en Fransen. Op Fransen blijkt het een en ander aan te merken. Ze staan een stuk minder open voor de buitenwereld en durven ook minder, ‘ondanks dat ze zichzelf groots en heel belangrijk vinden.’ Ook zijn ze minder vriendelijk en soepel in de omgang.

Des te meer hechten ze volgens Koffeman belang aan cultuur, filosofie, literatuur en wetenschap. Dat dan weer wel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.