'Jongensclub met liefde voor voetbal' lanceert nieuw blad

Santos

Ze hebben een voorliefde voor romantiek én de rauwe kant van de sport, de oprichters van het nieuwe voetbaltijdschrift Santos. Woensdag verschijnt het eerste nummer.

De makers van Santos v.l.n.r.: Arthur van den Boogaard, Erik Dijkstra, Frank Evenblij, Frank Heinen, Wilfried de Jong, Menno Pot, Jaap Visser, Sjoerd Mossou, Bart Vlietstra, Jan Mulder en Arno Kantelberg. Foto Casper Rila

Het is eigenlijk gekkenwerk: een nieuw blad uitbrengen in een tijd waarin het ene na het andere tijdschrift sneuvelt. Toch wagen de sportjournalisten Sjoerd Mossou en Bart Vlietstra de gok. Woensdagmiddag lanceren ze Santos, een 'kwaliteitsblad voor de voetballiefhebber'.

Het idee werd geboren op een terras. Al mijmerend over het mooist mogelijke voetbalblad schetsten Mossou en Vlietstra, allebei 37 jaar oud, de contouren: goed geschreven verhalen, topfoto's op mooi papier en schitterende vormgeving. Duidelijk was ook wat er niet in moest: serieuze wedstrijdanalyses en nietszeggende interviews.

Zo'n blad bestond ooit al. Sommige voetbalfans treuren nog altijd om het ter ziele gaan van het tijdschrift Johan, in 2005 vijf jaar na de oprichting. De torenhoge ambities van dat blad strookten niet met het beperkte aantal lezers.

Voetbal Inside

Half december komt er nog een nieuw tijdschrift op de markt: Voetbal Inside. Het blad wordt volgens Johan Derksen een soort spin-off van het gelijknamige tv-programma. De nadruk ligt in het tijdschrift niet op voetbal maar op de mannen uit de talkshow.

Nu is de bladenmarkt nóg slechter: Sportweek bestaat niet meer, Elf Voetbal en Voetbal International raken steeds meer lezers kwijt. Kortom, waar beginnen de makers van Santos aan?

De redactie is gehuisvest in het Rotterdamse havengebied. Niet in een saai kantoorgebouw, zoals veel mediabedrijven, maar in een karakteristiek pandje. Het uitzicht op schepen, containers en hijskranen past wel bij de makers van het blad. 'We zijn een jongensclub met een voorliefde voor romantiek én de rauwe kant van de sport', zegt Sjoerd Mossou, in het dagelijks leven verslaggever van het AD en veel gevraagd gast in het NOS-programma Studio Voetbal.

Er is behoefte aan iets nieuws, denkt hij. 'Ik merk dat er steeds meer hang is naar wat voetbal zo leuk maakt. Veel fans hebben niet zo veel zin meer in cynisch, snel nieuws over transfertjes en al die meninkjes over opstellingen en tactiek. Natuurlijk draai ik zelf mee in dat meningencircus, mea culpa, maar ik denk wel vaak: waar gaat het allemaal over? Voetbal is ook gewoon tof, iets dat je met je vrienden doet in het weekend.'

De afgelopen maanden hebben ze keihard gewerkt aan het eerste nummer, zegt zijn collega Bart Vlietstra, freelancer voor Bureau Sport, The Guardian en de Volkskrant. 'Als ik al mijn werk voor Santos omreken naar een uurtarief, kom ik uit op 25 cent. Gelukkig doen we dit allemaal naast onze reguliere, betaalde baan. Maar dit is wat ik altijd heb willen doen.'

Over de concurrentie maakt hij zich weinig zorgen. Hard Gras mikt op andere, meer literaire lezers.' In Santos zul je geen woorden tegenkomen die je niet kent', grapt hij. Ook Voetbal International bedient een heel andere doelgroep, net als de kleinere concurrenten Panenka Magazine en Staantribune. 'Een blad als dit bestaat niet in Nederland.'

In het buitenland zijn er al succesvolle, luxe voetbaltijdschriften als 11 Freunde (Duitsland), Panenka (Spanje) en Howler (Verenigde Staten). Mossou: 'Nu is 11 Freunde een instituut, maar daar was het in het begin een drama om het financieel rond te krijgen.'

Ze hebben naar eigen zeggen geleerd van hun voorgangers. 'Uitgeverij Thomas Rap staat achter ons. De markt is supermoeilijk, dus is lang gepuzzeld om een kleine maar effectieve redactie op te zetten. Naast ons zijn er alleen nog chef-redactie Manon Colson en art director Martijn van Egmond. De rest is freelancer. Tegen iedereen zeiden we: joh, voor het eerste nummer is bijna geen budget. We betalen heel slecht, zie het als investering.'

Alle fotografen en verslaggevers reageerden enthousiast. 'Zelfs Stuart Roy Clarke doet mee, de beste voetbalcultuurfotograaf ter wereld. Hij zei meteen: wat een tof plan. Jullie hebben vast geen geld, maar weet je wat: ik doe voor niks mee.'

Vlietstra: 'Santos werd een steeds mooier elftal. Daar kregen wij dan weer energie van, weet je wel.'

Voor de lancering poseerden de makers als een voetbalelftal. Art director Martijn van Egmond, die ook het luxe wielertijdschrift Soigneur vormgeeft, wist precies hoe de teamfoto er moest uitzien: 'Je ziet de rauwheid van de sport, maar dan chic uitgelicht.'

Foto Gerrit-Jan Ek

De promotiefoto's zien er gelikt uit en staan vol bekende gezichten. 'Natuurlijk hadden we een paar blikvangers nodig', erkent Mossou. 'Maar het zijn wel auteurs die we om inhoudelijke redenen toch al wilden. Jan Mulder is een prachtig voorbeeld. Veel mensen zien hem als die roeptoeter van tv, maar hij is een van de beste voetbalschrijvers.'

Typerend voor het blad is een serie van Wilfried de Jong. 'Hij haalt overleden voetballers terug naar aarde. Zijn eerste fictieve reportage is met George Best, ze gaan samen naar trainingen van het Manchester United van Louis van Gaal en Memphis Depay. Een superleuk verhaal.'

Hun enthousiasme is aanstekelijk, maar is hier echt een markt voor? Als uit de lijst met mislukte voetbalbladen iets blijkt, is het: maak geen blad dat je zelf graag zou lezen, maar een blad dat gewild is bij een grote doelgroep. Zo ziet voormalig VI-hoofdredacteur Johan Derksen het althans. Uit lezersonderzoek bleek steevast dat abonnees graag interviews lazen met spelers van Ajax of Feyenoord. Dat is dus wat hij leverde.

Jan Mulder. Foto anp

Mossou: 'Het zou cynisch zijn als iedereen een tijdschrift maakt met de gedachte: willen de lezers boerenkool, dan krijgen ze dat. Wij zijn eigenwijs, dat klopt. Dit is een blad dat we zelf graag lezen, maar dat volgens ons ook leuk is voor de jongens uit ons voetbalteam. Tijdschriften die aanvoelen als een mooi cadeau, zoals dit, doen het trouwens relatief goed.'

In de eerste Santos, genoemd naar de oude club van de Braziliaan Pele, staat onder meer een interview met Robin van Persie, een column van Klaas Jan Huntelaar en een fotoserie uit Buenos Aires. Diego Maradona prijkt op de cover. Voor 140 pagina's betaal je 9,95.

Alleen als er voldoende belangstelling is gaan ze door, zegt Mossou. 'We hebben zevenduizend mensen nodig die intekenen voor een jaar. We gaan ervan uit dat het lukt. Eigenlijk ligt alles al klaar om vanaf april 2016 een kwartaalblad uit maken.'

Vlietstra: 'Ik moet er niet aan denken dat we alles voor niets hebben gedaan, maar ik zou vooral diep teleurgesteld zijn als hier geen markt voor is.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.