'Ik wist me eigenlijk geen raad in India'

Vóór Jane Campion An Angel At My Table maakte, was het moeilijk met haar praten, omdat ze zich in elke zin bijna verslikte in haar eigen gegiechel....

'Ik kreeg het idee voor Holy Smoke in een vliegtuig uit India toen ik nadacht over mijn eigen ervaring daar. Ik moet eerlijk zeggen dat ik me eigenlijk geen raad wist in India. Ik werd net zo overdonderd als de moeder in de film, die haar dochter opzoekt. Ik ben voornamelijk in mijn hotel gebleven, kon het absoluut niet aan. Waarom gaan westerlingen naar India? Toch vaak, ik ken er genoeg in mijn omgeving, omdat ze iets missen in hun eigen cultuur, zonder dat precies te kunnen definiëren.

'Ik kon me er niet aan overgeven. Toen kwam die figuur van een prachtige jonge vrouw in me op, die rebelleert tegen haar vastgeroeste milieu, zich in het Indiase avontuur stort, door een goeroe wordt geraakt, en dan thuis weer wordt geconfronteerd met haar familie, die een Amerikaanse man erbij haalt om haar uit die roes terug te brengen op aarde.'

De samenwerking met haar zus Anna, met wie ze het idee uitwerkte, verliep aanvankelijk nogal chaotisch. 'We zijn graag in elkaars gezelschap, maar kwetteren en ruziën meestal als schoolmeiden. Echt volwassen ben ik nooit geworden, hihihi. Uiteindelijk was de beste weg om zaken te scheiden, niet met z'n tweeën op een ding te gaan zitten.

'Ieder van ons werkte wat uit, en daarna gingen we er weer over discussiëren. Anna is vooral geïntersseerd in intimiteit, in de verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke seksuele beleving. En ze kan heel goed dialogen schrijven.'

Wat vooral stoort in het laatste deel van de film is de belachelijke vertoning van Harvey Keitel als die Amerikaan, die vernederd in vrouwenkleren rondloopt.

'Vind je? Voel je je aangesproken? Ik zie het toch echt anders. Hij is in mijn ogen geen loser. Hij komt aan als een supermacho, en aan het eind is hij een veel rijper iemand. Hij is veranderd, heeft zichzelf kwetsbaar gemaakt, zich opengesteld, zelfs voor vernedering. Vanuit die vernedering kan hij weer opstaan.

'Op een op andere manier ondergaan de Amerikaanse macho en het meisje eenzelfde proces. Zij moet genezen van haar overgave aan een goeroe, ze vindt haar eigen kracht, die mede ligt in haar schoonheid, door in gevecht te gaan met die botte Amerikaan.

'Hij valt voor haar kracht, zij maakt daar gebruik van, en dan krijg je toch weer dat ingewikkelde proces van de confrontatie tussen mannen en vrouwen, waarbij je kunt zeggen dat een vrouw haar kracht vindt en de man zijn zwakte, zijn gevoel. Hoewel het natuurlijk wel wat ingewikkelder zit.

'Als Anna dit zou zeggen, zouden we een dag slaande ruzie hebben.

'Het sterkste vind ik dat zij hem leert haar te respecteren, haar kracht te aanvaarden en zichzelf dan open te stellen voor ontwapening. Daarom is het essentieel dat hij die vrouwenkleren aantrekt en zichzelf ziet als een oude vrouw, zodat hij weet wie hij is, die macho die aanvankelijk denkt die mooie jonge vrouw in zijn zak te hebben. Begrijp je?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.