INTERVIEW

'Ik ben helemaal niet verdwenen'

De onzichtbaarheid van Rolf Wouters

Twaalf jaar geleden verdween presentator en showmaster Rolf Wouters uit Hilversum. Voor het eerst in al die jaren vertelt hij waar hij was en waarom.

Beeld Jesaja Hizkia

De wildste geruchten deden over hem de ronde, toen Rolf Wouters in 2003 na de laatste uitzending van het fraaie maar niet zo succesvolle programma Royal Rolf van de televisie en eigenlijk ook van de radar verdween. De man die op dat moment gold als dé showmaster van de jaren negentig en grote spelshows presenteerde als Wedden Dat?, Big Brother, Now Or Never, Uhhh... Vergeet Je Tandenborstel Niet en Disco Train gaf van de ene op de andere dag de brui aan zijn televisiecarrière.

In de roddelbladen en later ook op internetfora werd intussen gespeculeerd. Hij zou in België wonen. Hij zou berooid zijn, een kluizenaar, mensenschuw. Hij zou de televisiewereld haten, een hekel hebben aan de media, zijn vrouw hebben verlaten voor een jongere dame. Er doken zelfs mensen op die meenden dat hij overleden was.

Zelfs nu nog geldt 'de verdwijning' van Wouters als een van de grotere mysteries van Hilversum. Nu, ruim tien jaar later - toevallig in de maand dat zijn voormalige omroep RTL 25 jaar bestaat - vindt Wouters dat het tijd is om van zich te laten horen. En wellicht zien we hem vanavond weer op televisie. Niet als presentator, maar als gast in Ik Hou Van Holland. Al houdt hij een paar dagen voor de opnamen nog steeds een flinke slag om de arm: 'Als het allemaal lukt - je weet het nooit met vliegtuigstakingen - doe ik mee, vanwege het 25-jarig jublieum. Dat zal best een uitdaging zijn, want mijn laatste herinnering aan een tv-opname is namelijk plankenkoorts. Ik ben benieuwd hoe het zal zijn.'

Rolf Wouters (51) ziet er patent uit. Licht gebronsd, een volle bos haar en nog altijd die fonkelende ogen. Portugal doet hem goed. We ontmoeten hem in Bica do Sapato, een van zijn favoriete restaurants in Lissabon, de stad waar hij met zijn vrouw en honden woont. Het restaurant wordt gerund door twee Portugezen, maar de mede-eigenaren, vertelt de televisiemaker, zijn Catherine Deneuve en John Malkovich. 'Geen idee of dat de reden is, maar tien jaar na de opening is dit nog steeds dé plek voor acteurs, politici en trendsetters.'

Wouters en zijn vrouw komen er vooral graag vanwege het uitzicht op de Taag en het goede eten. Het bestellen gaat in vloeiend Portugees, al wuift Wouters onze complimenten bescheiden weg: 'Mijn vrouw spreekt de taal veel beter dan ik.'

Ben je nerveus voor dit gesprek?

'Ik ben wat ambivalent. Ik houd niet van interviews. Waar gaat die publiciteit toe leiden? Ik ben zo ouderwets ook... Aan de andere kant wil ik niet 'die verdwenen man' zijn. Ik vind het belangrijk om te laten weten dat het goed met me gaat, met name aan de mensen die met plezier naar mijn programma's keken. Het is mijn manier om dankjewel te zeggen. De interactie met het publiek was altijd belangrijk voor me. Het was geen klapvee, ze waren gasten en onderdeel van de show. Dat gevoel dat ik met zo'n zaal had, mis ik soms enorm, net als mijn tijd met het team dat al die shows mogelijk maakte. Ik werk nu al lang alleen of soms met een paar mensen om me heen. Dat wringt af en toe, met name de laatste jaren.'

Beeld Jesaja Hizkia

Ben je zo schuw als het beeld dat van je bestaat?

'Nee, ik ben een mensenmens, sociaal heel sterk, verre van schuw. Ik ben alleen wel strenger geworden in de mensen die ik toelaat in mijn zone. Ik heb een bloedhekel aan oneerlijke, onbeleefde mensen. Afschuwelijk. Verder houd ik niet van onnodige publiciteit, dat is wel waar.'

Waarom verdween je ineens?

'Ik ben helemaal niet verdwenen, dat wordt mij aangepraat. Ik heb de vreemdste dingen over mezelf gelezen en gehoord. Ik heb ook helemaal geen hekel aan de televisiewereld. Op een gegeven moment ben ik met mijn vrouw op reis gegaan, zo simpel is het. Ik was de ratrace even zat, wilde iets anders. Ik had geen idee wat precies, maar ik wist: ik wil eens even weg. Een jaartje, dat was het idee, maar dat jaar werden er vanzelf drie. Ik had alleen een oude Nokia bij me - die heb ik nog steeds - en ik was misschien wat slecht bereikbaar. Zelfs voor sommige vrienden.'

Vanwaar dan al die geruchten en vreemde verhalen in de roddelbladen?

'Geen idee, ze schreven maar wat. Aanvankelijk zag ik die berichten - die ik bij tijd en wijle via vrienden en kennissen ontving - met lede ogen aan. Ik had niet de behoefte er op te reageren. Het werd mede daardoor ook makkelijker me te distantiëren van het mediawereldje. Toch vond ik het wel altijd heel beledigend, ik kreeg er een naar gevoel van.'

Waar stoorde je je het meest aan?

'Onwaarheden. Het leek me zo langzamerhand dus beter weer eens iets van me te laten horen.'

Beeld Jesaja Hizkia

In de tijd dat je veel op televisie was, had je ook al een hekel aan die aandacht. Heb je over die consequentie van televisie maken nagedacht toen je ermee begon?

'Nee, natuurlijk niet. Ik was reclamemaker, tekstschrijver, artdirector. Ik kwam televisieland figuurlijk binnen gezeild. Ik won een aflevering van Showmasters, een programma waarin werd gezocht naar nieuwe presentatoren, en vervolgens leek het Joop van den Ende een goed idee om mij iets te laten presenteren. Dat werd Twins, bij RTL. Ik wist nog van niks, heb ook nog heel lang mijn baan in de reclamewereld gehouden, tot Liefde Op Het Eerste Gezicht. Dat werd een hit en het was nog wekelijks ook; ik kwam in tijdnood met mijn echte werk. Toen moest ik kiezen. De overstap naar tv-land heb ik pas in 1992 echt gemaakt. Ik vond het wel meteen interessant, televisie maken, maar zonder het goede team kon ik het niet; van de redacteuren tot de camera- en geluidsmensen - ik had mensen nodig om een bepaalde signatuur te waarborgen. Uiteindelijk heb ik zo tien jaar met een vaste kern van collega's gewerkt. We waren zo goed op elkaar ingespeeld, het was een creatieve, gekke machine.'

Zijn er dingen waarvan je spijt hebt?

'Spijt vind ik een groot woord, maar het was dom van me in 2001 bij Veronica weg te gaan. Ik had daar succes met Disco Train, mijn contract zou worden verlengd, maar ze wilden me hebben bij de AVRO en daar was ik gevoelig voor. Ik ga er verder niks over vertellen, te veel politieke redenen waar ik niet op in wil gaan, maar ik zat bij de AVRO uiteindelijk niet op mijn plek.'

Waarom vond je dat je Veronica moest verlaten?

'Moeilijk. Ik twijfelde, dacht dat ik snel te oud zou worden voor Veronica. Bovendien ging mijn werk achter de schermen steeds meer tijd vragen. En de AVRO zag het wel zitten; ik mocht de omroep daar 'verhippen', zou carte blanche krijgen, de programma's kunnen maken die ik wilde maken. De man die mij binnenhaalde, bleek er - toen ik eenmaal was overgestapt - niet meer te werken. Daarnaast was er een jaar lang geen zendtijd voor mij. Dat maakte het niet makkelijker.'

Hoe reageerden ze bij Veronica op je overstap?

'Ik wist niet wat ik moest zeggen, dus zei ik niks. Ze lazen het in het persbericht van de AVRO. Stom, ik heb daar nog steeds spijt van. Heel onprofessioneel. Uiteindelijk heb ik het wel uitgelegd en ze snapten het ook wel. Ze waren niet blij, maar ze begrepen het.'

Dat was ook het moment dat jouw rol in de tv-wereld minder werd.

'Nee, mijn rol werd eigenlijk groter, maar minder zichtbaar en achter de schermen. Het ging evenwel stroever, alles werd minder persoonlijk, onsympathieker. De televisiewereld in het algemeen werd harder, net als de hele maatschappij - het was de tijd na 9/11. Ik had onbedoeld op de tenen van belangrijke mensen gestaan, soms door onhandigheid, soms omdat ik eigenwijs was. Ik had dertien jaar lang non-stop televisie gemaakt en er begon iets te broeien. Mijn vrouw en ik leerden Portugal kennen in 1998, een plek waar ik al na een eerste bezoek voelde: dit is mijn thuis. Daar kwam bij dat ik geen voldoening meer uit mijn werk haalde. Ik was er even klaar mee. Dan ga je fantaseren. Mijn vrouw en ik hebben geen kinderen, ik ben zelfstandig, waarom wagen we die stap niet? Waarom niet een jaar iets anders doen?'

Voor het grote publiek leek je destijds ineens van de aardbodem te zijn verdwenen.

'Dat is dus niet zo. Het is heel geleidelijk gegaan. Na RTL en Veronica kwam de AVRO, waarvoor ik steeds minder programma's maakte. Die programma's waren ook nog eens minder opvallend dan wat ik bij Veronica maakte.'

De gevreesde nachtkaars.

'Ik was minder in beeld, maar werkte achter de schermen hard door, zat in vergaderingen, bedacht concepten, enzovoort. Er kwam van alles bij elkaar: televisie werd steeds meer een industrie, ook bij de publieke omroep. Ik heb het begin van de jaren negentig nog meegemaakt, de tijd dat RTL de enige commerciële omroep was. Dat was nieuw in Nederland. Joop van den Ende Producties zat in een enorme groeispurt. Er was ruimte voor creativiteit, vrijheid, gekkigheid; we hadden heel veel lol. De laatste jaren werd die lol voor mij steeds minder.'

Sinds die 'break' in 2003 heb je niks meer voor televisie gedaan?

'In 2005 ben ik met Eyeworks, dat toen al aardig aan de weg timmerde, iets nieuws begonnen. Voor Talpa TV heb ik zo nog een programma gemaakt, Superbal. Op de laatste opnamedag zat ik in de kleedkamer, voor zo'n spiegel met van die lampjes. Ik keek mezelf aan terwijl ik mijn schmink eraf haalde en dacht: waarom doe ik dit nog? Ik had last van negatieve stress, ik moest écht even stoppen met tv. Het was een heel aanwijsbaar moment.'

Het jaartje weg werden er tien. Hoe gebeurt zoiets?

'Ik ging op reis met mijn vrouw, ontmoette nieuwe mensen, deed nieuwe dingen; voor je het weet, is er een jaar voorbij. En nog een jaar. En nog eentje. Op een gegeven moment was die hele tv-wereld uit mijn systeem. Hoe langer het duurde, hoe groter de afstand werd. Ik sprak niemand meer uit die wereld, zelfs - helaas - mensen die ik als vrienden beschouwde. Je loopt elkaar ook niet meer tegen het lijf. Vreemd genoeg vond ik dat op een gegeven moment even heel prettig. Ik had namelijk ineens echt een ander leven. Precies daar wringt nu gevoelsmatig een beetje de schoen; ik moet het verleden en het heden nog een beetje beter met elkaar verweven.'

Wat deed je al die jaren?

'Reizen. Werken. Ik ben zelfstandig ondernemer. Dat mag je vrij breed opvatten. Ik houd me bezig met onder meer kurkproductie, doe aan landontwikkeling en natuurverbetering. Ik ben deels boer, zo je wilt. Daarnaast ben ik vooral - heel kleinschalig - actief op het gebied van onroerend goed; ontwikkeling, advies, bemiddeling. Persoonlijk, klein en in stilte, dat wel. Alleen voor mensen die ik ken of die juist worden geïntroduceerd. Tot slot ben ik altijd beschikbaar voor leuke, creatieve mediazaken. Ook in Nederland. Als het maar met de juiste mensen is.

Dat laatste is er de laatste jaren volledig bij ingeschoten. Het komt er vooral op neer dat ik niet in een hokje gestopt wil worden. Die houding heeft tegelijkertijd zijn nadelen. Je hebt mensen die na hun studie 25 jaar lang hetzelfde hebben gedaan en nu hoog in de boom zitten. Dat was niet mijn weg. Ik ben 51 en eigenlijk nog steeds een avonturier.'

Had je eerder moeten stoppen?

'Nee, waarom? Ben ik gestopt dan? Wat als ik morgen weer een tv-programma maak? Je hebt maar één opdrachtgever nodig. Nogmaals: ik heb geen hekel aan televisie. Met de juiste mensen en het juiste concept... Je weet het nooit.'

Je sluit een terugkeer niet uit?

'Weet je, waarom zouden ze een 51-jarige man die ver weg woont en ook nog eens goedbedoeld lastig is voor een nieuw programma vragen? Als het gebeurt, moet het passen, logisch zijn. Ik ben erg old school, dus er moet een behoefte zijn aan retro-tv of iets dat in het verlengde ligt van mijn denkwereld.' Lacht: 'Wat dacht je van een programma met als titel: Nederlanders In Den Vreemde?'

Ben je financieel onafhankelijk?

'Nee, ik moet nog heel lang blijven werken, net als de meeste zelfstandigen. Ik ben ook geen goede ondernemer. Ik ben een vrije geest, zoek eerder naar voldoening in wat ik doe, dan in geldelijk gewin. Dat geeft niet, ik ben wie ik ben. Bovendien ben ik niet materialistisch. Vroeger wel; ik was een van de eersten in Amsterdam met een autotelefoon. Ik geef er niks meer om, daar gaat het niet om in het leven. Ik ontmoet graag mensen, maar dat hoeft niet in een duur restaurant. Dat kan ook in een café met tl-balken of gewoon thuis. Luxe auto's interesseren me ook niet; ik heb een pick-uptruck.'

Je moet in je hoogtijdagen evenzogoed veel verdiend hebben.

'Nee, zo'n beeld moet je bij mij niet hebben. Ik kom uit de tijd van de gulden en mijn hoogtijdagen waren maar kort. Ik heb altijd moeten werken en dat moet ik nog steeds. Van het beeld dat ik op een terras in de zon heerlijk een boek zit te schrijven, klopt niets. Ik zou willen dat ik me dat kon veroorloven, dat ik bovendien die rust had.'

Wil je hier in Portugal oud worden?

'Dat is de vraag die mijn vrouw en ik ons de laatste tijd vaak stellen. Het is een gezond land, net als Frankrijk en Italië. Goed eten, zon, ruimte, natuur. Het aantal mensen boven de 80 dat hier nog kwiek rondloopt, is ongekend. Dus als je ergens oud wil worden, moet je het hier doen. Bovendien zijn de mensen er nog ouderwets beleefd. Als vreemdelingen elkaar te dicht passeren op straat, ook in Lissabon, wordt er vaak even kort gegroet. Sorry, maar ik houd daarvan. Het is de latino in mij.'

Maar?

'Hoe ouder je wordt, hoe nostalgischer. Ook nu wij praten over vroeger. Het wordt allemaal wat gevoeliger, mag ik het zo zeggen? Nederland, de tv-tijd, de poffertjeskraam in Laren... het zijn inmiddels dierbare herinneringen geworden.'

Dus je komt terug naar Nederland?

'Nee, dat zal helaas moeilijk gaan. Ik heb soms heimwee, maar dat is naar de dynamiek, specifieke locaties, mensen, niet per se naar het land zelf. En al blijft het het land waar ik geboren ben en al missen we onze Nederlandse vrienden en familie; er is nog zoveel meer in de wereld. Alleen Europa al. Ik ben een reiziger.'

Kom je nog veel in Nederland?

'Te weinig. Voor familie en vrienden. Ik zou er vaker professioneel willen zijn. Nederland is voor mij nog steeds een medialand. Als ik aan kom vliegen, voel ik dat direct.'

Omschrijf dat gevoel eens.

'Dat ligt aan het moment. Als ik Studio Aalsmeer of Hilversum vanuit de lucht zie, denk ik: 'Waar is die tijd gebleven?' Dat mag je heimwee noemen. Tegelijkertijd zijn er ook momenten dat ik land op de Polderbaan en het liefst direct weer omkeer. Vooral als het regent.'

Kijk je nog naar Nederlandse televisie?

'Dat zal ik altijd blijven doen. Overdag zie ik Portugese programma's - de tv staat hier namelijk overal aan - 's avonds Nederlandse. RTL Late Night vind ik knap. Dat is heel moeilijk, in alle facetten.Voor de rest is er op tv vooral veel sensatie en er moet al gelachen worden voordat het echt leuk is. Maar er zijn gelukkig ook mooie programma's; ik vind de programma's van Floortje Dessing erg goed, en Boer Zoekt Vrouw. Mooi in beeld gebracht ook. En natuurlijk ben ik ook een beetje fan van Jort Kelder in Hoe Heurt Het Eigenlijk.'

Rolf Wouters met Jort Kelder en Rick Nieman in 'De Factor Rolf'. Beeld ANP

Zie je dat het best meevalt, zo'n interview?

'Ik heb er gewoon altijd een hekel aan gehad, maar ik vond het nodig. Ik ben namelijk niet verdwenen, en ik ben geen vreemde man.'

Journalist/schrijver Marcel Langedijk en presentator Eddy Zoëy zijn bezig met een boek, getiteld Eeuwige Roem, waarin zij op zoek gaan naar ooit zeer bekende Nederlanders, die om wat voor reden dan ook uit de publiciteit verdwenen. Het boek verschijnt begin 2015 bij uitgeverij Q van Querido.

CV Rolf Wouters

23 april 1963 geboren in Rijswijk.

Opleiding

1975-1982 Atheneum A

1982-1983 Nijenrode Business University (niet afgemaakt). Nima A en B.

Loopbaan

1985-1987 Account executive/copywriter bij Van Hoek & van Staal en Havas Dentsu Marsteller.

1987-1992 Creative director/partner Nijgh Interpartners.

1990-1999 Presentator/redacteur bij Joop van den Ende TV Producties/Endemol/RTL/Veronica met onder meer de programma's Wedden Dat!, Rolf X Alive!, Now Or Never, Wouters Wondere Woensdag, Uhhh... Vergeet Je Tandenborstel Niet en Big Brother.

1999-2001 Presentator/producent bij RedForest TV met onder andere programma's als Televisione Di Rolfo en Disco Train.

2001-2003 Presentator/creative director bij IDTV met programma's als De Factor Rolf, Rolf's Antwoordapparaat en Royal Rolf.

2005 Zijn laatste tv-programma Superbal - een coproductie met Eyeworks voor Talpa TV.

2004-heden Ondernemer.


Rolf Wouters is getrouwd en woont in Portugal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.