180 Graden Mounir Samuel

‘Ik beland nooit meer in nare religieuze discussies’

Mounir Samuel (28), politicoloog, blogger en auteur van het boek God is groot  Eten, bidden en beminnen met moslims. Hij is christen en bidt tot Allah. Hij kantelde in zijn godsbeleving.

Mounir Samuel is een Egyptisch-Nederlandse auteur, politicoloog en blogger. Foto Ivo van der Bent

Oude Standpunt

‘De god in wie moslims geloven, is een andere god dan de god van Jezus en bestaat dus niet.

‘Als post 9/11-tiener groeide ik in de kerk op waarin kritisch werd gekeken naar de islam. Er werd altijd gezegd dat moslims een andere god hadden. Op zijn Nederlands gezegd: Allah is niet gelijk aan God.

‘Dat was voor mij verwarrend omdat ik als christelijke Egyptische-Nederlander gewend was te bidden tot Allah, wat gewoon het Arabische woord voor God is, zoals Dieu het Franse. Maar de god volgens Mohammed zou een heel andere god zijn, een ‘foute god’. God de Vader, de God van Christus, was de ware en liefdevolle god.

‘Op mijn gereformeerde school werd bij godsdienstles veel aandacht besteed aan de islam: ook daar werden constant de verschillen benadrukt en bewezen dat ‘Allah’ niet bestaat. Omgekeerd hebben veel moslims de neiging te zeggen dat christenen drie goden aanbidden.

‘Tot op de dag van vandaag bid ik als christen tot Allah. Maar mij werd geleerd om me daarbij ongemakkelijk te voelen en moslims te zien als mensen die een verkeerde, niet-bestaande god aanhangen.

‘Door deze gecreëerde tegenstelling bezocht ik in Egypte wel moskeeën, maar kon ik niet meebidden. Dan bad ik immers tot die wrede, niet-bestaande god.

‘Ik had hier altijd grote twijfels bij, vooral omdat de discussie steeds over Allah versus God werd gevoerd, terwijl dit God versus God betekent.’

Kantelpunt

‘In mijn zoektocht naar afkomst, geaardheid, geloof en identiteit heb ik op mijn 16de, 21ste en 25ste tot driemaal toe mijn religieuze overtuigingen overboord gegooid om te ontdekken wie God voor mij is. Als eerste liet ik het éénkennige calvinisme los. Ik begon als tiener de Koran te bestuderen en las daarin herhaaldelijk dat we in dezelfde god geloven, als volgelingen van Het Boek - de Thora, het Nieuwe Testament en de Koran. Maar het godsbeeld dat in de Koran werd gepresenteerd was heel anders dan dat in de Bijbel. Dus ik vond het moeilijk dit aan te nemen.

‘Door de jaren heen kreeg ik steeds meer islamitische vrienden. Ook mijn laatste partners waren moslima’s.

‘In de gesprekken met hen realiseerde ik me dat los van de religieuze dogma’s, hun persoonlijke godsbeeld vaak niet veel van het mijne verschilde. Jezus is en blijft voor mij de zoon van God en het summum van zijn liefde. Dit maakt mij overtuigd christen. Maar ik leerde met mijn vorige partners gezamenlijk bidden tot dezelfde Grootse Maker en Liefhebbende Vader van het al. In hun geloof vond ik meer raakvlakken dan met veel christenen. ’

‘De god in wie moslims geloven, is een andere god dan de god van Jezus en bestaat dus niet.’ Foto Ivo van der Bent

Nieuwe standpunt

‘God is één. En we vinden elkaar in het zoeken naar én het aangaan van een actieve relatie met hem. Godsdienst is statisch, geloof niet. Natuurlijk bestaat er een groot verschil in godsbeeld – tussen moslims en christenen, maar ook tussen christenen onderling. Elke christen zal zeggen: ‘God de Vader’, of je nu katholiek, protestants of evangelisch bent. Maar de reformatorische calvinist kent meer overeenkomsten met salafisten dan met mij. Ook onder moslims bestaat een grote diversiteit aan godsbeelden. Ik ben veel meer geïnteresseerd in wat mensen persoonlijk geloven, dan in wat ze geacht worden te belijden.

‘Veel christenen en moslims kunnen geen interreligieuze dialoog voeren zonder in een halve oorlog te belanden. Het zou moeten gaan om relatie, niet religie. Zo ontmoet je God voorbij de religieuze grenzen heen.’

Het effect

‘Ik heb het afgelopen jaar met tientallen moslims op hun en mijn manier gebeden. Geknield richting Mekka en met de handen gevouwen en de ogen dicht. Bij tegenslag vraag ik moslims om met mij te bidden, iets wat ik vroeger niet zou hebben gedaan, want dan baden ze immers tot die andere god. Omgekeerd bid ik op verzoek ook voor hen. Ik bid tegenwoordig in moskeeën zonder terughoudendheid. Ik beland nooit meer in nare religieuze discussies met moslims. Als meer mensen de theologie los zouden laten en op zoek gingen naar een gezamenlijke godsbeleving, blijkt God veel groter, dan ons onvermogen om in elkaar broers en zussen te zien.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.