Profiel The Naked Sweat Drips

‘Het is tóch een afscheidsalbum geworden’

De zes vrienden van rockband The Naked Sweat Drips hadden het liefst nog tientallen jaren samen gespeeld, maar dat zit er niet in. Gitarist Kristian Strik (24) werd eerder dit jaar gediagnosticeerd met een onbehandelbare hersentumor. En dus gaf de band alles voor hun laatste album. 

Beeld rv

Onder luid applaus komen zes twintigers op 21 maart het podium van een uitverkocht Doornroosje in Nijmegen op. Een man in het publiek roept de naam van Kristian Strik (24), die met een wandelstok naar zijn synthesizer loopt. ‘We gaan er geen treurige avond van maken’, belooft zanger Stefan Kollee (23) de vierhonderd mensen in de zaal. Het is woensdagavond en een uur lang spelen de leden van de grungerockband The Naked Sweat Drips harder dan bij eerdere shows - het is dan ook hun allerlaatste show ooit. Winand Derks van de Ven (24) rent met zijn gitaar over het podium, Jimmi Vos (24) drumt als een bezetene. Als de band afsluit met het zeven minuten durende epos Agony Abides, is Kristians snerende synthesizer het luidst hoorbaar van de hele avond.

Als 15-jarigen ontmoeten Kristian, Stefan, Winand, Jimmi, Luc Jeuken (25) en Rick Veldkamp (23) elkaar op de muziekschool van hun woonplaats Boxmeer. Ze beginnen met jammen, richten The Naked Sweat Drips op en worden een hechte vriendengroep. Zeven jaar later krijgt hun debuutplaat Psycho Sister goede recensies en winnen de muzikanten de 3voor12 Gelderland-prijs voor beste album.

Toen Kristian, een slanke jongen met lang haar en een bleek, engelachtig gezicht, aan het begin van dit jaar te horen kreeg dat hij een onbehandelbare hersentumor heeft, zat er voor de band één ding op: terug naar Boxmeer, nummers schrijven, een laatste album opnemen en nog één grote show geven. Hoe gaan de jonge muzikanten om met het onvermijdelijk einde van hun band?

De band bij het Rock-it Festival in Moers, Duitsland op 5/3/2017 Beeld rv

In februari zette de band een crowdfundcampagne op (‘Uitbehandeld maar niet uitgespeeld’) om de benodigde 6.200 euro voor de opnamen in te zamelen. De campagne werd op Twitter opgepikt en verspreid door Jett Rebel en leden van rockbands Birth of Joy en DeWolff. Uiteindelijk haalden ze meer dan twee keer zoveel geld binnen als nodig. Voor gitarist Winand voelt dat ‘heel dubbel’, zegt hij. ‘We haalden zoveel geld binnen omdat ons verhaal zo tragisch is. Natuurlijk is dat gaaf voor ons. Maar we waren veel liever de rest van ons leven met dit zestal doorgegaan met spelen.’

Rocco Hueting van de Nijmeegse rockband De Staat draaide in Doornroosje plaatjes tussen de twee voorprogramma’s en The Naked Sweat Drips. In de Nijmeegse scene kent iedereen volgens hem het verhaal van Kristian. Maar ook daarbuiten verspreidde het verhaal van de band zich. Een docent van de Rockacademie bracht Kristian in contact met Spinvis, zijn favoriete artiest. Samen namen ze een nummer op. ‘De tekst was een gedicht van onze zanger Stefan’, vertelt Kristian op 3 april via e-mail, omdat praten steeds moeilijker wordt. ‘Spinvis zong, en samen hebben we de muziek geïmproviseerd.’

Spinvis

Erik de Jong (Spinvis) denkt nog geregeld terug aan zijn middag met The Naked Sweat Drips in de Limburgse studio. Normaal gesproken zingt hij in het Nederlands, maar voor dit nummer maakte de liedjesschrijver een uitzondering. ‘Het hele album is in het Engels. Het leek me een beetje flauw om hun tekst te vertalen.’ In de studio vond De Jong het knap hoe Kristian de synthesizer met zijn gitaarpedalen bespeelt. ‘Daar kwam een waanzinnig geluid uit. Hij heeft van zijn onmogelijkheden zijn mogelijkheden gemaakt. Dat tekent een kunstenaar.’

Gitarist Winand studeerde vorig jaar af aan de Filmacademie met een documentaire over Kristians eerdere confrontatie met kanker, Kristians Prelude. Toen de film in juni in première ging, leek Kristian na operatieve behandelingen, chemokuren en bestralingen schoon te zijn. Maar een half jaar later had hij tijdens een optreden in Duitsland ineens moeite met het spelen van gitaarriffs die hem normaal gesproken makkelijk afgaan. Zijn tumor was terug, en onbehandelbaar. De controle over zijn rechter lichaamshelft wordt langzaam aangetast. De overige bandleden kochten een synthesizer voor Kristian, die hij met zijn linkerhand en via gitaarpedalen met zijn linkervoet bedient. Lopen doet hij met een stok. De prognose was in januari dat Kristian nog maximaal een half jaar te leven heeft.

Verbale communicatie met Kristian gaat moeizaam, maar als ze in de studio zijn, is er niks veranderd, zeggen de bandleden. ‘Zodra Kris achter de synth zit is-ie muzikant’, zegt zanger Stefan. ‘Alle muzikale kennis komt eruit door zijn vingers. Dat is zo cool.’ Zelf noemt Kristian de afgelopen maanden ‘intensief en productief’. Sinds in januari het slechte nieuws kwam, repeteerde de band tot aan de opnamen in maart bijna elke dag. ‘Maar ook als we niet repeteerden, was ik met de muziek bezig’, schrijft Kristian in een e-mail. ‘Door de chemokuur die ik onderging, moest ik veel slapen. Maar zodra ik wakker was, kon ik alleen maar aan muziek denken. Het liefst had ik al die slaap niet nodig gehad zodat ik al mijn energie in onze muziek kon steken.’

Kristian Strik in de studio met Spinvis. Beeld rv

De nieuwe nummers klinken – deels door het vervormde synthesizergeluid van Kristian en het hardere gitaarspel van Winand – rauwer dan die op het vorige album. Toch hing er in de Noord-Limburgse Moon Music Studios een relaxte sfeer. De bandleden maakten altijd al ‘lompe grappen’, en dat was nu niet anders. ‘Beter dan sentimenteel gaan lopen doen’, zegt Winand. ‘Daar heb je niets aan.’ Toen de leeftijdsverwachting van Kristian ter sprake kwam tijdens de opnames, zei Stefan grappend dat ‘ze tegen Stephen Hawking ook hadden gezegd dat-ie nog twee jaar had. En hoe lang heeft die rondgereden?’ Drummer Jimmi: ‘Vijfendertig jaar!’ Stefan: ‘Ja. Nog dertien platen!’

Winand is bezig met een tweede film over Kristian. Het extra geld van de crowdfundcampagne ging naar een videoregistratie van de laatste show door jaargenoten van de Filmacademie. ‘Alles wat we nu maken is een soort nalatenschap’, zegt hij. ‘Zo kunnen we over dertig jaar terugkijken en denken: we hebben die cd opgenomen en die show gedraaid en een nummer met Spinvis gemaakt.’

De band bij de première van de film Kristians Prelude in Filmmuseum Eye, Amsterdam op 29/6/2017. Beeld rv

In de afstudeerfilm van Winand zie je Kristian in zijn slaapkamer een rauwe track opnemen op een analoge bandrecorder. ‘Ik vind het niet zo erg eigenlijk’, zegt hij. ‘Wat?’, vraagt Winand. ‘Dat ik eerder doodga dan de meeste mensen’, antwoordt hij, terwijl hij over de rugleuning van zijn bungelende bureaustoel hangt. ‘Ik moet alleen hetzelfde doen in minder tijd.’

Hun nieuwe album voelt niet als hun laatste, zegt zanger Stefan. ‘Blackstar van Bowie was een afscheidsplaat. Hij dacht: ik ben er klaar mee. Maar wij zitten helemaal niet in die levensfase. Kristian is pas net begonnen. Hier had nog goed een plaat achteraan gekund. Of tien platen. ’ Maar het is ook wél een afscheidsplaat, brengt gitarist Winand daar na een korte stilte tegenin. ‘Want hoe kut het ook is: dat is het gewoon.’

Na hun laatste show in maart maakten de leden van The Naked Sweat Drips tot 20 april nog bijna elk weekend samen muziek. Daarna ging het snel bergafwaarts met Kristian. Op dit moment slaapt hij vooral. Het is een kwestie van dagen, zegt Winand, niet van weken.

Op 29 mei 2018 bereikte de redactie het bericht dat Kristian Strik op 27 mei vredig is ingeslapen in het bijzijn van zijn familie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.