'Heel helder blijkt hier hoe krachtig en modern dit stuk toch is'

Drie zusters naar Tsjechov door De Spelerij.

Foto De Spelerij

De titel van de voorstelling in Vlaanderen luidde Hunkerig. Speels, maar ietsje té voor Nederland misschien, want hier heet ze gewoon Drie zusters. En zo gewoon is 't niet, want bij De Spelerij, het Vlaamse gezelschap van Paula Bangels, worden Irina, Olga en Masja gespeeld door mannen.

David Cantens, Peter de Graef en Jonas Van Thielen - ze hebben witte overhemden aan, waar hun behaarde benen pront onderuit steken en ze hebben een das om. En binnen een oogwenk ben je dat vergeten en gaat het op het toneel alleen maar over de hunkering. Over het verlangen naar liefde, naar spanning, naar schoonheid, naar urgentie, naar inhoud en betekenis. En over de wanhopige strijd tegen de lamlendigheid van een onontkoombaar bestaan in de marge.

Het is een dappere ingreep van regisseuse Bangels (De Graef bewerkte een en ander) en het werkt: drie mannen en alleen een dienstbode staan er, van de rest van Tsjechovs personages is slechts sprake. Maar zijn tekst en ideeënwereld komen zo mooi tot hun recht; heel helder blijkt hier hoe krachtig en modern dit stuk toch is, ook zonder gender-specificatie.

Daarnaast wordt er goed gespeeld. De acteurs leggen geen overdreven vrouwelijke maniertjes aan de dag, maar er staan toch maar mooi drie zussen die het uiteindelijk niet meer zien zitten, waarbij ze humor en tragiek goed doseren.

En toch, naar het einde toe verliest de voorstelling een beetje aan kracht. De spanning sijpelt weg, terwijl de zussen verder jeremiëren en er nog een hoop moet worden verteld. Al krijg je de boodschap wel mee; Paula Bangels wilde met het stuk (ook) laten zien dat er momenteel evenzogoed een hoop wordt gezanikt en mensen nauwelijks iets ondernemen om hun situatie te veranderen. Doe dan wat, ga je dromen achterna, wil ze maar zeggen.

Meer over