‘Google earth’ zonder rode draad

De Academiegalerie in Utrecht toont op dit moment werk van zeven kunstenaars. Die zeven zijn afkomstig uit vier verschillende westerse landen....

De Academiegalerie in Utrecht toont op dit moment werk van zeven kunstenaars. Die zeven zijn afkomstig uit vier verschillende westerse landen. Samen vertegenwoordigen ze een stuk of vijftien kunstacademies, tweede fase opleidingen en artist residencies. Ieder maakt gebruik van een ander medium, de een schildert, de ander fotografeert, weer een ander maakt installaties. Hun levens zijn als de draden in het elektriciteitshuisje op een druk verkeerspunt, elk met zijn eigen doel en functie.

De rode draad in die ogenschijnlijke warboel? De galerie van Juliètte Jongma in Amsterdam. Daar hebben de jonge kunstenaars Tim Braden (GB), Arjan van Helmond (NL), Germaine Kruip (NL), Chris Evans (GB), Lisa Oppenheim (VS), Malin Persson (Z) en Misha de Ridder (NL) in de krappe anderhalf jaar dat de galerie bestaat stuk voor stuk geëxposeerd, alleen of in een groep.

Voor het eerst sinds het bestaan van haar (kleine) internationaal georiënteerde galerie organiseerde Jongma nu een tentoonstelling op een andere (grotere) locatie. De Academiegalerie nodigde haar uit in het kader van een serie exposities van oud-leerlingen van de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht (HKU). ‘Wat doen jullie nu?’, vraagt de HKU zich af, en: ‘Willen jullie dat niet komen laten zien?’

Google Earth, de presentatie die Jongma vervolgens samenstelde, heeft daarom eigenlijk geen overkoepelend thema dat de verschillende kunstenaars met elkaar verbindt. De titel doet dat wel enigszins vermoeden, maar die slaat eigenlijk alleen op de manier waarop de internationale (kunst)wereld tegenwoordig werkt: via internet. De tentoonstelling is voor Jongma meer een manier om ‘haar’ kunstenaars samen te brengen en misschien juist wel om te benadrukken hoe verschillend ze zijn.

Want verschillend zijn ze. Tim Braden wil met zijn multimedia-installaties doordringen tot de essentie der dingen, Lisa Oppenheim brengt afzonderlijke geschiedenissen bij elkaar, Chris Evans daagt uit, prikt en plaagt de (te) serieuze bezoeker, en Germaine Kruip is bezig een van de mooiste fotoverzamelingen aan te leggen; The Wavering Skies bestaat uit beelden van wolkenschaduwen, die soms zo donker zijn dat er een diep gat in het landschap lijkt te zijn geslagen, alsof je naar een kunstwerk van Anish Kapoor staat te kijken en niet kan zeggen of dat wat je ziet hol of bol is.

En als Jongma per ongeluk toch een gemeenschappelijke factor ontdekt, zoals de liefde voor grafische herhaling in het werk van Misha de Ridder, Malin Persson en Arjan van Helmond, dan hangt ze daar vlug een figuratief werk van die laatste kunstenaar tussen om het patroon te doorbreken.

Het is helder, het behoeft geen verdere uitleg. Google Earth is Galerie Juliètte Jongma. Ze heeft de HKU laten zien wat ze kan. Op naar de volgende stap. Een thematentoonstelling wellicht?

Merel Bem



Utrecht, Academiegalerie (Minrebroederstraat 16), t/m 11 februari; wo t/m za 12-17u. Tel. 030-2342164 (www.hku.nl).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.