'Deze film is hooguit een verbeelding van mijn eigen verlangens - ik ben een voyeur'

Regisseur Luca Guadagnino en de hoofdrolspelers Armie Hammer en Timothée Chalamet over Call me by your name

Meesterwerk Call Me by Your Name van Luca Guadagnino gaat over begeerte die nu eens geen problemen oplevert. En ja, dat zegt óók iets over onze tijd.

Timothée Chalamet (links) als Elio en Armie Hammer als Oliver in Call Me by Your Name.

Misschien, oppert regisseur Luca Guadagnino (46) halverwege het interview, is het een idee om een vervolg te maken op Call Me by Your Name. We zijn op het filmfestival van Berlijn, bijna een jaar geleden. De Italiaan brengt zijn suggestie ter tafel terwijl slechts een handvol mensen heeft kunnen kijken naar zijn bedwelmend zinnelijke verfilming van de gelijknamige liefdesroman uit 2007 van de Egyptisch-Amerikaanse schrijver André Aciman.

De opmerking zegt iets over het rotsvaste zelfvertrouwen van Guadagnino. De Italiaan - rommelig piekhaar, indringende blik - ontwikkelde zich de afgelopen jaren tot expert in de verbeelding van menselijke verleiding en sensualiteit. Met Io sono l'amore en La piscine-remake A Bigger Splash maakte hij zomerse, meanderende films waarbij je het prettige gevoel krijgt dat je de beelden kunt proeven en ruiken.

Maar de vervolgplannen zeggen nog meer over Call Me by Your Name, die sinds Berlijn met tientallen filmprijzen is bekroond. De kans dat de film deze maand voor enkele belangrijke Oscars wordt genomineerd, is levensgroot.

Call Me by Your Name speelt zich af in 1983 in het zomerhuis van de cultureel onderlegde familie van de Italiaans-Amerikaanse tiener Elio (Timothée Chalamet). Zijn vader, een archeologieprofessor, nodigt de getalenteerde Amerikaanse student Oliver (Armie Hammer) uit om hem gedurende de zomer te helpen met zijn onderzoek. Elio en Oliver omarmen de zomer, met uitgebreide buitenontbijtjes, lange gesprekken, fietstochten door de landelijke omgeving, de bloesjes open of uit, meisjes versierend. Ondertussen vallen ze, eigenlijk voor ze er erg in hebben, als een blok voor elkaar.

Regisseur Luca Guadagnino Foto afp

'Het boek bevat een epiloog van zestig bladzijden over hoe de personages zich twintig jaar later voelen', zegt Guadagnino. 'Ik voelde zo veel genegenheid voor deze personages dat ik dacht: laat die epiloog maar zitten, ik maak over een tijd gewoon een vervolg. Of beter nog: een cyclus, zoals de Before Sunrise-films van Richard Linklater (inmiddels drie films uit drie decennia over een onvermijdelijke én onmogelijke romance, gespeeld door dezelfde acteurs, red.).' Het vervolg, bevestigde de regisseur onlangs, komt er, waarschijnlijk over een jaar of twee.

Call Me by Your Name is de verfilming van een utopie, zegt de regisseur. 'Elio is een bevoorrecht kind: hij heeft altijd geleerd te zijn wie hij wil zijn. Zijn familie biedt hem een vrij, rijk cultureel leven. Sommige mensen vinden dit een ongeloofwaardig of elitair uitgangspunt voor een film. Misschien hebben die mensen wel gelijk. Toch denk ik dat de utopische wereld in deze film, en de manier waarop de karakters zich in de film aan die utopie overgeven, op een mooie indirecte manier laat zien hoe nodeloos hard en direct de echte wereld dikwijls is.'

Dat de film wordt beschouwd als het slotstuk van een trilogie over verlangen, na Io sono l'amore en A Bigger Splash, doet hem weinig. 'Ik heb toevallig drie films achter elkaar gemaakt over personages die ervoor kiezen hun eigen verlangens te volgen, maar zoiets bedenk ik uiteraard niet vooraf. Ik wilde vooral een film maken over een goedaardige, positieve en conflictloze gemoedstoestand. Laten zien hoe onschuldig het kan zijn te luisteren naar je eigen verlangens - en ze vervolgens te omarmen.'

Hoeveel van hemzelf herkent de regisseur in Elio en Olivier?

'Nul. Ik zou nooit tot actie overgaan, maar in een hoekje blijven staan en slechts staren naar hun prachtige lichamen. Deze film heeft niets te maken met mijn eigen leven. Zelfs niet met spijt die ik tijdens mijn leven heb gevoeld. Het is hooguit een verbeelding van mijn eigen verlangens - ik ben een voyeur.'

Hoofdrolspelers Armie Hammer (31) en Timothée Chalamet (22), inmiddels veelvuldig genomineerd en bekroond voor hun spel in de film, denken te weten waarom de ongedwongen overgave van hun karakters zo sterk overtuigt op het doek. Chalamet, later dit jaar ook te zien in de bekroonde filmhuishit Lady Bird, vertelt: 'Luca nodigde Armie en mij ruim een maand voor de opnamen uit in Italië. Hij wilde ons rustig laten aarden. Samen espresso's halen in de ochtend, Mike Tyson-documentaires kijken, in de hoop dat er chemie zou ontstaan die in de film tastbaar zou worden.'

De journalisten aan tafel schieten in de lach: Mike Tyson-documentaires?

'Ik ben groot boksfan', zegt de negen jaar oudere Hammer, tot nu toe vooral bekend van zijn dubbelrol als de Winklevoss-tweeling die een rechtszaak voert tegen Mark Zuckerberg in The Social Network. 'Ik ontdekte al snel dat Timmy te jong is om Tyson te hebben zien vechten. We hebben samen zo'n beetje elke legendarische bokswedstrijd van Tyson bekeken.'

Chalamet: 'Ik kende de beruchte verhalen, maar had geen idee dat hij zó goed kon vechten.'

Bokslegende Mike Tyson Foto ap

Ze logeerden voor aanvang van de opnamen in het appartement van Guadagnino, in Crema, een stadje op een uur rijden van Milaan. Het verhaal klinkt als onvervalste filmromantiek: urenlange etentjes terwijl ze uitvoerig spraken over het scenario, hun personages en het leven in het algemeen. Hammer: 'Het voelde alsof ik weer in de schoolbanken zat. Het ging bijvoorbeeld veel over de filosofie van Epicurus, die het streven naar persoonlijk geluk beschouwde als het hoogst haalbare in een mensenleven.'

Ondanks het leeftijdsverschil tussen de personages neigt hun romance nergens naar machtsmisbruik - de acteurs vonden het belangrijk om die suggestie volledig uit de weg te gaan. 'Het is een onverklaarbare en onverwachte aantrekkingskracht', zegt Hammer. 'Ze bevinden zich in verschillende levensfasen. Oliver heeft mogelijk eerder iets vergelijkbaars met een man beleefd, Elio is heel jeugdig en onschuldig, maar duikt er open in. Het mag geen moment voelen alsof Oliver een of ander wellustig figuur is die Elio verovert. De schoonheid van deze relatie zit in hun wederzijdse aantrekkingskracht.'

Chalamet: 'Wat mij in dit verhaal zo aanspreekt, is dat de karakters op geen enkele manier worden onderdrukt. Hun liefde hoeft geen geheim te zijn, wordt nooit geproblematiseerd.'

Een journalist aan tafel bestempelt hun personages als gay, de verslaggever vult aan dat ze mogelijk beter als seksueel nieuwsgierig zijn te bestempelen. Dit is een film waarin voor de verandering eens níét in labels of conclusies wordt gedacht. 'Ik ben zó voorzichtig om een label op onze personages te plakken', zegt Hammer. 'Volgens mij zijn dit vooral twee open-minded gasten die zich overgeven aan deze ene ervaring.'

Zelf hoefden de acteurs niet op zoek naar hun grenzen. Chalamet beschouwde Hammer op een gegeven moment als een danspartner, zegt hij. 'Ik voelde mij uitgedaagd op de set, maar het werd nooit ongemakkelijk. Ik had de vorige films van Luca gezien en wist: dit zit wel goed. Zijn films gaan over verlangens en intimiteit, maar ze zijn niet gratuit.'

Dansscène

Luca Guadagnino regisseert in Call Me by Your Name zijn tweede instant-klassieke dansscène op rij. In A Bigger Splash laat hij Ralph Fiennes losgaan op Emotional Rescue van The Rolling Stones, hier danst Armie Hammer op een pleintje op Love My Way van The Psychedelic Furs. 'Een dansende vrouw is voor mij een van de indrukwekkendste dingen om op beeld vast te leggen', zegt de regisseur. 'Maar een mán die voor mij danst, is het meest erotische dat ik mij kan voorstellen.'

Hammer: 'Ik heb dankzij Luca wel mijn begrip van sensualiteit verbreed. Hij geniet tot in de kleinste details van een maaltijd, van een landschap, van een lichaam - en de manier waarop hij ons aanmoedigde hetzelfde te doen, voelde verrijkend.'

Cruciaal voor de zintuiglijke beleving van de film is de soundtrack, vol fraai pianospel. Er klinkt new wave tijdens een dansscène op een pittoresk pleintje en we horen zoetgevooisde popliedjes van Sufjan Stevens tijdens dromerige overpeinzingen.

Tekst gaat verder onder de video

Guadagnino: 'Ik vroeg Sufjan Stevens, een grote Amerikaanse liedjesschrijver, of hij een liedje voor de film wilde maken. Ik gaf hem het script en liet hem volledig vrij. Schrijf wat in je opkomt, zei ik.' Twee maanden later stuurde de zanger Guadagnino twéé nieuwe liedjes, Mystery of Love en Visions of Gideon, waarvan de eerste nog voor de première van de film uitgroeide tot bescheiden hit. 'Oh, to see without my eyes / The first time that you kissed me / Boundless by the time I cried / I built your walls around me.'

Guadagnino: 'Ik kreeg de liedjes terwijl we aan het filmen waren, de scène waar ik het liedje wilde plaatsen moest nog worden opgenomen.' Op de set werd Mystery of Love vervolgens grijsgedraaid. 'Dit was precies wat ik zocht. De acteurs konden zich nu nóg beter opladen voor de emotie die de film nodig heeft.'


Regisseur Guadagnino, meester van de verleiding, laat de erotiek knetteren in Call Me By Your Name

De broeierige, meeslepende romance krijgt gaandeweg een bitterzoete lading. Lees hier de recensie van Call Me By Your Name