Stamgasten café Piet Huisman

‘Aan de bar hoor je een partij ongenuanceerde meningen en levensleed’

Hoofdredacteur Raymond (49) organiseert de nieuwjaarsborrel van streekomroep RN7 bij Piet Huisman in Nijmegen, het café dat hem van jongs af aan ‘het Cheers-gevoel’ bezorgt.

Raymond in café Piet Huisman.

Raymond: ‘Ik ben geboren aan de Oude Molenweg, 100 meter verderop. Toen ik van mijn moeder nog niet naar ‘de grote en gevaarlijke stad’ mocht fietsen, mocht ik al wel naar Piet Huisman: het prototype van een groot, bruin café met vroeger heel veel biljarttafels en tegenwoordig iets minder biljarttafels en iets meer speciaalbieren. Ik wilde toen al journalist worden, daar was ik zeker van, maar ik weet niet of ik toen al wist wat het café voor een journalist kan betekenen: je hoeft maar aan de bar te gaan zitten en je hoort een partij ongenuanceerde meningen over de landelijke en lokale politiek, en levensleed waar je echt wel wat mee kunt. 

‘Ik raakte hier eens in gesprek met een wat ouder echtpaar dat ik niet kende. Zij wisten blijkbaar wel wie ik was. ‘Goh’, zeiden ze, ‘wat hebben wij toch veel plezier gehad met jouw vader vroeger!’ Mijn vader is gestorven toen ik 9 jaar oud was. Hij deed veel voor de carnavalsclub, was erg actief in het verenigingsleven. De verhalen daarover kende ik natuurlijk al wel van mijn familie, maar als je er dan in het café over hoort, op een moment waarop je het helemáál niet verwacht, is dat wel bijzonder. 

‘Mijn vader was timmerman en mijn moeder huisvrouw. Ik ben een verwende nakomeling, een helemaal per ongelukje. Met mijn broer scheel ik 12 jaar. Hij en mijn zussen hebben mijn vader langer meegemaakt dan ik. Een vreemd idee, ja, maar een vreemder idee vind ik dat ik dit jaar net zo oud word als mijn vader geworden is. 50 - op zichzelf al een dingetje. Nog een verjaardag later zal ik ouder zijn dan hij. Daar denk ik op het moment veel over na. En het spookt toch ontzettend door je hoofd: zou het kunnen dat ik ook...? 

‘Zo’n gedachte is volkomen irrelevant en ik ben optimistisch ingesteld, maar de dingen die gebeuren in het leven vormen je wel. Voor mijn kinderen – een tweeling van 21 jaar, we eten elke donderdag samen – ben ik de vader geworden die ik zelf niet heb gehad. Dat is gek, maar vooral mooi natuurlijk.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.