CommentaarRaoul du Pré

Zuinige Tweede Kamer overvallen door spijt renovatie Binnenhof

De Tweede Kamer was in 2015 zelf zo dom om te willen verhuizen. Nu zit er niets anders meer op.

Minister Raymond Knops van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (CDA) in de nieuwe plenaire zaal in het voormalige ministerie van Buitenlandse Zaken waar tijdelijk de Tweede Kamer wordt ingerichtBeeld ANP

Het had anders kunnen lopen. Toen de brandweer in 2015 onomwonden duidelijk maakte dat het Binnenhof toe is aan een grondige renovatie, waren er twee opties. Eén: 13 jaar lang stap voor stap verbouwen maar de nationale vergaderzaal in bedrijf houden. Twee: vijf jaar lang alles op slot en elders doorvergaderen.

De eerste optie was natuurlijk de beste. Het Binnenhof is immers meer dan een verzameling gebouwen: de symboolfunctie als kloppend hart van onze democratie is niet zonder betekenis. In 800 jaar werd het Binnenhof nooit verlaten voor een verbouwing, dus waarom nu wel?

Er was één probleem: optie 1 was 125 miljoen euro duurder. Zodra enkele fracties lieten weten dat het ‘ongepast’ zou zijn om als parlement extra geld aan jezelf te besteden terwijl op veel zaken in het land werd bezuinigd, durfde bijna niemand dat nog tegen te spreken.

Iets meer zelfvertrouwen en oog voor de langere termijn hadden veel chagrijn kunnen voorkomen. Want vijf jaar later is een belangrijk deel van de Kamer overvallen door spijt. Een stemming zou nu waarschijnlijk anders uitpakken. Al is het maar omdat de kosten van het gereedmaken van het tijdelijke onderkomen inmiddels ruim 120 miljoen euro hoger liggen dan geraamd, waarmee het enige voordeel van de rigoureuze optie is verdwenen.

Het uitstel als gevolg van de stikstofcrisis werd vorig jaar door velen al heimelijk toegejuicht, inmiddels concentreert het onderhuidse verzet zich op de corona-eisen: in het vervangende complex wordt het lastiger om afstand te houden. Interne brieven met klachten lekken uit, voorzitter Arib aarzelt publiekelijk en zowaar wordt hier en daar gesuggereerd dat er nog een weg terug is.

Was dat maar waar. Vijf jaar geleden was er een keuze. Toen had de Kamer iets meer moed aan de dag moeten leggen. Die kans is verkeken. Juist omdat er nu al zoveel geld aan de noodlocatie is besteed, is de verhuizing onvermijdelijk geworden. Het is tijd dat de Kamer zich daarbij neerlegt en stopt met dreinen, zoals ze ook verwacht van ieder ander in het land die zich dient te voegen naar de besluiten die in de Kamer worden genomen. Anders wordt de hele gang van zaken alsnog ongepast.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden