Zorgkosten verlagen is een niet te verwijderen blinde vlek

Besparen op de gezondheidszorg zonder dat de kwaliteit verslechtert. Dat is volgens Ab Klink, directielid van zorgverzekeraar VGZ en oud-minister van Volksgezondheid Ab Klink, niet onmogelijk. Een selectie uit de scherpste lezersbrieven op zijn eigenzinnige visie. 

Patiënten en verpleegkundigen in de gangen van het Martini Ziekenhuis, in Groningen. Beeld Harry Cock / de Volkskrant

Dubbel onderzoek

Eind 2015 werd ik met een hartinfarct opgenomen in het ziekenhuis. Geconstateerd werd dat ik een aantal bypasses moest krijgen. Omdat in het ziekenhuis in Amersfoort dit soort operaties niet wordt gedaan, moest er gewacht worden tot er allereerst toestemming en vervolgens plaats was bij het UMC. Dat duurde 18 dagen, gedurende welke ik hoofdzakelijk gebruik heb gemaakt van de hotelfunctie in Amersfoort. Kostbare wachttijd als gevolg van capaciteitsgebrek, ongeveer overeenkomend met de kosten van een middenklasse-auto. Dan de volgende mijns inziens onnodige kostenposten: vóór het transport van Amersfoort naar Utrecht werd bloedonderzoek verricht, en een ECG en röntgenfoto gemaakt. Bij aankomst in Utrecht dezelfde onderzoeken. Na de operatie werden in Utrecht, voordat ik weer werd vervoerd naar Amersfoort, deze onderzoeken herhaald en daarna bij aankomst in Amersfoort weer. Aankomst- en vertrekwaarden heet dat, geloof ik. Nodig of overbodig? Een mailtje met de resultaten volstaat toch?

Ik heb hierover een brief geschreven naar de beide ziekenhuizen en mijn verzekeraar. Reacties? Van Meander in Amersfoort geen. De secretaresse van de afdeling Cardiologie van het UMC zou het doorgeven aan de professor. Van mijn verzekeraar kreeg ik een telefoontje, waarvan de inhoud ongeveer was: Vervelend en hoe gaat het nu met u?

Als bovenstaande symptomatisch is, valt er nog behoorlijk wat winst te behalen.

Rudolf Dierick, Baarn

Protocol

Goed initiatief van de specialisten uit het Beatrixziekenhuis te Gorinchem om te proberen de medische kosten omlaag te brengen. ‘Daarbij wordt aan medisch specialisten en huisartsen zelf gevraagd hoe de zorg beter ingericht kan worden.’ Prima, maar ik lees niets over meedenken door de patiënt zelf.

Onlangs werd ik vanwege hartklachten door de huisarts doorgestuurd naar het ziekenhuis. Uitstekend. Het protocol vereist echter dat de reis per ambulance gemaakt moet worden, terwijl het ziekenhuis een paar kilometer verderop ligt, ik zelf naar de praktijk gefietst was en de bus voor de deur van zowel praktijk als ziekenhuis stopt.

Kosten: 729,92 euro (waarvan alsjeblieft 86 euro door de patiënt zelf te betalen).

Kosten eventuele busreis € 1,16. Besparing: € 728,76.

W. Adema, Malden

Uitgeknepen citroen

Verzekeraar ziet kans om de zorgkosten te verlagen. Dat is een niet te verwijderen blinde vlek in het denken over de aanpak om de ziektekosten beheersbaar te houden. Telkens wordt er weer gezocht naar een efficiëntere behandeling van ziekten, een bijna uitgeknepen citroen. Bij de behandeling van iedere ziekte moet men zich richten op het voorkomen van de oorzaak van die ziekte. Veel ziekten zijn te voorkomen. De geldstromen die nu gaan naar de behandeling van ziekten, moeten daarom worden omgebogen naar het voorkomen van ziekten. Je hoeft niet te genezen als je niet ziek wordt. Helaas past dit niet in het businessmodel van een (zorg)verzekeraar, immers als er geen schade (ziekte) is hoef je je ook niet, of zeker minder, te verzekeren. Preventie is voor een verzekeraar snijden in eigen vlees. De enige partij die bij machte is om dit anders denken en honoreren door te voeren is de overheid. Helaas is deze Oost-Indisch doof.

James J.W. Huddleston Slater sr., Tricht, gepensioneerd tandarts en voormalig adviseur zorgverzekeraar 

Beloond voor krimp

Ab Klink, het directielid van zorgverzekeraar VGZ lijkt het wiel te hebben uitgevonden. Ik kan hem daarbij meteen uit de droom helpen. In september 2017 stond in een groot artikel in de NRC een reportage over het snelst krimpende ziekenhuis van Nederland, het Bernhoven-ziekenhuis in Uden. Daar was de boodschap al enkele jaren: we gaan minder behandelingen doen, omdat van 50 procent van de behandelingen níet vaststaat dat ze werken. Ook daar werd de SEH voortaan bemand door ervaren specialisten, werden zodoende minder dure onderzoeken en operaties uitgevoerd en werden alle routinecontroles verplaatst naar de huisartsen in de regio. Minder zorg voor betere kwaliteit.

Om de financiële positie van het ziekenhuis niet in gevaar te brengen zijn er meerjarige afspraken gemaakt met de grote zorgverzekeraars, zoals CZ en VGZ. Het ziekenhuis wordt als het ware beloond voor krimp. De prikkel is nu niet meer: meer handelingen en behandelingen leveren meer geld op, maar minder behandelingen leveren meer kwaliteit op en er wordt niet meteen gekort in het budget.

Het lijkt overigens wel alsof kostenreductie het enige is dat zorgverzekeraars willen bereiken. Namens de verzekerden. Maar het kan ook te ver gaan. Zo lazen we vorige week dat de vergoeding voor medicijnen voortdurend wordt gegund aan producenten die het goedkoopst zijn. En zo krijgen we bij de apotheek steeds meer middelen mee die in landen als India worden geproduceerd. Door firma’s als Aurobindo. Maar onder welke omstandigheden wordt daar geproduceerd? Wordt er gecontroleerd op uitbuiting, veiligheid en kinderarbeid? Zijn wij als verzekerden daarin geïnteresseerd of denken we enkel aan de hoogte van onze premie?

André Daamen, Boxmeer, adviseur zorg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden