Lezersbrieven Maandag 4 november

Zorg aan het bed, niet voor de bühne

De ingezonden lezersbrieven van maandag 4 november.

Medewerkers HMC Westeinde voeren actie voor betere cao. Het personeel loopt een lawaairondje rond het ziekenhuis. Beeld Marcel van den Bergh

Brief van de dag: Even niet voor de bühne

Na een echt veel te drukke nachtdienst valt mijn oog net voor het slapen gaan op het artikel over keurmerken in de zorg. En mijn vermoeide geest is blij dat het de patiëntenorganisaties zo aan het hart gaat dat er goede zorg geleverd wordt. Maar richt u dan vanaf nu vooral op scholen om jonge mensen enthousiast te maken voor een toekomst in de zorg. Steek uw energie vooral in het lobbyen in Den Haag, voor meer geld om het werken in die zorg aantrekkelijker te maken. En heb er geen begrip voor dat alles wat ook maar een beetje verlichting kan geven aan de hoge werkdruk op dit moment door ziekenhuisdirecties in de koelkast wordt gezet.

In de ideale wereld is er straks weer genoeg personeel en hangen alle muren vol met roze, bruine, witte lintjes, kangoeroes en smileys. Maar tot die tijd moeten we eerst maar eens die muren met zijn allen overeind houden.

En vergis u niet, met het weinige personeel worden in de ziekenhuizen nog steeds kwalitatieve wonderen verricht. Elke dag opnieuw: voor kwetsbare ouderen, veel te vroeg geboren baby’tjes en iedereen daar tussen in. Dit gebeurt aan het bed en even niet voor de bühne.

Nina Müller, verpleegkundige Dijklanderziekenhuis Hoorn 

Staking

De bonden, werkgevers en Arie Slob hebben een mooie fopspeen uitgedeeld. Er komt geen hoognodig structureel geld. En daar lossen we de problemen in het onderwijs niet mee op. De Aob geeft dat cynisch genoeg zelf ook aan: het is een eerste stap. En zo komen we de onderwijswinter voorlopig wel even door.

Dit is dus dweilen met de kraan open. Laat de toekomst maar over aan een nieuw kabinet. Zo is de achterban weer (even?) rustig en kunnen ze vervolgens overgaan tot de orde van de dag: groepen opsplitsen, kinderen naar huis sturen en inboeten aan onderwijskwaliteit. Waar zouden we ook alweer voor staken?

Kees Francino, Wijk bij Duurstede

Staking (2)

Eenmalig 460 miljoen erbij en de onderwijsstaking gaat niet door. Dit is voor mij precies de reden waarom ik overwoog woensdag überhaupt niet te gaan staken. Gooi een zak met geld over de schutting en we lossen de problemen in het onderwijs (of welke publieke sector ook) wel op.

Niet lang geleden (21 september 2019) verscheen er in de Volkskrant een artikel over het zwarte gat waarin onderwijsgeld verdwijnt. Ik durf de stelling aan dat weinig van de problematiek (lerarentekort, onderwijskwaliteit en werkdruk) zo wordt opgelost. Het geld komt bij de schoolbesturen terecht, waarna het uit het zicht verdwijnt van onze controlerende macht. Met alle goede intenties van dien zullen de problemen systematisch van aard blijken.

Jan Hollebeek, Apeldoorn

Correctief referendum

Het referendum is internationaal een wapen geworden in handen van mensen die ergens tégen zijn. Vandaar dat het realistisch is nu een correctief referendum in te stellen om die boze burger een stem te geven. Het probleem is alleen dat de doorsnee burger in actie moet komen om die boze minderheid in toom te houden. Met de doorsnee burger bedoel ik zo’n driekwart van de bevolking, die goed kan leven met de vertegenwoordigende democratie en een passief vertrouwen heeft in de overheid. Dat is overigens wat anders dan actief de wetgever steunen.

Om ongelukken te vermijden zal ofwel de vereiste opkomst hoger dan zo’n 50 procent moeten liggen, ofwel het vereiste minimum percentage nee-stemmers boven de 25 procent. Uiteraard moeten die percentages in de wetstekst worden vastgelegd. Zo niet, dan roep ik nu alvast op om zodra die wet is aangenomen een referendum ter correctie van het referendum uit te schrijven.

Wim Hofstee, Yde

Mopperaar

Wat is Gerard Cox, een leuke, oprechte mopperaar (Magazine, 2 november). Net als Cox ben ik 79 jaar en soms een klein beetje verdwaald in de tijd. Maar ik heb wel een computer. Jammer, hij niet; ik zou hem een mailtje sturen en schrijven dat ik het helemaal met hem eens ben.

Tannie van Eck, Oude Tonge

Nederlands

Het artikel van Aleid Truijens van zaterdag slaat de spijker op zijn kop.

Ik heb mijn drie kinderen (havo) met veel plezier met veel vakken geholpen, maar niets was erger dan te helpen met het vak Nederlands. Wat ik mij herinner als een boeiend vak waar liefde voor het boek voorop stond − met dank aan mijn docenten van toen − is dit vak verworden tot een technische handleiding. Dit is een effectief middel bij het om zeep helpen van onze taal; je krijgt er gewoon een hekel aan. Want niemand houdt ervan om alleen de gebruiksaanwijzing te lezen.

Om te kunnen genieten van een verhaal hoef je niet exact te weten wat een bijwoordelijke bepaling of een voorzetselvoorwerp is. Laat dat aan de techneuten over en geef de leerlingen het vak Nederlands terug.

G. Schurink, Volendam

Groen leven

Dat kan een leuke serie worden (Maarten Meester, 2 november). ‘Ik gebruik mijn theezakje thuis altijd drie keer.’ Bij de koffieautomaat: ‘Ik laat mijn theezakje altijd achter voor iemand anders.’ ‘Theezakje? Nee hoor, ik gebruik alleen losse thee.’ ‘Thee, nee zeg, geen thee, heet water, heerlijk.’ ‘Heet water? Koud water!’ ‘Water? Ik drink nooit.’ Voor meer levenstips: kijk The Four Yorkshiremen van Monty Python in vele gedaanten op youtube. Youtube? Etc.

Paula Molenaar, Utrecht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden