Commentaarvolkshuisvesting

Zonder landelijke regie voor volkshuisvesting blijft het dweilen met de kraan open

De vrije markt voorziet niet in leefbare en voor ‘gewone’ burgers betaalbare steden, daarvoor is volkshuisvestingsbeleid en centrale regie nodig.

Een luchtfoto van de stad Amsterdam. Beeld Avalon/Universal Images Group vi
Een luchtfoto van de stad Amsterdam.Beeld Avalon/Universal Images Group vi

Opnieuw verdwijnt in Amsterdam een sociale huurwoning in particuliere handen. Voor de ruime maar verwaarloosde woning in het peperdure stadsdeel Amsterdam-Zuid wordt een miljoen euro neergeteld. Een bedrag dat ‘gewone’ burgers als leraren, agenten of verpleegkundigen, waar de stad om zit te springen, zich niet kunnen veroorloven.

Inwoners van de stad maken zich terecht zorgen over het slinken van de sociale woningvoorraad; in 1993 lag die nog ver boven het landelijk gemiddelde op 65 procent, nu is dat gezakt naar 41 procent en bovendien scheef verdeeld over de stad waardoor de segregatie toeneemt. Woningcorporaties zeggen woningen te moeten verkopen om nieuwe woningen te kunnen bouwen en verduurzamen, maar ook om de in 2013 ingevoerde – en hopelijk snel af te schaffen – verhuurdersheffing te kunnen betalen.

De gemeente riep corporaties vorige maand nog op te stoppen met verkoop en dreigde desnoods zelf sociale woningen op te kopen en te beheren. Dit zou een zwaktebod zijn: corporaties zijn niet voor niets in het leven geroepen om de volkshuisvestingstaak uit te voeren. Als zij dit niet naar behoren doen, moet er aan de juiste knoppen worden gedraaid om hen daarin te faciliteren.

De gemeente Amsterdam werpt bovendien zelf ook onnodige belemmeringen op die nieuwbouw vertraagt. Bovendien vraagt ze torenhoge grondprijzen – een direct gevolg van liberalisering van de woningmarkt en het ontbreken van een landelijk ruimtelijk ordeningsbeleid, waaruit in de vorige eeuw de geslaagde Vinexwijken zijn ontsproten.

Om de sociale woningvoorraad in Amsterdam en andere grote steden te bewaren voor de inwoners die er moeten leven en werken, moet simpelweg de ruimte worden beknot voor speculanten en andere marktpartijen die de woningprijzen opdrijven. Daarnaast zou de stad meer actie kunnen ondernemen tegen illegale vakantiehuur en onderhuur, en de oude volkshuisvestingsideologie uit de jaren tachtig nieuw leven moeten inblazen. Toen moest de stad voor leegloop en verloedering worden behoed, nu voor onbetaalbaarheid en segregatie.

Zonder landelijk beleidskader voor ruimtelijke ordening en volkshuisvesting en zonder rem op de liberalisering van de woningmarkt blijft het echter dweilen met de kraan open. Een klein land als Nederland, waar belangen van burgers, bedrijven, boeren en natuur continu botsen, heeft regie nodig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden