ColumnAaf Brandt Corstius

Zo zouden wij er als wereldbevolking idealiter uitzien tijdens deze crisis

null Beeld

Het is algemeen bekend dat de mensheid, nu het coronatijd is, zich fulltime is gaan hullen in wandeltenue. Op Zoom ziet toch niemand wat je aanhebt en je wandelt de rest van de dag. En – dit is meer een psychologische reden – ik denk dat je door middel van een goed paar laarzen en een donkergroene waxjas het gevoel krijgt dat je steviger in het leven staat. Corona is niet de tijd voor zijden blouses en wiebelige hakken. Die tijd komt nog wel eens.

Hierbij moet worden aangemerkt dat dit wandeltenue liefst niet het standaard Hollandse windjack met verschrikkelijke primaire kleuren is; we streven naar een adellijker uitstraling, denk prins Charles in de jaren zeventig bij een jachtuitje, denk The Queen als ze de corgi’s uitlaat.

Om deze reden hang ik vaak rond voor de etalage van de Amsterdamse winkel The English Hatter, de enige winkel die ik ken waar ze vlinderdasjes van tweed verkopen. Dit is dus een winkel vol tweed, geruite sjaals, sokken van goede stevige wol, en vele, vele waxjassen.

Dit weekend stuitte ik ineens op een foto die mij precies vertelde hoe wij er, als wereldbevolking, idealiter zouden moeten uitzien tijdens deze crisis. Het was de omslagfoto van de website van de Engelse Springer Spaniel Club Nederland (het zou kunnen dat ik heel af en toe nog loop te zoeken naar een hondje).

Een groep Engelse springerspaniëlbezitters was erop afgebeeld, in het bos. De hondenbezitters stonden aandachtig naar iemand te luisteren, ik neem aan een hondoloog die in de vrije natuur en uit de losse pols een referaat hield over de stamboom van een belangwekkende springerspaniël.

Allen waren ze gekleed in schakeringen van mos- en donkergroen. Geen fluorescerende streep of harde kleur in zicht. Velen droegen een hoed of een pet, één iemand droeg een wollen pet met ruiten. Iedereen was voorzien van een hond, die braaf naast zijn of haar baasje zat.

Heel sexy was het allemaal niet, maar het was ongelofelijk geruststellend. Hier stond een groep mensen met een roedel honden tussen de bomen. Ze waren gekleed op welke weersomstandigheid dan ook (met laagjes). Na een stevige wandeling gingen ze straks vast naar het café, en daar zouden ze een donker biertje bestellen en een goede portie bitterballen. Hun honden zouden moe maar tevreden bij het vuur in slaap vallen. Aan de muren van het café zouden opmerkelijk goed geschilderde olieverfschilderijen van honden hangen.

Met een waxjas en een platte pet ga je het redden deze tijd. En met een trouwe jachthond aan je zijde. Gewoon alsmaar doorwandelen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden