Column

Zo win je iedere discussie met Trump-criticus

Als een ruzie erg lang duurt, zegt de ander soms opeens iets waar je het mee eens bent. Iets wat jij misschien wel zélf had willen zeggen. Irritant is dat. Je kunt dan twee dingen doen. Het verstandigst is eerlijk toegeven dat de ander - voor deze ene keer - een punt heeft. Maar ja, dat zou een stap naar verzoening kunnen zijn, en je roept al zo lang dat álles wat die ander zegt totaal onzinnig is, dat verzoening dan voelt als een nederlaag. Dus kies je voor optie twee: je gaat er vol tegenin.

Discussiëren op de bijeenkomst van de Republikeinse partij.Beeld epa

Het presidentschap van Trump is zo'n kwestie. De meeste mensen die zichzelf 'rechts' zouden noemen, zien heus wel dat er een malloot in het Witte Huis zit, en dat zijn maatregelen tot nu toe niets hebben bijgedragen aan vrijheid, mensenrechten of de strijd tegen islamitisch terrorisme. Maar ja, 'links' vindt Trump ook al verschrikkelijk, en je kunt moeilijk op het Malieveld gaan staan met al die PvdA'ers - dat is de vijand, die heeft per definitie ongelijk. Trump inhoudelijk verdedigen is meestal geen optie - zelfs Dick Cheney lukt dat niet - maar geen nood: er zijn allerlei geinige trucs om tóch die heilige stammenstrijd in stand te houden.

De populairste is waarschijnlijk het zogenaamde 'whataboutism'. Daarbij verwijt je de tegenstander dat zijn verontwaardiging selectief is. 'Ja oké, Trump weigert moslims, maar veel moslimlanden weigeren Israëliërs! Daar hoor ik nooit iemand over!' - en dat dan heel erg vaak, alsof je echt iets te pakken hebt. Het voelt een beetje als een jijbak, maar dat is dan maar even zo.

Ook heel bruikbaar is de tegenwerping dat Trump democratisch verkozen is. Juist in dit geval - Clinton kreeg meer stemmen - lijkt 'de wil van het volk' niet het meest logische argument, maar het gaat erom dat je Trump-critici op die manier kunt beschuldigen van antidemocratische opvattingen. 'Natuurlijk is Trump een zak', kun je dan zeggen, 'maar ik respecteer de kiezer!' In het verlengde daarvan kun je nog hameren op de zinloosheid van al die protesten: 'Alsof Trump bang is voor Jesse Klaver!' Niet echt een argument, maar het benadrukt wel de linkse naïviteit.

En vergeet niet: sommige mensen drijven wel degelijk door in hun Trump-haat, en beginnen meteen over Hitler. Dat is ideaal, want daarmee kun je dat hele kamp beschuldigen van massahysterie, of, beter nog, een collectieve angstpsychose. Lekker medicaliseren die hap. Als bewijs kun je dan 'gekkies' laten zien, bijvoorbeeld op demonstraties. Desnoods blijf je een normaal iemand net zo lang pesten totdat hij iets geks zegt of doet, bijvoorbeeld de microfoon uit je hand slaan. Zodra dat gelukt is, heb je beet: zie je wel, dit hele protest deugt niet!

Over deugen gesproken: de allermooiste manoeuvre is om jezelf boven de tegenstander te verheffen door hém te beschuldigen van morele superioriteit. 'Ja natuurlijk is Trump stom', herhaal je maar weer eens, 'maar jij zegt dat alleen maar omdat je wilt déúgen!' Echt hoor: knappe linkse jongen die zich daar nog onderuit lult.

Jonathan van het Reve op Twitter: @JvhReve

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden