Column Kelli van der Waals

Zo speel je dat spel, premier May

Het is moeilijk serieus genomen te worden in het sociale media-spel, waar altijd snel duidelijk wordt wie er echte swagger heeft. Neem Theresa May en haar dansje in Kaapstad van afgelopen dinsdag. Het zal niet haar bedoeling zijn geweest een digitale grap – een meme – te worden toen ze op de welkomstdans van leerlingen aan de ID Mkhize High School besloot mee te bewegen. Maar May zal wel hebben gedacht dat het publiek nu eenmaal houdt van menselijkheid en een beetje swing. Obama’s slow jam bij Jimmy Fallon, zoiets. Leuk was dat.

Maar toen. Zelden zag iemand er zó Brits en zó stijf uit, stak iemand zo af in haar felrode jasje. (Voormalig kolonisator, was het niet?) Het internet had een paar uurtjes nodig om met een reeks montages op de proppen te komen waarin May als een geinig oud omaatje danst op zowel ABBA als Drake als duistere hiphop. Haar reis door Afrika draait om economische samenwerking en de aanpak van Boko Haram, maar in het geheugen van de populaire cultuur zullen haar onbeholpen heupdraaiingen voor altijd Mays politieke wapenfeiten verdringen.

Kan ze ook niets aan doen – het is moeilijk, dat spel. En wie niet wil schreeuwen, zoals haar Amerikaanse evenknie, moet meedoen.

Wie het spel wél weet te spelen is Serena Williams.

Dit voorjaar was Williams teruggekomen van haar zwangerschapsverlof in een zwarte catsuit die de vorming van bloedproppen tegengaat (die waren haar na de bevalling van haar dochter bijna fataal geworden). In het door de film Black Panther geïnspireerde pak zei ze zich ‘een krijgsprinses, een koningin uit Wakanda’ te voelen. (Wakanda is het fictieve land waar superheld Black Panther woont.)

Het kon op veel aanbidding rekenen (#catsuit was meteen trending topic), maar niet van Bernard Giudicelli van de Franse Tennisfederatie. Als witte man deed hij zijn zegje over wat deze zwarte vrouw mocht dragen, en hij verbande catsuits officieel van de French Open. ‘Men moet het spel en de plek respecteren’, zei hij vorige week ietwat denigrerend tegen persbureau AP over Williams, drievoudig winnaar van het toernooi.

De Britse premier Theresa May danst dinsdag in Kaapstad mee met de leerlingen van de ID Mkhize High School. Foto AP

Williams hoefde niet in een trumpiaanse scheldkanonnade te ontsteken om Twitter van verontwaardiging te doordrenken. Ze zei alleen ‘het is oké, jongens’,  en maakte een klein MeToo-grapje erachteraan. Internet deed de rest van het werk.

‘De surveillance van vrouwenlichamen moet ophouden’, twitterde tennislegende Billie Jean King. ‘Bekritiseren wat ze naar haar werk draagt is pas echt respectloos.’ Er gingen foto’s rond van de witte catsuit die tennisser Annie White in 1985 droeg. En natuurlijk waren daar ook de links naar blogs over alle manieren waarop de tennissport ‘maar tegen Williams blijft zeggen dat ze er niet thuishoort’, en de hardnekkige ideeën over vrouwelijkheid en fatsoen in sport.

De echte winnaars van de onlinecultuur komen met weinig woorden heel ver. Vooral als ze de visuele taal beheersen die internet zo duidelijk verstaat. Dinsdag verscheen Williams op de baan in het meest meisjesachtige van alle kostuums: een tutu. Woensdag zelfs in een lavendelblauwe tutu. Als van die ballerina’s in de schilderijen van Edgar Degas die – klein en rank en roomkleurig – een schoonheid voorstaan die tegenovergesteld is aan die van superheld Williams. ‘Zo goed, meneer Giudicelli?', zei Williams zonder wat te zeggen. Internet juichte.

Show, don’t tell. Maar dan wel het juiste plaatje, mevrouw May.

Kelli van der Waals werpt in deze rubriek een blik op onlinecultuur

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.