Verslaggeverscolumn Marjon Bolwijn in Berkel en Rodenrijs

Zijn swipende ouders een bevrijding of een last voor kinderen?

Tieners vinden dat ze te vaak aan hun scherm zitten vastgekleefd, meldde de Volkskrant vrijdag. Ouders kunnen er ook wat van. Wie er op let, ziet het. Gezinnen zwijgzaam op een terras, allemaal turend naar hun telefoon. Of ouders die met één hand behendig de kinderwagen voortduwen, in de andere hand een smartphone waarop kennelijk Urgente Kwesties moeten worden afgehandeld.

Een telecombedrijf voert momenteel een voor een telecombedrijf opmerkelijke reclamecampagne met een sip kijkend meisje dat tevergeefs haar tekening aan haar druk swipende moeder showt. De moeder krijgt een appje: ‘Hallo, daar zit je kind, je bloedeigen kind. Je wilt toch niet dat je kind je herinnert als een ouder die altijd op haar telefoon zat?’ De telefoonaanbieder liet een onderzoekje uitvoeren, waaruit blijkt dat 40 procent van de kinderen zich stoort aan de telefoonverslaving van hun ouders en 90 procent van de Nederlanders spreekt van verwaarlozing, als ouders in aanwezigheid van hun kroost met hun scherm bezig zijn.

Turen naar het scherm.

Zelf was ik onlangs onder de indruk van het volgende tafereel. Een moeder kwam, blik op haar telefoon gericht, met een pakweg 8-jarige dochter de ruimte binnen. Het meisje rende rondjes, gooide folders uit een rek en besloot daarna acrobatische toeren uit te halen op de oranje zitbank vanwaar ik het schouwspel gade sloeg en de slungelige beentjes tweemaal vol in het gezicht kreeg. Dit alles zonder dat haar schermverslaafde moeder ook maar iets in de gaten had. Tijd voor wat nader veldwerk in een echte speeltuin.

Het wordt De Kievit in Berkel en Rodenrijs, waar afgelopen zaterdag zo’n vierhonderd ouders en kinderen vertier zochten. Het is vooral langs de zwembadrand waar medewerkers van deze grote speeltuin regelmatig ouders op hun verantwoordelijkheid moeten wijzen. ‘Steeds vaker zie je dat ze zo druk zijn met hun telefoon, dat ze weinig oog hebben voor hun kinderen in het water,’ zegt Marja de Bruin. Marja (57) bracht een groot deel van haar kindertijd door in De Kievit. Zodra ze de trampoline was ontgroeid meldde ze zich veertig jaar geleden als vrijwilliger. De grootste verandering die ze in al die jaren heeft gezien? Minder ouders spelen met hun kinderen. Dus genieten en communiceren ze minder met elkaar, vindt ze. ‘Hoe leuk en belangrijk is het voor een kind als het kan zeggen: ‘Kijk eens, ik kan een koprol in het water.’ En dat zijn vader of moeder dan trots zegt: ‘Dat is knap!’

Speeltuin De Kievit.

‘Heeft u wifi?’, klinkt het vaak bij binnenkomst. ‘Nee’, luidt het antwoord. ‘Waarom niet?’ Marja: ‘Omdat dit een speeltuin is, en het uw verantwoordelijkheid is op uw kinderen te letten, zeggen we dan.’ En dan maar hopen dat het kwartje valt.

Terwijl Marja haar zorg uitspreekt, spelen een moeder en een zoon in het water met een blauwe bal. Een oma leert haar kleindochter de schoolslag. Bijna de helft van de ouders rond het zwembad is met een telefoon in de weer. Eén moeder zal dat twee uur lang aaneengesloten blijven doen. Ook als haar twee kleine kinderen aan haar rok trekken of huilend haar aandacht proberen te trekken. Af en toe steekt ze haar hand uit, die gretig wordt vastgepakt.

In de belendende waterspeeltuin gaat intussen een vader in zwembroek door zijn knieën om zijn dochter die nog wat wankel op haar beentjes staat in de ogen te kunnen kijken en te vragen of ze het spannend vindt, al die bogen met waterstralen waar peuters doorheen kunnen rennen. Ze is net geschrokken naar de kant gerend.

Marja met collega Henk.

Op het grasveld met speeltoestellen liggen ouders loom op een handdoek. Op een bankje onder een boom beweegt een moeder in korte broek, voorovergebogen, haar twee duimen vliegensvlug over haar apparaat. Deze verslaggever annex spion registreert dat ze dat 1,5 uur achtereen volhoudt. Haar twee zoontjes van 4 en 5 jaar komen af en toe langs voor een kus of stuk appel en sjezen dan weer weg. 

Ik ga naast haar zitten en probeer haar aandacht te trekken. Verstoord kijkt ze op. Ik vertel waarmee ik mij deze dag bezig houd. In vloeiend Engels vertelt de Poolse dat andere ouders zitten te appen en Facebooken. ‘Maar ik ben hier aan het werk.’ Naast haar baan in een groentekas runt ze met haar man een webwinkel in meubelen. Zij communiceert met de klanten, hij bezorgt het spul. Ze vertelt elk weekend met haar zoons naar een speeltuin te gaan. ‘Hier kunnen ze lekker hun gang gaan. Thuis vragen ze continu aandacht, waardoor ik niet kan doorwerken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden