Column Peter de Waard

Zijn Britse economen wijzer dan Britse politici?

De meest gebruikte metafoor voor de Brexit is van een kat die aan de deur krabt en miauwt dat ze naar buiten wil. Als de deur wordt geopend, blijft ze echter gewoon zitten en staart haar baas aan. Wanneer die de deur maar weer dichtdoet, begint ze onmiddellijk opnieuw te miauwen en vraagt ze of ze naar buiten mag. Maar ook de tweede keer vertikt ze het een poot over de drempel te zetten. En zo gaat het door.

De Britten hebben geen buitenlanders nodig om van hun eigen politici karikaturen te maken. Dat doen de eigen kranten en commentatoren al. Gelukkig is de Britse taal rijk gezegend met woorden voor de huidige janboel: shambles, chaos, mess, muddle, mare’s nest, madhouse, disorder, hodgepodge. Maar tussen de regels door kunnen ze soms moeilijk verbloemen dat ze er ook wel lol aan beleven en ervan genieten in het centrum van de aandacht van de wereld te staan. Als de politici er deze week echt uit zouden komen of het land vrijdag 23.00 uur met een No Deal uit de EU crasht, zullen ze Brexit meteen gaan missen.

Dat de politici er een hodgepodge van hebben gemaakt is misschien nog te verklaren – die moeten verantwoordelijkheid afleggen aan het electoraat dat niet altijd even genuanceerd denkt. Maar erger is dat ze ook niet bij de hand worden genomen door de mensen die ervoor hebben gestudeerd: de economen. Zij zouden gewoon het verstand kunnen laten prevaleren, onderbouwd met formules en modellen die ze van hun tutors op Oxford en Cambridge hebben geleerd.

Vorige week stuurden de Economists for Free Trade zonder blikken of blozen een persbericht dat de gevreesde No Deal-Brexit tot een economische boom zou leiden. Het bbp zou met 140 miljard pond of 7 procent extra stijgen. Er hoeft niets meer betaald te worden aan de Brusselse bureaucraten, er hoeft minder bijstand aan migranten te worden betaald en voedsel en andere importproducten worden goedkoper doordat de EU-importheffingen niet meer bestaan.

Maar tegenover de economen die de heilstaat voorspellen, staan de economen die op basis van som­metjes voor de apocalyps waarschuwen, met een verlies van koopkracht en honderdduizenden banen door een brexodus. Groot-Brittannië dreigt terug te vallen tot wat het was voordat het in 1973 lid werd van de EU – een potentieel derdewereldland. Het zijn niet alleen economische populisten die dat roepen. Vorige week smeekte The Times de economische elite de rijen te sluiten. Reden was dat de vorige president van de Bank of England, Mervyn King (bekend van de briljante bestseller The End of Alchemy), publiekelijk voor een No Deal pleitte, terwijl de huidige president Mark Carney beweert dat dit zal leiden tot een scherpe daling van het bbp, werkgelegenheid en export en een scherpe stijging van de prijzen.

Met economen die er zo’n janboel van maken kun je van politici geen consensus verwachten.

Die blijven een besluiteloze kat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden