ingezonden brieven

Zie corona ook als een levensles voor kinderen en jongeren

De ingezonden lezersbrieven van maandag 7 juni.

Eindexamenleerlingen van Het Augustinianum in Eindhoven bij de ingang van de gymzaal waar het examen zal plaatsvinden. Beeld Marcel van den Bergh/de Volkskrant
Eindexamenleerlingen van Het Augustinianum in Eindhoven bij de ingang van de gymzaal waar het examen zal plaatsvinden.Beeld Marcel van den Bergh/de Volkskrant

Brief van de dag

Ik ga niet beweren dat Nederlandse kinderen en jongeren het gemakkelijk hebben tijdens corona, maar dat een hele generatie, zoals regelmatig gesuggereerd, de rest van hun leven op achterstand is komen te staan, lijkt me schromelijk overdreven.

Ik zie in mijn werk als sociaal werker vooral mensen in alle leeftijden die zich ondanks de veranderde omstandigheden prima en met de nodige veerkracht door deze periode hebben heengeslagen. Er werd in deze tijd ook veel meer naar elkaar omgekeken dan gebruikelijk.

Ik heb als kind les gehad van leerkrachten, opgegroeid in de oorlog. Hun verhalen van hoe ze zich ondanks de moeilijke omstandigheden staande hielden, waren alleen maar inspirerend. De No Future-generatie in de jaren ‘70/’80 of Generatie Nix, bedenk het label maar, volgens mij is het merendeel daarvan ondanks het opgroeien in tijdelijk lastige omstandigheden eerzame burgers geworden, met een huis, tuin, hond en een leuk gezin. Want geluk en tegenslag, ze vormen een tweeling met elkaar.

Je kunt corona voor kinderen en jongeren dan ook als een levensles zien dat niet alles maakbaar is en geen georganiseerde busreis naar Benidorm. Voordat we deze jonge generatie gaan therapeutiseren.

De zon komt op, en de zon gaat onder. Maar vandaag bleek ineens heel anders dan gisteren of de dagen ervoor. Maar, lieve jongens en meisjes, wat we zeker weten: morgen dient zich weer een nieuwe dag aan.

Marien van Schijndel, Deventer

Kabinetsformatie

Het CDA en de VVD testen de linkse saamhorigheid (Ten eerste, 3 juni). Opvallend dat de PvdA en GroenLinks de formatie een stuk lastiger maken voor CDA en de VVD door samen op te trekken. Waar twee honden vechten om een been, gaat de CU er mee van heen.

Jan Rabbers, Sint Jansklooster

Kabinetsformatie (2)

Eigenbelang, vriendjesbelang, partijbelang, coalitiebelang, profileringsbelang, onderhandelingsbelang, ... landsbelang.

Jacques Reijnders, Blaricum

Kabinetsformatie (3)

Wordt het niet eens tijd om via de rechter af te dwingen dat we binnen twee weken een functionerende regering hebben?

Pim Rooymans, Utrecht

Tata Steel

Met belangstelling las ik het buitengewone interview van Tom Kreling en John Schoorl met Jan de Jong (Zaterdag, 5 juni). Het meest frappeerde dat de heer De Jong zijn gevecht alleen moet voeren. Wanneer iemand de strijd aanbindt met de grootste milieuvervuiler van ons land, zou je verwachten dat hij de volle ondersteuning van zowel gemeenten als provincie krijgt. Niet dus. Blijkbaar is onze overheid niet opgewassen tegen dit soort bedrijven.

Zou Tata Steel gedwongen kunnen worden Nederland te verlaten, lost ons land in een klap het volledige CO2- en stikstofprobleem op. Klaarblijkelijk dringt dat niet door bij onze bestuurders en is het voor hen veel makkelijker individuele boeren en burgers aan te pakken. Ook een nieuw kabinet zal er vermoedelijk niets aan willen veranderen. We moeten het hebben van mensen als Jan de Jong, een hedendaagse verzetsheld.

W.J. van den Bichelaer, Lunteren

Johnny Cash

Jammer dat Douwe Bob geen biografieën leest, zoals hij vertelt (V, 4 juni). ‘Als ze niet waren gaan zingen, waren ze banken gaan beroven’, zegt hij over Merle Haggard en Hank Williams. Haggard had voordat hij succes bereikte als countryzanger reeds een stevig strafblad opgebouwd. Onder meer voor een gewapende overval. De eerste keer dat hij zijn latere collega Johnny Cash zag, was Haggard een gevangene in de beruchte San Quentin-gevangenis. Inderdaad, waar Cash een van zijn bekendste platen heeft opgenomen.

Bas Kuit, Amersfoort

Daadkracht

Twee conflicterende artikelen in de krant van 5 juni: enerzijds het volslagen gebrek aan daadkracht van de overheid inzake het terugdringen van de CO2-uitstoot door Tata Steel, anderzijds het teveel aan daadkracht door diezelfde overheid bij de paniekdeal met Sywert van Lienden. Beide getuigen van een slecht inzicht in de materie en daarmee van een slecht functionerende (overheids)organisatie.

Even opmerkelijk in de CO2-zaak met Tata Steel is dat een groep vermogende Nederlanders pas in actie komt als ze er zelf hinder van ondervinden. Op zich prima, maar wordt dat daadkrachtige milieubewustzijn ook getoond bij, bijvoorbeeld, hun aandeelhoudersvergaderingen en hun bedrijfsactiviteiten? Pro-actief in plaats van reactief? Over daadkracht bij de vorming van een nieuw kabinet zullen we het maar niet hebben.

Albert la Rivière, Baarn

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden