Brieven Dinsdag 4 december

Zet juffen en meesters niet voor álle groepen

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 4 december.

Theaterles op lagere school Het Palet. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Brief van de dag: onderwijsvernieuwing

Jonge basisschoolleerlingen hechten sterk aan één persoon: de juf of meester voor de klas. Het plan van personeelsmanager Jakolien Kraeima (Opinie, 1 december) om juffen en meesters in alle groepen les te laten geven in een vak dat zij bij uitstek beheersen, werkt niet.

Wij hebben het in het verleden geprobeerd: ik gaf de zaakvakken (aardrijkskunde, geschiedenis en biologie), een collega gaf Nederlandse taal en rekenen, één juf gaf zingen, tekenen en handenarbeid en we hadden een vakleerkracht lichamelijke oefening.

Het vergde een hels karwei aan roosteren, afstemmen, op één lijn zitten wat gedrag voor de klas betreft, en het bleek uiteindelijk niet te werken. De kinderen raakten in de war, wij waren dag in dag uit bezig met overleggen en rapporteren, alles bijhouden in logboeken: daartoe ontbrak ons de tijd.

Bij ziekte van een collega stort het systeem in elkaar. Het onderwijs heeft inderdaad vernieuwing nodig: begin eens met minder leerlingen in een groep, betere salariëring voor de leerkracht, een goede opleiding op de pabo’s en een behuizing waar de toiletten niet stinken naar verschaalde urine.

Daarbij moeten schoolbesturen hun oren minder laten hangen naar verwende ouders, die menen dat hun kind als door God gezonden is.

Ruud van Ling, Heerhugowaard, oud hoofdonderwijzer

Gele hesjes

Dat de ‘gele hesjes’ ook in Nederland protesteren is vooral een teken van een op drift geraakt land (‘Ook hier zijn ‘hesjes’ het zat’, Ten eerste, 3 december). Premier Rutte heeft herhaaldelijk aangegeven een visie lastig te vinden en inmiddels is ook het volk de weg kwijt.

Demonstranten hijsen zich in de gele hesjes omdat ze voor Zwarte Piet zijn of juist tegen, vinden dat we betutteld worden of juist aan ons lot zijn overgelaten, ze eisen meer vrijheid maar zijn tegen boerka’s, en zo komt de protestgroep over als een vat vol tegenstellingen en tegenstrijdigheden. Het is te hopen dat dit vat niet tot ontploffing komt.

We hebben geen idee waar we het zoeken moeten en de premier blijkt ons niet te kunnen inspireren met een visie of koers.

Rutger van Eijken, Eindhoven

Geldklopperij

In uw krant van maandag 3 december staat een artikel over verenigingen van eigenaren (vve’s) en extra regelgeving. Ik mag toch hopen van niet. Als eigenaar van een bovenwoning in Utrecht komt de hele vve verplichting op mij als een grote geldklopperij over.

De inschrijving bij de Kamer van Koophandel voor een vve van twee kost geld, het financiële beheer kost geld en nu de verplichting om een deel van de herbouwwaarde in kas te moeten hebben.

Als ik mijn huis verkoop geef ik dus een onderhoudsspaarpot cadeau aan de volgende eigenaar, alleen maar omdat mijn huis bovenop een ander huis staat? Binnen onze vereniging hadden we fijne afspraken gemaakt om de kas niet te spekken en het noodzakelijk onderhoud gewoon conform de verdeelsleutel te betalen, zodat we geen geld cadeau doen aan een eventuele koper.

Kleine vve’s mogen niet dezelfde regels krijgen als appartementencomplexen. We zijn gewoon twee huizen in een grote stad. Hadden we naast elkaar gestaan hadden we zelf mogen bepalen waar we ons geld aan uitgeven. Hoe is dit uit te leggen?

Gritty ter Steege, Utrecht

Ons huis is vol

Wij zijn boekenmensen, dat is het probleem niet; ons huis staat vol boeken maar er kan geen boek meer bij. Zelfs lezen óver boeken doen we graag in de wekelijkse bijlage van de Volkskrant zonder dat we direct erna naar de boekwinkel racen of – ik geef het toe, een enkele keer – online bestellen. Maar in de interviews met boekhandelaars in de boekenbijlage van 1 december blijven een vol huis én de concurrentie met e-boeken onbesproken.

Thuis puilen de onlangs aangeschafte tafels voor nieuwe aanwinsten, al weer uit. Uitgelezen fictie die je nooit herleest kan naar de kringloop. Prachtige vakboeken nemen we al jaren mee naar ons bureau maar onze jongere collega’s hebben vaak wél interesse maar er thuis geen ruimte voor. Ook musea en archieven zitten vol en missen de ruimte om nieuwe collecties te herbergen evenmin als de mankracht deze te ontsluiten.

Bij de vraag naar innovatie komen de boekhandelaren vaak niet veel verder dan leuke leeshoekjes en gezellige activiteiten maar waarom niet gezocht naar oplossingen voor kopers die thuis geen plaats meer voor boeken hebben? We kennen sigarenwinkels die voor vaste klanten hun voorraad sigaren in een aparte klimaatkamer bewaren. Is dat niet wat voor boekwinkels? Een soort privé bibliotheek dus. Voor velen zijn e-boeken een uitkomst maar mijn vrouw weigert iets anders te lezen dan papieren boeken, en gelijk heeft ze.

Paul Mijksenaar, ontwerper, Amsterdam

Leuke flauwekul

De Franse politicoloog Dominique Moïsi stelt dat sinds 9/11 de geopolitiek populaire series zijn binnengedrongen. Zijn voorbeelden zijn niet zo gelukkig gekozen, want die zijn van origine van voor 9/11. Downtown Abbey gaat terug op de Engelse successerie van de jaren 70: Upstairs, Downstairs. House of Cards is een remake van een Engelse serie met dezelfde titel. En Game of Thrones? Dat is gebaseerd op de boekenserie Het Lied van IJs en Vuur van George R.R. Martin. Martin begon hieraan in 1991 en het eerste deel verscheen in 1996. Flauwekul dus, zoals ook al die series flauwekul zijn, maar wel vaak heel leuke flauwekul.

Koos Stomp, Hengelo

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.