Bericht uitSpanje

Zelfs om een stofzuiger te laten bezorgen heb je in Spanje een NIE-nummer nodig

Correspondent Dion Mebius maakt kennis met de Spaanse bureaucratie.

Buitenlandse toeristen in Madrid. Beeld EPA
Buitenlandse toeristen in Madrid.Beeld EPA

Wat is een NIE? Als u het antwoord weet: ik schud u de hand, knik begripvol en fluister dat het gelukkig achter de rug is. Weet u het niet: van harte gefeliciteerd, maar leest u toch even door. Zeker als u met de gedachte speelt om ooit nog een bed & breakfast in Spanje te beginnen, en wilt weten wat u zich in hemelsnaam op de hals haalt.

NIE (spreek uit: nie-jè) staat voor Número de Identidad de Extranjero, en is een soort bsn-nummer voor buitenlanders die zich in Spanje vestigen. Anders dan in Nederland heb je het nummer om de haverklap nodig: om een bankrekening te openen, wifi in je huis te regelen, een stofzuiger te laten bezorgen, een drankje te bestellen in de kroeg. Dit laatste verzin ik, maar het had gekund, zo vaak moet je je NIE doorgeven.

De omvang van de opgave begint me voor het eerst te dagen als ik, fris aangekomen in Madrid, een afspraak wil maken voor het ontvangen van een NIE. ‘Op dit moment zijn er geen afspraken beschikbaar’, pepert de verouderde Spaanse overheidswebsite me in, hoe vaak ik het ook probeer.

Een rondje googelen op de wifi van Starbucks brengt een weinig geruststellende verklaring. De Spaanse overheid blijkt met grote achterstanden te kampen. Zulke grote achterstanden, dat NIE-afspraken voor 150 euro worden verhandeld op de zwarte (online) markt. Ook zijn er advocatenkantoren opgestaan die je hetzelfde bedrag afhandig maken in ruil voor hun hulp.

Voor mij als nieuwe correspondent is dat uiteraard mijn eer te na. Na ruim een week driftig zoeken, met tientallen inlogpogingen per dag, vind ik op een gezegende ochtend een vrij tijdslot. De week erna kan ik al terecht op een politiebureau in een buitenwijk van Madrid.

Van tevoren lees ik ervaringen van lotgenoten. Vertel vooral niet dat je een NIE-nummer nodig hebt om in Spanje te werken, schrijven zij. Je eerste NIE is slechts een tijdelijke, een noodzakelijke tussenstap in het verkrijgen van een definitief nummer dat je het recht geeft om te werken. Veel veiliger is het om te zeggen dat je een bankrekening wil openen.

Het gesprek op het politiebureau verloopt zo:

- ‘Waar heeft u het NIE-nummer voor nodig?’

Vol vertrouwen: ‘Voor een Spaanse bankrekening.’

- ‘Dat is met deze procedure geen geldige reden.’

In blinde paniek: ‘Oh. Om in Spanje te werken?’

Even later verlaat ik het pand met mijn NIE, en een blaadje waarop staat dat dit tijdelijke nummer absoluut geen recht geeft om in Spanje te werken. We spoelen drie weken vooruit. Weer zit ik op een politiebureau, nu voor mijn definitieve verblijfsvergunning. Voor die aanvraag heb ik vooraf een belasting moeten betalen bij mijn plaatselijke bank.

De agent tegenover me schudt zijn hoofd. Verkeerde belasting betaald. Maar gelukkig, zegt hij, zit mijn eigen CaixaBank om de hoek. Als ik daar de goede belasting betaal, mag ik dezelfde ochtend bij hem terugkomen.

Het gesprek in de bank verloopt zo:

‘Ik kom een belasting betalen.’

- ‘Bent u klant bij ons?’

Glunderend: ‘Jazeker. Bij Caixa.’

- ‘Wij zijn geen Caixa. Wij zijn Bankia.’

‘Maar op de gevel staat groot Caixa.’

- ‘Binnenkort zijn wij dat. Onze banken gaan fuseren. Nu zijn wij nog Bankia.’

Het groene papiertje met mijn definitieve NIE dat ik later die dag alsnog mag ontvangen, koester ik als mijn eerste kindje. Gelukkig, houd ik me voor, schijnt in Spanje de zon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden