Column Jean-Pierre Geelen

Zelfs als De Mos onschuldig blijkt, is er de schade van de schijn

Terwijl op het Malieveld duizenden boeren uit gebrek aan liefde en waardering hun eigen ruiten stonden in te gooien, rinkelden even verderop reputaties in het IJspaleis. Voor het Haagse stadhuis stond een grijze Mercedes van de rijksrecherche, die invallen kwam doen in de werkkamers van wethouders Richard de Mos en Rachid Guernaoui, beiden van de partij Hart voor Den Haag/Groep de Mos. Ambtelijke corruptie, luidt de verdenking.

De Mos, ex-PVV-Kamerlid, is de enige echte ‘Hageneis’  in de Haagse politiek. Met Guernaoui is hij de reïncarnatie van de betreurde Jacobse en Van Es. ‘Vrije jongens’, recht door zee. Tegen hondenpoep, vóór ‘leuke dinge voor de mense’. Van de partijsite: ‘Toet toet! Ruim baan voor de auto!’

Nu worden De Mos en Guernaoui ervan verdacht tegen betaling nachtvergunningen te hebben verleend aan een zalencentrum. Als daar Maison Prettyboy niet zat.

Burgemeester Pauline Krikke heeft het duo gevraagd zich tijdelijk terug te trekken. Zelf ligt ze nog onder vreugdevuur door de oudejaarsavondbranden. Die werden gesponsord door De Mos. Nog even en Den Haag is terug in het stadhouderloze tijdperk.

De Mos heeft een website, met als ondertitel: ‘Alles over Richard de Mos’. Alles? Geen woord over corruptie. Wel kun je ‘doorlinken naar de diverse websites van bedrijven en organisaties waarbij Richard een grote betrokkenheid heeft.’ Hij was zo betrokken, dat politiek voor hem gelijk stond aan zakendoen. Als raadslid was hij – volgens het openbare register van nevenfuncties in 2014 – eigenaar van ‘adviesbureau’ De Mos & Partners en ‘ambassadeur van schaatscentrum De Uithof’. Op de Facebookpagina vent De Mos & Partners de succesjes met trots uit: ‘Als De Mos & Partners mooi verhaal over standnestor Peter Ludovici kunnen spinnen bij De Telegraaf.’ Die krant blijkt vaste afnemer van de ingestoken spinseltjes.

Een raadslid van een grote stad (maandvergoeding: €2.427,48) als adviseur voor het bedrijfsleven. Bijklussen kan, mag zelfs, maar het is vragen om moeilijkheden.

Onlangs schreef De Mos in het AD een opiniebijdrage: ‘Meer toerisme is goed voor Haagse economie’. Een open deur; nu vraag je je af wat hij kreeg voor het openen. Misschien een boekenbon van de krant, maar wat werd er achter gesloten deur zijn kant op geschoven?

Zelf maakte De Mos nooit een geheim van zijn ‘Amerikaanse’ handelen. Wie lid werd van zijn partij, kreeg korting bij De Loempia-Express, café’s, het zalencentrum en schaatsbaan De Uithof. Tenten die De Mos betaalden. Critici deden aan ‘geleuter’ en konden ‘echt mijn rug op’. Om met zijn collega T. van Es te spreken: ‘Godfâhdegodfâh’.

Het ligt er allemaal zo duimendik bovenop, dat het iets onschuldigs krijgt. Dat is het niet. Amerikaanse toestanden. ‘Napels aan de Noordzee’, dichtten Haagse politici.

Het eerste gebod voor betrouwbare politici: ‘Gij zult geen belangen verstrengelen, noch de schijn wekken.’ Best simpel. Maar niet voor iedereen. Nog een paar punten, en Nederland valt buiten de top-10 van ‘nette’ landen, waarschuwde begin dit jaar Paul Vlaanderen van onderzoeksinstituut Transparency International Nederland.

Zelfs als De Mos onschuldig blijkt, is er de schade van de schijn. Het vertrouwen in de politiek weer gedaald. Op de partijsite van De Mos staat: ‘Wij houden van ondernemen en de ondernemer in het bijzonder’. Het is betaalde liefde.

Politiek als prostitutie – daar hou je zelden schone handen aan over.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden