Caspar loopt Geuldal

Zeldzame zinkflora, rust, en toerisme in het Geuldal

Aflevering 242: In het Geuldal gedijt zeldzame zinkflora, met dank aan de voormalige zinkmijnen in België.

Nog altijd in en rond het Geuldal, met Anke Brouns, boswachter van Natuurmonumenten, een van die zeldzame mensen die als kind in een ketel van natuur is gevallen. Wat zij pas vreemd vindt, is dat de meeste mensen niet weten hoe een dagpauwoog eruitziet. Daar is ze oprecht verbaasd over.

Een bruggetje over de Geul. Een informatiebord bij een weide. Foto’s van het zinkviooltje, dat hier groeit vanwege de zink in de bodem, afkomstig van voormalige zinkmijnen stroomopwaarts in België. Verontreiniging, maar daardoor krijgt zeldzame zinkflora een kans. De aanvoer van zink is gestopt, en daarmee zijn de zinkviooltjes gedoemd te verdwijnen. Maar dat is buiten de wondere wereld van de geldstromen gerekend. Binnenkort wordt het weitje afgeplagd, in de hoop dat de zaadjes weer bovenkomen. Natuurmonumenten krijgt Europees geld voor het project. Brouns, diplomatiek: ‘Op korte termijn kan het iets opleveren.’

Dilemma’s, kwesties. De positie van Natuurmonumenten, die te kritisch is, of juist niet kritisch genoeg. Commentaar soms, bijvoorbeeld dat de organisatie insecten misbruikt om geld op te halen. Brouns: ‘Het is andersom. We wilden al heel lang iets doen voor insecten, dus dachten we: we maken het tot thema van de jaarlijkse collecte.’

Camerig Beeld Caspar Janssen

Een camping, nu aan de Belgische kant van de grens. De caravans staan tot pal aan de rand van de Geul, midden in in het gemarkeerde stroomgebied. Over die oevers zouden eigenlijk dieren en planten moeten migreren. Regelmatig loopt de camping deels onder water. ‘De campingeigenaren beklagen zich dan.’

Het gehucht Sippenaeken. Zes huizen rond een kale binnenplaats. Een hond, een auto, een kind, een vrouw hangt uit het raam. Afval langs de weg, mannen laden stenen uit een aanhangwagentje. Belgische stereotypen. ‘Toch kom ik hier graag’, zegt Brouns. ‘Het is veel rustiger dan aan de Nederlandse kant.’

La Gueule weer over, een golfbaan, kaalgeschoren hectares heuvelland. Later, terug in Nederland, onder het Vijlenerbos door, turen naar een grauwe klauwier. De buurtschap Camerig, gerenoveerde vakwerkhuizen, in gebruik als vakantiewoningen. Gelikt. Maar als alles toerisme wordt, waar blijft dan het leven van alledag? We zijn haast blij dat er even verderop nog een boerderij in bedrijf is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.