Column Caspar loopt

Zeldzame planten in Zalig zilt Zeeland

Aflevering 278: zeldzame zouttolerante plantjes doen het uitstekend in het Zeeuwse land.

Ik kan er niet omheen, vind ik, in Zeeland: de zilte planten. Niet dat de zeegerst, die hier aan de zuidkust van Schouwen volop groeit, nu zo mooi is, maar dat het zeldzame plantje het hier zo goed doet zegt iets over de omstandigheden. Ook zulte, schorrenkruid en zeekraal bloeien hier, om maar eens wat te noemen. Vooral vegetatie van ‘middelhoge schorren’. Echte schorren liggen buitendijks , maar de bijbehorende plantjes groeien hier binnendijks. ‘Dit is wereldwijd uniek’, zegt Peter Meininger, met wie ik hier heb afgesproken. Meininger is hoofdauteur van de net verschenen Flora Zeelandica. Een uit de hand gelopen project, geeft hij zelf direct toe, liefdewerk, duizend pagina’s dik en zwaar, zo’n boek waarbij je een boekenkast cadeau zou moeten krijgen. Maar wel een boek waarin de verspreiding van alle wilde planten in Zeeland is vastgelegd, inclusief de ontwikkelingen in de afgelopen decennia. Geweldig voor de kleine groep specialisten, maar het leert ook veel over de aard van het Zeeuwse landschap.

Foto Renate Beense

Goed, dat die zouttolerante plantjes hier groeien, binnendijks, dat komt omdat het zoute kwelwater van de Oosterschelde hier omhoog komt. En omdat oude kreken, karrenvelden en inlagen hier in oorspronkelijke staat zijn hersteld. Eeuwenlang probeerden boeren er hier iets van te maken, ondanks de natheid en de ziltheid. Het bleef slechte landbouwgrond en toen hier eenmaal werd gekozen voor natuurherstel, keerde zowat alle vegetatie die je hier zou verwachten snel terug.

Zulte, ook wel een zeeaster genoemd.

Verderop in het veld staan collega’s van Meininger tot hun knieën in de modder, op zoek naar gesteelde zoutmelde, een grote zeldzaamheid, wij lopen van plantje naar plantje, af en toe opkijkend naar een witgatje of een groepje putters tussen de distels. En Meininger beantwoordt de vraag: hoe is het gesteld met de flora van Zeeland? Er zijn diverse ‘campingsoorten’ bijgekomen, soorten die met auto’s van toeristen Zeeland hebben bereikt. En in de steden komen er ook soorten bij. In natuurgebieden is de situatie min of meer stabiel, in het agrarische land en op de vroegere ‘bloemdijken’ is veel verdwenen. Wat dat betreft is Zeeland dan weer niet uniek.

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.