Zeggen wat je wil

Vrijheid van meningsuiting in Nederland is op sterven na dood. Het debat is verrot.

Het manifest opgesteld door een groep welwillende, vrijheidslievende links-liberalen is erop gericht symphatie te kweken onder mensen van wie ik geen sympathie zou willen hebben, namelijk die hoger opgeleide wereldwijze burger die in reactie op de nare uitwassen van de overschatte multiculturele samenleving als een laffe wezel en masse richting Geert Wilders is gerend.

Wolven
Je wilt het debat koers geven, dat debat over de vrijheid van meningsuiting dat inmiddels helemaal stuk is geprakt, maar in plaats daarvan huil je mee met de wolven in het bos. En waarom zouden zij de vrijheid van meningsuiting claimen voor zichzelf, we waren het er toch al over eens dat het van niemand is?

Beledigen en kwetsen mag, moet, en, zo lees je tussen de regels door, het kan niet vaak genoeg en uitzinnig genoeg gebeuren. Ik krijg er zure oprispingen van. Ik ken geen ander land waar op zo'n hartstochtelijke wijze het uitstallen van slechte manieren wordt aangemoedigd. En waarom? Een islamitisch kind met waterhoofd weet waarom.

Admiraal
Omdat er angst is voor moslims en die enige manier om die angst weg te krijgen is door in Geert Wilders een admiraal Michiel de Ruyter te zien die die Barbarijse zeerovers wel een lesje zal leren. Zelf ga je natuurlijk een flink potje schelden op ze om de angst daarmee weg te krijgen.

Nu moet me iets van het hart: hoe kan je volhouden dat wanneer je de geloofsovertuiging van moslims beledigt, door het slijk haalt, bespot dat je daarmee nooit individuen wilt raken?

Sinds wanneer zijn mensen in staat om die twee zodanig uit elkaar te halen dat ze daardoor onkwetsbaar worden. Sinds wanneer wordt van mensen onkwetsbaarheid gevraagd? Bij mijn weten kunnen alleen psychopaten dit, maar blijkbaar zit Nederland er vol mee. Dat mooie woord nu nostalgisch klinkend, zelfbeheersing, is met het badwater weggegooid.

Vervuild

Fatsoen verloren, rampspoed geboren. Het debat is vervuild, verziekt, verrot. Valt me op dat al die stoere rakkers die zo graag de vrijheid van meningsuiting verdedigen in deze nieuwe richtingenstrijd de argumenten van de exotische debater elke keer weer op de man spelen en zo hun eigen standpunten onderuit halen.

Is het persoonlijke ressentiment tegen de multiculturele samenleving, tegen moslims, tegen links, tegen alles wat staat voor de Ander dan toch de drijfveer? Is het vooral een emotionele, kleinzielige aangelegenheid?

En zo verschillen zij die de vrijheid van meningsuiting als een gouden kalf ronddragen ze niet zo veel van onze fundamentalische broeders aan die andere kant die claimen het ware geloof te bezitten inclusief de zeventig maagden. Ik heb er mijn buik vol van.

Gênant
Wie zich in Nederland beweegt weet, voelt, vaak zonder er de vinger op te kunnen leggen, dat niet alles gezegd kan worden, dat er grenzen zijn en zelfs worden gesteld. Daar naïef over doen of weg willen denken ten faveure van een absolute vrijheid van meningsuiting is als met je handen in een vijf sterren restaurant willen eten: gênant en misplaatst.

Het initiatief van de links-liberalen is te prijzen, maar voor de zoveelste keer iets prijzen, laat zien hoe armoedig het allemaal is. We zouden moeten stoppen de vrijheid van meningsuiting exclusief voor onszelf te claimen. Zij is van niemand, zeker niet van Geert Wilders. Zij is ongrijpbaar en zij is, jammer gezegd, in Nederland op sterven na dood.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden