Zeespiegelstijging is volksverlakkerij

Aan de Nederlandse kust stijgt de zee al duizend jaar 18 cm per eeuw. Van een toename door klimaatverandering is nog niets gebleken.

Universiteiten moeten wetenschappelijk onderzoek verrichten en de resultaten aan hun studenten en de maatschappij uitdragen, ook al gaan die soms recht in tegen de standpunten en het beleid van overheden. Zij moeten onder alle omstandigheden kritisch blijven en nooit de gemakkelijke weg kiezen door gedachteloos uitgangspunten van subsidiegevers, inclusief ministeries en semi-overheidsinstellingen, over te nemen. Het is al erg genoeg dat die vaak gevangen zitten in voorgenomen beleid dat door nieuwe inzichten is achterhaald.

Geen van onze universiteiten zal dit willen tegenspreken. Maar toch legt de Universiteit Utrecht een kersvers uit Ecuador overgekomen student onvervalst VROM-jargon in de mond: ‘Als het zo doorgaat staat een groot deel van de bevolking in deltagebieden straks tot zijn middel in het water. Nieuwe inzichten verwerven en kennis ontwikkelen over de stijgende zeespiegel is mijn drijfveer om hier te studeren.’

Met een donatie van 35 euro al, zo heet het in een brief waarin dit citaat voorkomt, kunnen wij de Universiteit Utrecht helpen oplossingen te vinden voor mondiale problemen als kanker, voedseltekorten en de zeespiegelstijging door buitenlandse topstudenten in Utrecht te laten studeren. Voor kanker en de voedseltekorten is dit al te hoog gegrepen, maar vooruit, alle beetjes helpen. Het beroep op de stijgende zeespiegel is echter ordinaire volksverlakkerij.

18 centimeter
In tegenstelling tot wat men dagelijks in de krant leest, is er helemaal nog geen sprake van een door de klimaatverandering toegenomen zeespiegelstijging. De zee stijgt aan de Nederlandse kust al duizend jaar of langer ongeveer 18 cm per eeuw. Dat kunnen wij gemakkelijk aan. Van deze stijging is 17 cm het gevolg van de daling van de Nederlandse bodem. Eén cm per eeuw is het gevolg van het smelten van ijs. Eén cm per eeuw is ook het wereldgemiddelde zoals gemeten met satellieten en onafhankelijk daarvan door nauwkeurige metingen van de lengte van de dag die een klein beetje toeneemt bij waterophoping aan de evenaar. Deze resultaten komen goed overeen en moeten als betrouwbaar worden beschouwd.

Het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) heeft enige jaren geleden die ene cm per eeuw verhoogd tot 23 cm per eeuw, hetgeen zeer verontrustend is. Deze verhoging is het gevolg van het toepassen van een correctiefactor, gebaseerd op de zeespiegel in Hong Kong, een gebied waar de bodem nog sneller daalt dan in Nederland. Het is moeilijk hier iets anders in te zien dan bedrog. Wie hier meer over wil lezen, kan de naam Nils-Axel Mörner – een Zweedse zeespiegel-expert – invoeren in Google.

Voor de hand ligt te veronderstellen dat als de zeespiegel niet meer stijgt dan we al meer dan duizend jaar gewend zijn, hij dat wel gaat doen als straks de temperatuur op aarde met een aantal graden omhoog gaat. Hier is echter meer tegen in te brengen dan velen zich realiseren. Het beeld dat de temperatuur op aarde eeuwenlang min of meer constant was, maar sinds de industriële revolutie exponentieel is gaan stijgen, wat het gevolg zou zijn van de verbranding van fossiele brandstoffen, heeft zich hardnekkig vastgezet in ons collectieve bewustzijn.

Hockeystick
Dit beeld staat bekend als de ‘hockeystick’, omdat daarmee de vorm van de temperatuurcurve die het IPCC in 2001 heeft gepubliceerd het best wordt omschreven. De Amerikaanse statisticus Edward Wegman heeft bewezen dat de hockeystick het gevolg is van grove statistische fouten. Het IPCC heeft onder druk van deze contra-expertise in 2007 de hockeystick niet meer in zijn rapport opgenomen. Van de alarmerende temperatuurstijging is nu nog maar weinig over.

In feite blijkt de temperatuur sinds 1998 niet meer gestegen, ondanks een ononderbroken stijging van het CO2-gehalte in de atmosfeer. Hoe verklaart men dat in broeikaskringen? Gelukkig voor hen is het klimaat zo ingewikkeld dat men altijd wel argumenten kan aandragen voor een tijdelijke onderbreking in de temperatuurstijging ondanks een ononderbroken stijging van het CO2-gehalte in de atmosfeer. En tien jaar is inderdaad niet genoeg voor een bewijs, maar de stijging na 1974 is dat evenmin. Tussen 1940 en 1970 was er een temperatuurdaling. Daarvoor, van 1880 tot 1940, was er een stijging, maar die kan men moeilijk toeschrijven aan de verbranding van fossiele brandstoffen die pas op het huidige hoge niveau kwam na 1960.

Klimaten zijn niet stabiel maar wisselen elkaar af. De temperatuurstijging die wij zien sinds het einde van de kleine ijstijd (1500-1850) is een normaal en niet verontrustend verschijnsel. Het broeikaseffect als gevolg van de verbranding van fossiele brandstoffen is grof overschat. Afgezien van de vraag of zo’n door de mens veroorzaakte opwarming van de aarde mogelijk is, zijn er thans geen feiten die daar op wijzen.


Ondanks deze en andere nuanceringen door wetenschappers uit verscheidene disciplines davert het broeikasbeleid van de VN en van regeringen voort alsof de extra zeespiegelstijging al plaatsvindt en alsof bewezen is dat met de terugdringing van de CO2-productie ons klimaat ‘gered’ zou kunnen worden. Men is gecommitteerd aan eerdere besluiten en investeringen die niet zonder groot verlies van middelen en prestige zijn terug te draaien, al zou dat wel moeten om een nog veel groter verlies te voorkomen.

Uiteraard moet u, lezer, ook kritisch staan tegenover wat de klimaatsceptici beweren. Die voorzien een enorme economische schade door nutteloze investeringen: onrendabele windmolenparken op land en zee, opslag van CO2 in de bodem, het nastreven van onuitvoerbare Kyoto-doelen terwijl China en India natuurlijk niet mee doen, dit alles zonder een meetbaar effect op de temperatuur op aarde en ten koste van de gezondheid en de voedselvoorziening van grote delen van de wereldbevolking. U zult hun argumenten moeten afwegen tegen die van hun opponenten. In ieder geval is er geen enkel excuus voor universiteiten om kritiekloos mee te doen met het klimaatalarmisme.
Voor de student uit Ecuador is er nog veel te studeren. Misschien zou het beter zijn als zij dat niet in Utrecht zou doen, maar ergens waar men van deze zaken meer verstand heeft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden