Column

Ze zijn in Emmen nog niet van mij af

Sinds mijn sollicitatie naar het burgemeesterschap van mijn geboorteplaats Emmen, vorige week op deze plek, heb ik geen rust meer gehad. RTV Drenthe, Dagblad van het Noorden, de Volkskrant - iedereen dook op mijn kandidatuur. Zo werd ik aardig door elkaar geschud, heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees, ernst en luim.

'Vergeleken met president Trump klonk burgemeester Middendorp nog niet zo gek natuurlijk.' Beeld Els Zweerink

De sollicitatie was een serieuze grap. Dat heb ik er telkens netjes bij gezegd. Met verslaggevers aan de telefoon is er ook genoeg gelachen. Toch merkte ik dat hun artikelen serieuzer werden, elke dag iets serieuzer, totdat van de serieuze grap alleen nog mijn programma van burgerbestuur door loting in de kranten blonk.

Anders stond ik in het noorden nooit leuk of vriendelijk in de krant. Ze gebruikten altijd een foto waarop ik eruit zie alsof ik akelig in de bosjes zit te schijten. Nu kwamen ineens van overal de mooiste foto's tevoorschijn. De kandidaat, stralend gelukkig in een prachtig Drents landschap, warm licht in de nek.

Misschien, begon ik van de weeromstuit te denken, was het toch niet zo'n belachelijk idee. Vergeleken met president Trump klonk burgemeester Middendorp nog niet zo gek natuurlijk. Eerlijk gezegd was mijn programma ook echt wel een beetje goed. Ik betrapte mezelf er steeds vaker op dat ik mij alweer minstens twintig minuten geïnspireerd stond voor te stellen hoe ik het burgemeesterschap zou invullen.

Ik zou best een goede burgemeester kunnen zijn. Waarom niet? Ik ben een Emmenaar, zonder Emmen was ik nooit geworden wie ik ben. Ik ken er elke steeg, elke tegel, ik ken er iedere leraar, wijkagent en cel. Het zou best goed kunnen gaan.

Dinsdag liet Jacques Tichelaar, Commissaris der Koning in Drenthe, om mijn contactgegevens vragen - hij zocht dringend overleg. Ik gaf ze, al zakte de kandidatuur mij wat in de benen. Ging het echt zo? Kon het echt zo gaan?

Het presidentschap van Trump is ook als grap begonnen. Dertig jaar geleden heeft hij er al zijn eerste, aftastende grapjes over gemaakt. GeenPeil kwam meteen groot in het Journaal, terwijl ze nog geen rol van betekenis hebben gespeeld, en dat ook beter niet kunnen doen, want met wekelijks peilen laat je mensen stemmen voordat ze hebben nagedacht, blijf je het denken steeds een stapje voor.

Je wist niet hoe gek ze waren, hoe wanhopig. Of misschien was het wel echt zo wat een ambtenaar me zei: 'Ze zoeken nu een elegante manier om met je om te gaan, zodat ze later niet het verwijt kunnen krijgen dat ze je niet serieus hebben genomen.'

Ik weet het nog steeds niet, ik heb nog niets van Tichelaar gehoord. Ik weet alleen dat woensdagmiddag, dus kort nadat Tichelaar dringend contact met mij zocht, de gemeenteraad ineens bekendmaakte dat ze een nieuwe burgemeester hadden, Eric van Oosterhout, nu nog burgemeester van Aa en Hunze, en dat hij van alle burgemeesters van de wereld uitgerekend de enige is die ik ooit 'een oliebol' heb genoemd omdat hij over mijn roman zat te zeuren.

Ze zijn daar nog niet van me af.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden