'Ze waren haar gewoon vergeten'

Staatssecretaris van Rijn.Beeld anp

Ben Oude Nijhuis

De cliëntenraad van WZH Waterhof heeft de heer Oude Nijhuis niet monddood gemaakt, zoals hij zelf beweert in het interview met de Volkskrant (Ten Eerste, 6 november). Wel is het zo dat de cliëntenraad Oude Nijhuis heeft verzocht zijn berichtgeving af te stemmen met de centrale cliëntenraad, iets waar hij - uiteraard zonder waardeoordeel of consequentie van onze kant - geen gehoor aan heeft gegeven.

De media schrijven over een incident. Van structurele problemen bij Waterhof is geen sprake. In 2012 hebben vier klagers acht klachten ingediend, in 2013 dienden drie personen zes klachten in. Dit op een totaal van 300 cliënten.

Nico van den Heuvel, voorzitter cliëntenraad WZH Waterhof, Den Haag

Naakt

Om één uur 's middags trof Ben Oude Nijhuis zijn vrouw naakt aan voor de wastafel. Ze had niet ontbeten en nog geen medicijnen gehad. 'Ze waren haar gewoon vergeten', zegt Oude Nijhuis.

Wie heeft er nu dementie? De patiënt of het verplegend personeel?

Wilbert-Jan Karskens, Breda

Ombudsman

Staatssecretaris Van Rijn gaf Ben Oude Nijhuis het advies om zitting te nemen in de cliëntenraad van WZH. Vanuit mijn ervaring als secretaris van een cliëntenraad van een verpleeghuis in Utrecht, denk ik dat dit weinig zin heeft.

Bewoners van verpleeghuizen hebben voldoende klachten over de kwaliteit van de zorg, maar spreken die niet uit in een cliëntenraad. Daar hebben ze het over de kwaliteit van het eten en de kleur van de koffiekopjes.

'Echte' klachten over de verzorging brengen de ouderen niet ter sprake omdat het verplegend personeel waar hun onvrede betrekking op heeft de volgende ochtend weer aan hun bed staat.

Het lijkt mij daarom een goede oplossing om naast een cliëntenraad een onafhankelijke ombudsman in te stellen. Laat deze ombudsman deel uitmaken van een overkoepelende organisatie die door de overheid is erkend.

Hans van Koningsbruggen, voormalig hoofd activiteitenbegeleiding ouderenzorg, Beuningen

Mensonterend

De mensonterende situaties die je in verpleeghuizen kunt aantreffen, zijn eindelijk prominent aanwezig in het publieke debat. Goed dat de Volkskrant (Ten Eerste, 7 november) met relevante vragen helderheid probeert te verschaffen aangaande de oorzaken van deze verschrikkelijke situatie.

Ik stel voor dat PVV-kamerlid Fleur Agema de verantwoordelijke bewindslieden zo spoedig mogelijk ter verantwoording roept. Agema heeft zich vanaf 2008 al opgeworpen als voorvechter van de verbetering van de kwaliteit van verpleeghuiszorg. Zij sprak zich uit tegen pyamadagen, ondervoeding en doorligwonden en wilde de rechten van verpleeghuisbewoners wettelijk vastleggen. Agema en de PVV hebben daarom alle recht van spreken. Dat het kabinet het debat over de langdurige zorg heeft uitgesteld, is onwenselijk en laf.

André Daamen, kwaliteitsfunctionaris in de zorg, Boxmeer (geen PVV-aanhanger)

Afvoerputje

Het is weer eens zover. Na de pyjamadagen, zijn het nu de urine-enkels van mevrouw Van Rijn die de landelijke dagbladen en televisie halen.

De berichtgeving over verpleeghuizen als afvoerputje van de zorg maakt me moedeloos omdat het geen recht doet aan al het aardige verzorgend personeel dat een belangrijke bijdrage levert aan het welzijn van ouderen die niet meer thuis kunnen wonen.

In het verpleeghuis waar ik werkzaam ben, zie ik dagelijks verzorgenden die goed zijn opgeleid, hun stinkende best doen en secuur omgaan met oude en kwetsbare mensen. Verzorgenden die naast taken als mensen wassen, verschonen en ontlasting opruimen, ook de tijd nemen om op een warme manier contact te maken met demente ouderen.

Anne Gietema, geestelijk verzorger verpleeghuis De Enk, Zuidlaren

Gekneusde ribben

Telkens verschijnen er weer berichten over de wantoestanden in verpleeghuizen maar premier Rutte beweert dat alleen de schrijnende gevallen maar worden geetaleerd. Mijn dementerende vader (89 jaar) werd opgenomen in een Arnhems verpleeghuis waar hij na driekwart jaar al stierf.

Van een actieve man die het verpleeghuis inging, eindigde hij in een bewegingloos en suffend oudje.

's Nachts werd hij in bed vastgebonden om te verhinderen dat hij eruit kwam. Hij kreeg medicijnen om hem suf te maken, hij werd vastgebonden in een soort kinderstoel om hem het lopen te beletten. In een poging toch in beweging te komen viel hij voorover en kreeg het blad van die stoel in zijn ribben die ernstig gekneusd raakten.

Overleg over dat vastbinden was er nooit met de familie geweest. Die val gebeurde in het weekend, er was slechts een verzorgster voor vier huiskamers en zij kon het niet aan in haar eentje. Mijn vader stierf 16 jaar geleden! Hoezo 'fundamentele veranderingen zijn nodig in verpleeghuizen', zoals Martin van Rijn stelde in het programma Pauw?

A. Heidenis, Dieren

Onwil

Zeer herkenbaar beeld, dat uw verslaggevers schetsen van de problemen in de ouderenzorg. Er is ook sprake van politiek-bestuurlijke onwil en onvermogen om aan de situatie in de verzorgings- en verpleeghuizen iets te verbeteren.

Ik werk dertig jaar in de ouderenzorg en het antwoord op de vijf onderwerpen van het afvinklijstje van uw verslaggevers is van gematigd positief naar zeer negatief gegaan.

Als de mediastorm rond de familie Van Rijn weer is gaan liggen, blijven de wantoestanden gewoon bestaan en ik voorspel dat ze in de toekomst nog toe gaan nemen. Dit mede als gevolg van de Wet op de Langdurige Zorg (WLZ). Het verpleeghuis zal in de toekomst weinig meer verschillen van een hospice, maar dan niet omringd door de kwalitatief hoogwaardige en liefdevolle zorg, waarmee ouderen rustig kunnen sterven.

Martin van den Berg, Utrecht

Gespeeld

Het is gênant om te zien hoe geschokt politici reageren als ze met de rampzalige gevolgen van hun eigen beleid worden geconfronteerd. We zagen de 'verontwaardiging' rond woningbouwcorporaties en nu naar aanleiding van de verzorging van de moeder van de staatssecretaris.Iedereen met een familielid in een verpleeg- of verzorgingstehuis weet al heel lang welke drama's zich daar voltrekken.

Aad Kooijman, Woerden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden