VerslaggeverscolumnToine Heijmans

Wopke Hoekstra is een beroepspoliticus, en daarom blijft hij dat ontkennen

. Beeld .
.Beeld .

Het is nog een toer om lijsttrekkers in het wild te observeren, ze leven vooral op beeldschermen, maar uiteindelijk zie ik de meterslange benen van Wopke Hoekstra zijn ministeriële BMW verlaten voor een bezoek aan de universiteit in Enschede, waar hij traag door de gangen gaat opdat de rest hem bij kan houden.

Op een statafel bij de entree ligt de Tubantia, opengeslagen op pagina 3, ‘man van de inhoud, niet van de oneliners’ is de kop, maar dat gaat over Pieter Omtzigt, Wopkes ‘running mate’, al zie je ze nergens samen rennen. Pieter is met andere dingen bezig, opmerkelijk, want Enschede is zijn fort en Hoekstra zijn partijleider.

Maar ze zijn ook macht en tegenmacht.

Aankomst in Enschede. Beeld Toine Heijmans
Aankomst in Enschede.Beeld Toine Heijmans

‘Ik ben geen beroepspoliticus’, Wopke Hoekstra blijft het zeggen, ook nu. ‘Vrijwilligerswerk’, onthult hij, zo werd het Eerste Kamerlidmaatschap in zijn kringen gezien destijds, ‘wie dat kan, moet wat voor de samenleving doen’.

Altruïsme. Mooi.

Hij wordt goed ondervraagd door de hoofdredacteur van Tubantia, Martha Riemsma, en door Sander Schimmelpenninck, geholpen door een digitale tribune van burgers. En hoe langer je naar hem kijkt, hoe meer hij op Mark Rutte lijkt. Dezelfde concentratie afgewisseld met bedrijfsvlotheid. Rutte is uitbundiger, maar ze zijn even soepel in het verbuigen van problemen, waar dan zomaar ineens niets van overblijft.

Wopke is ‘wel enthousiast’ over het lijsttrekkerschap, ondanks de missers die hem worden aangewreven, ‘nee hoor daar moet je echt ontspannen mee omgaan’. Met Rutte deelt hij ook het ritme van de taal: snel spreken en dan één woord, maakt niet uit welk, laten hangen als een karretje van een achtbaan. Daarna in duikvlucht naar beneden.

Problemen in het CDA? ‘Iemand schrijft er wat over… iemand praat er wat over… zo zit ik er echt in.’

En daar gaat het alweer over Nederland ‘onder de coronadeken’, en hoe het straks verder moet, ja, hoe moet het verder? Met een ‘sterke en eerlijke economie’ een ‘new deal’. Wat is dat dan, concreet, vraagt Sander - ‘innoveren… kennisontwikkeling… biotechnlogie… fotonica… je hebt meer exposure nodig op dat type terrein.’

Het geheim van de beroepspoliticus: veel zeggen, weinig toezeggen.

Vraag: hoe moet het met de energietransitie? Antwoord: ‘die energietransitie is keihard nodig maar je moet wel zorgen voor draagvlak.’

Bij Pieter Omtzigt werkt dat omgekeerd.

Wopke Hoekstra weet trouwens niet waar Pieter Omtzigt is, ‘hij is geloof ik druk met zijn boek’, ‘hij is écht een enorme duizendpoot’, ‘een voorbeeld van iemand die accenten legt’. Neemt hij hem mee naar de formatietafel? ‘Dat ga ik natuurlijk met hem bespreken.’

Had Wopke al verteld dat zijn oma in Emmen woonde, en dat de trein daarheen er nog even lang over doet als in haar kindertijd? ‘Zorg gewoon voor goede verbindingen’, ‘zorg dat het regionale ziekenhuis overeind blijft’ maar hoe en wanneer, en waarom zijn eigen kabinet daar niet gewoon voor zorgde, blijft ongezegd.

Er is een ‘polletje’ gedaan: 87 procent van de Twentenaren zou op Pieter Omtzigt stemmen. ‘Natuurlijk! Zou ik ook doen als ik hier zou wonen. Hij is een kind van de streek.’ Vraag: wat is het beste idee van Pieter Omtzigt? ‘Nu wordt het gevaarlijk… moet ik kiezen uit ál die goede ideeën van Pieter Omtzigt?’

Staande die woorden is zijn running mate woest aan het twitteren, want hij kreeg een kabinetsbrief ‘van elf(!!) kantjes’ waaruit blijkt dat de belastingdienst zich jarenlang niet aan de wet hield, en hij wil een debat met Mark Rutte om te spreken ‘over het oplossen van echte problemen’.

En wat wil Wopke? ‘De koek vergroten in plaats van alleen maar mekkeren van hoe kunnen we hem verdelen.’

Wat we te weten komen is dat Wopke Hoekstra tijdelijk meer coronabelasting wil voor grootverdieners en bedrijven die profiteerden van het virus, en af wil van het leenstelsel, maar ook wie daar thuis de belastingaangifte doet (Liselot).

‘Je zou maar in dit land mogen wonen’, zegt hij, ja, het is een gaaf land.

Na afloop stel ik hem één vraag: wat Wopke Hoekstra toch met dat ‘doorpakken’ bedoelt, en er komt een antwoord, en dan grijpt een woordvoerder in, ‘we moeten door en je hebt net een uur lang naar hem mogen luisteren’ – klopt. Maar wat heeft hij nou eigenlijk gezegd?

Wopke Hoekstra is een beroepspoliticus, en daarom blijft hij dat ontkennen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden