Opinie

'Wilders verslaan? Los de problemen in wijken op'

Misschien is het een idee als iedereen die zich de afgelopen zeven dagen verdrongen om hun afkeer over Wilders uit te spreken, met Pechtold voorop, even fanatiek oplossingen voor problemen gaan bedenken, schrijft Rob Oudkerk.

Beeld anp

Alexander Pechtold roept op Wilders' overschrijden van de morele grens niet te beantwoorden met het overschrijden van een democratische grens. Groot gelijk. Maar wat vele malen interessanter zou zijn, is een artikel van de heer Pechtold over wat dan wél de oplossing is voor het maatschappelijke probleem dat Wilders telkenmale agendeert .

Het podium dat Wilders steeds grijpt, wordt de facto ook door Pechtold in stand gehouden. Niet omdat hij steeds op hem reageert: dat is op zich prima. Maar wel omdat hij zich niet actief op de oorzaak van Wilders' politieke bestaan richt. Pechtold zegt dat het hem om de kiezers gaat, de burgers, en dat PVV-stemmers evenveel waard zijn als stemmers op andere partijen. Waar en nobel.

Actiever opstellen
Maar wanneer gaat D66 zich actiever opstellen in het terugdringen van zaken die burgers brengen tot het stemmen op Wilders? Deze actieve houding komt naar voren in intellectuele debatten, maar in de praktijk en op straat zie ik daar bar weinig van terug. Nu D66 de macht in vele steden heeft verkregen, heeft deze partij de dure plicht zijn strijd tegen Wilders om te zetten in een strijd tegen de oorzaken van diens permanente populariteit.

In 2002 stelde de heer Cohen mij de vraag: 'Als Fortuyn in Amsterdam had meegedaan, was hij dan ook zo groot geworden als in Rotterdam?' Ik antwoordde dat er ook in Amsterdam grote onvrede voelbaar en tastbaar was en dat er ook in Amsterdam kut-Marokkanen waren. Deze term werd vervolgens uit de context gehaald. Waarop ik doelde was een groep van zeshonderd voornamelijk Marokkaanse jochies die in Amsterdam met overlast en criminaliteit de buurten onveilig maakten. Dat is twaalf jaar geleden. En de problemen zijn sindsdien niet alleen getalsmatig exact dezelfde gebleven, maar in intensiteit en beleving vergroot.

Talloze deskundigen hebben inmiddels met onderzoeken bevestigd dat crimineel gedrag, voortijdig schoolverlaten, psychiatrische stoornissen, overlast, maar juist ook werkloosheid en het kansarm zijn inderdaad meer voorkomen bij jongens met een Marokkaans-Nederlandse achtergrond.

 
Het podium dat Wilders steeds grijpt, wordt de facto ook door Pechtold in stand gehouden.
Beeld anp

Gif voor de samenleving
Asscher zei over de uitslaande cafébrand van Wilders: 'Het is gif voor de samenleving wat Wilders uitspreekt.' Dat ben ik met hem eens. Maar ik word ook giftig van iets anders. Dat we met het over elkaar heen buitelen over Wilders de daadwerkelijke problemen in de multiculturele samenleving wederom naar de achtergrond dringen. De wijze waarop we ons op de boodschapper storten, doet denken aan oude Griekse tijden, waarin de boodschapper dood moest. En het probleem fier overeind bleef. Dat is al zo sinds Paul Scheffer op 29 januari 2000 in de NRC schreef over het multiculturele drama in onze samenleving. Blijkbaar waren de kwesties die hij daar benoemde te moeilijk of electoraal te eng om inhoudelijk iets mee te doen. Dus werden politieke pijlen toen permanent gericht op Fortuyn, net zoals nu op Wilders.

In het afgelopen decennium is er buitensporig veel aandacht besteed aan het al dan niet benoemen van wat er speelt. In mijn opinie had deze energie van politici beter besteed kunnen worden aan het oplossen van de problemen in wijken. Niet in het bestrijden van abjecte standpunten daarover van Geert Wilders. Dat kan iedereen.

Wind uit de zeilen
Vicepremier Asscher zei vrijdag na het kabinetsberaad: 'Politici hebben de taak problemen op te lossen.'

Misschien is het een idee als al die politici en opiniemakers en journalisten die zich de afgelopen zeven dagen verdrongen om hun afkeer over Wilders uit te spreken, met Pechtold voorop, even fanatiek oplossingen voor problemen gaan bedenken. Want alleen dat voorkomt dat Wilders steeds opnieuw op dat podium gaat plaatsnemen. Alleen dat neemt hem de wind uit de zeilen.

Met verkiezingssucces komt verantwoordelijkheid. Op nog meer woorden zit niemand te wachten. Wel op actie.

Juist in die grote steden.

Rob Oudkerk is oud-PvdA-politicus en presentator van het radioprogramma '1 op straat'.

 
Met verkiezingssucces komt verantwoordelijkheid. Op nog meer woorden zit niemand te wachten. Wel op actie.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden