Wilders is instrument van extreem-rechts in Israel

Niemand hoeft te twijfelen aan mijn respect voor joodse medeburgers.

Mohamed Rabbae

In een interview op 19 maart j.l heb ik, tijdens een landelijke demonstratie tegen racisme en discriminatie, gesteld dat “Wilders een racist is in dienst van Israel”. Hierop volgden verschillende reacties, variërend van schreeuwerige tot zakelijke en zelfs begrijpende reacties. De blaffende en agressieve reacties maken geen indruk en verdienen geen ander antwoord dan het bekende spreekwoord: “de honden blaffen maar de karavaan trekt verder”.

Respect
Ik heb meer respect voor de verontwaardigde reacties van joodse vrienden (ook vanuit Israel), collega”s en onbekende joodse burgers die zich geraakt voelden door mijn uitspraak. Hier en daar vielen zelfs de termen “joods complot” en “anti- semitisme”. Dit, hoewel ik in mijn verhaal nergens de term jood heb gehanteerd, laat staan de kwalificatie “joods complot”. Hoewel ik het daar niet mee eens ben, begrijp hun gevoelens. De trauma’s als gevolg van de moderne geschiedenis van het Joodse volk zijn zo dramatisch en alom aanwezig dat ik hun gevoelens heb te respecteren. Om mijn positie tegenover de joodse medeburgers in Nederland te markeren, is het niet overbodig om die hier alsnog te schetsen:

Ik draag joden als medemensen een warm hart toe. Ik heb joodse familieleden, vrienden en werk graag samen ook met de joodse medeburgers in Nederland met wie ik een fundamenteel verschil van mening heb over de juiste oplossing in het Midden-Oosten. Ik ben een felle tegenstander van de bezettingspolitiek van Israel en zal, zolang deze bezetting voortduurt, mijn kritiek daarop niet staken. Maar tegelijkertijd zal ik als een van de eersten opstaan om Israel te verdedigen als het- onverhoopt- in zijn voortbestaan bedreigd zou worden. Vanwege de existentiële betekenis van het land voor de Joden.

Politiek
Als ik problemen heb met Israel dan is het puur op het politieke vlak. En als ik Israel zeg dan bedoel ik daarmee de politieke machthebbers,niet de bevolking. Er zijn in Israel moedige joden die de mensenrechten van de Palestijnen beter en principiëler verdedigen dan alle Arabische staatshoofden, inclusief Mahmoud Abbas, de Palestijnse president.

Terug nu maar mijn interview. Sinds de laatste verkiezingen in Israel wordt de politieke koers aldaar duidelijk bepaald door rechts en extreem-rechts; Netanjahu en Lieberman. De eerste doet alles om de totstandkoming van een Palestijnse staat te saboteren en de tweede wilde zelf een atoombom op Gaza gooien en de Palestijnse gevangenen in de Rode Zee dumpen. In de Knesset zit een andere bondgenoot van Lieberman: de extreem-rechtse Aryeh Eldad van de nationale Unie. De oplossing voor het conflict met de Palestiijnen hebben de aanhangers van Eldad vaak op hun demonstratieborden verwoord:”kill the Arabs”. Lieberman en Aryeh Eldad bezetten dezelfde hoek van het politieke spectrum, namelijk extreem-rechts.

Het is dit politieke Israel dat thans bepalend is voor de beeldvorming van het land. Het is met dit politieke Israel dat Wilders zich identificeert. Lieberman en Eldad zijn bondgenoten en “vrienden “ van Wilders.

De cruciale vraag is dan: in hoeverre is Wilders in dienst van dit politieke Israel.

Dienaar
In de Palestijnse kwestie is hij meer dan de dienaar van rechts en extreem -rechts. Zo ziet hij de deportatie van twee miljoen Palestijnen naar Jordanië als de enige oplossing voor het Palestijns-Israelische conflict. Een etnische zuivering dus. Van deze vrienden heeft hij ook de techniek geleerd om alle problemen te “islamiseren”. Door deze goocheltruc verdwijnen de maatschappelijke, sociale en politieke oorzaken van conflicten en wordt alles teruggebracht tot godsdienstige tegenstellingen.

Deze werkwijze gebruikt hij te pas en te onpas. Elke Marokkaanse jongen die in fout gaat is een foute moslim fundamentalist. Dat die jongen de moskee nooit van binnenuit heeft gezien is niet van belang, want het gaat hem om de boodschap. Alleen toen hij inzag dat het discrimineren op grond van religie in Nederland strafbaar is, vluchtte hij naar een nieuwe verdwijntruc: de islam is een ideologie!

Het is bekend dat zijn islam bashing als politieke strategie geïnspireerd is door zijn extreem- rechtse vrienden in Israel. Hij integreert Israel volledig in zijn hetze tegen de islam en de moslims in Nederland. Hij ziet Israel als de eerste verdedigingslinie van het westen tegen de islam. Volgens hem kunnen de Nederlandse ouders ”rustig slapen omdat de ouders in Israël wakker blijven” tegenover de islam. Deze integratie is compleet wanneer hij stelt:”We zijn Israel en Israel is ons”.

Wilders heeft ook het optreden van het Israëlische leger tegen demonstrerende Palestijnse jongeren in Nederland geïmporteerd voor zijn aanpak van de Marokkaanse jongeren in Nederland: schieten op de knie, deportatie, administratief arrest, etc. In een interview met de Wereldomroep in Juli 2008, verklaarde hij dat hij, voor het maken van zijn tweede film Fitna, steun krijgt van zijn vrienden in Israel. Deze film gaat volgens hem over Israel en de islam. Ik ga ervan uit dat deze film niet bedoeld is om de moslims in Nederland te beschermen, maar juist om die aan te vallen. Deze film zal, net als de eerste Fitna, volledig passen in bovengenoemde strategie van de islam bashing en het islamiseren van de context van de Turkse en Marokkaanse burgers in Nederland. Dit pas op zijn beurt goed in de strategie van extreem- rechtse in Israel. Dat zijn vrienden de aanwezigheid van de moslims in Nederland als een blok aan hun been zien, is duidelijk af te leiden uit het volgende.

Delegatie
Vorig jaar heeft de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) geweigerd om een delegatie van burgemeesters uit Israel te ontvangen omdat in deze delegatie ook een Israëlische burgemeester uit het bezette gebied opgenomen was. Dat Wilders vragen hierover stelde was tot daar aan toe. Maar zeer opmerkelijk en verwerpelijk was de volgende uitspraak van Aryeh Eldad in het blad Haaretz dat “ de kwestie moet gezien worden als een Nederlandse overgave aan de Arabieren, die weer symptoom is van de Nederlandse overgave aan de islamitische minderheid die langzaam maar zeker groeit”( NRC 20 september 2010). Dit, terwijl deze hele zaak volledig voorbij ging aan de aandacht van de moslims in Nederland, laat staan dat ze zich daarover druk maakten. Deze uitspraak maakt duidelijk dat ook extreem- rechts in Israel kennelijk last heeft van de aanwezigheid van de Arabieren en moslims in Nederland. Wilders is kennelijk niet alleen voor zichzelf bezig in Nederland maar ook voor de belangen van extreem- rechts in Israel.

In die zin is hij een instrument van extreem- rechts, niet van heel politiek Israel.

Er zijn politici in Israel ,met name van de Arbeiderspartij, die op geen enkele manier geassocieerd willen worden met hem. Met Wilders als vriend heb je geen vijand nodig, is hun mening. Ook de Nederlandse journalist Hans Knoop vindt dat het niet in het belang van Israel is om te investeren in extreem- rechts in Europa en Amerika. Dat is schadelijk voor de internationale positie van Israel( site Joods Actueel). Hij adviseert Israel om te investeren in het politieke centrum. De joodse gemeenschap heeft Wilders ook door. Volgens een onderzoek van het het instituut voor het Joods- Maatschappelijk Werk stemmen slechts 2% voor Wilders.

Onderscheid
Het zou te veel eer voor Wilders zijn en tevens onjuist om te stellen dat Wilders een instrument is van heel Israel. Die indruk ontstond doordat ik in mijn interview niet steeds dat onderscheid maakte. Dat heb ik wel in het begin gezegd maar het kwam niet naar voren in het interview. Het spijt me dat ik daardoor joodse medeburgers heb geraakt. Hiernaast wil ik wijzen op een andere fenomeen dat ook voor verwarring zorgt. Op dit moment bepaalt de politieke extreem –rechtse formatie het politieke gezicht van Israel, ondanks de aanwezigheid van andere politieke stromingen. Het kabinet Rutte is niet mijn kabinet. Maar in het Europa en het buitenland heeft men het over Nederland elke keer dat dit kabinet wat zegt of doet. Ook als miljoenen Nederlanders het daar niet mee eens zijn. Dit argument voer ik aan voor meer begrip van mijn bovengenoemde uitspraak. Niet om via een omweg mijn gelijk te halen.

Dat is niet mijn aard. Mijn respect voor de gevoelens van de Joodse vrienden en medeburgers blijft volledig overeind.

null Beeld

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden