Lezersbrieven Zaterdag 16 november

Wijnonzin, Piet, het glazen plafond en praten met Rusland

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 16 november.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag:  verlaag maximumsnelheid ook ’s nachts

Het kabinet heeft na lang ­beraad besloten de maximumsnelheid op de snel­wegen te verlagen naar 100 km/u, helaas alleen overdag. Tussen 19.00 uur en 06.00 uur mag er nog wel veel harder worden gereden op vele trajecten. Dat is een gemiste kans, want juist in de ’s avonds en ’s nachts geven uitlaatgassen en het geluid van het verkeer meer overlast vanwege de kenmerkende ­aspecten van de atmosfeer.

In die omstandigheden is er gemiddeld een lagere wind en is de opbouw van de atmosfeer vaak zodanig dat ­geluid op veel grotere afstand nog overlast geeft. Door de ­lagere wind is de verspreiding van uitlaatgassen ook beperkt en zijn de concentraties van uitlaatgassen relatief hoog. Dat is slecht voor de ­gezondheid van omwonenden en geeft een hogere stikstofbelasting in de natuur.

Juist nu had het kabinet de mogelijkheid om ook deze ­aspecten sterk te verbeteren en is het zinvol om de maximumsnelheid ook ’s avonds en ’s nachts te verlagen.

Dat zou absoluut geen ‘rotmaatregel’ zijn, zoals Rutte dat zegt, maar juist een heel verstandig maatregel.

Bert Holtslag, emeritus hoogleraar meteorologie
Bert Heusinkveld, onderzoeker Wageningen Universiteit

Wijnonzin

Over wijn wordt veel onzin geschreven. In hoogdravende zinnen moet de on­wetende consument zich bijna een onbenul vinden als die niet direct twaalf flessen van een Spaanse supertopwijn aanschaft waarvan nog maar een heel kleine voorraad beschikbaar is. Dus haast u! De advertentie staat al jaren op de achterpagina van de krant, terwijl de wijn toch allang uitverkocht zou ­moeten zijn.

Onlangs weer zo’n niet te missen aanbieding. Een ‘magistrale Barolo van het zuiden’ gemaakt van tweehonderd jaar oude stokken, kopt de aanbieding. Wat een onzin. De vergelijking met Barolo gaat geheel mank, en sinds wanneer wordt wijn gemaakt van oude stokken? De aanbieder biedt ook nog eens ‘de laagste prijs ter wereld’. Dus wijn­drinkers inladen die nep-Barolo van oude stokken. Het wordt tijd dat er een eindredactie komt op deze misleidende teksten in wijnadvertenties.

Ruud Feekes, veertig jaar actief in de wijnbranche als zelfstandig importeur en lid van proefpanels, Nederhemert

Beeld Bas van der Schot

Kompas

De Nederlandse regering, met in haar kielzog een meerderheid van de Tweede Kamer, trekt zijn handen af van Nederlandse burgers. Dat gebeurt al jaren met expats en ligt nu uitvergroot voor de ­wereld met de weigering IS-kinderen naar Nederland te laten terugkeren en hun moeders en vaders in Nederland te berechten. Een schande is dat de rechter het morele (en juridische) kompas van de regering moet bijstellen.

Godzijdank werkt de onafhankelijkheid van de derde macht in de trias politica (Polen en Hongarije, lezen jullie mee?).

Servaas van Beekum, Sydney

Niet moeilijk

Gisteren maar meteen begonnen met vrijwillig 100 kilometer per uur te ­rijden. Het ritje van een half uur op de snelweg duurde twee minuten langer dan anders. Dat viel dus reuze mee.

Als we dat nu allemaal gaan doen en minder vliegen en minder vlees eten – in ieder geval biologisch zodat er toch een goede prijs is voor welwillende ­boeren – dan gaat het ons misschien wel lukken. Het is heus niet zo moeilijk.

Charlotte Luijerink, Meppel

Mijd het autostuur

Bij een snelheid van 100 km/u wordt minder uitgestoten dan bij 130 km/u . Maar de ­minste uitstoot hebben we bij 0 km/u, oftewel als we niet met de auto rijden. Ik stel daarom voor dat de overheid een ­actie uitrolt met als leuze: ‘Steun bouw en natuur – mijd het autostuur’.

Eerste keuze voor vervoer zijn natuurlijk lopen en fietsen, maar goede tweede is (duurzaam) openbaar vervoer. Nu de Eerste Kamer heeft besloten dat er geen extra miljarden aan subsidie voor bijstook van biomassa in elektriciteitscentrales mag worden uitgegeven, kan (een deel van) dat geld aan uitbreiding en verduurzaming van het ov worden ­besteed.

Hans Crone, Groesbeek

Slagaderlijke bloeding

De opeenvolgende kabinetten Rutte – en die daarvoor – hebben zich gedragen als zachte heelmeesters. Aan de stinkende wonden is geen herinnering meer. Zie onder meer het lijstje van Caroliene. Nu is er sprake van een slagaderlijke bloeding en worden pleisters gebruikt om het bloeden te stelpen. En ook die zullen het doodbloeden niet voorkomen. Het is tijd voor de intensive care.

Wilbert van Gent, Waalre

Praten met Rusland

Terwijl de rol van Rusland bij het neerschieten van vlucht MH17 steeds duidelijker wordt, willen de voormalige Nederlandse ambassadeur in dat land en onze voormalige minister van Buitenlandse Zaken meer contacten en overleg met datzelfde Rusland. Prima. We moeten er alles aan doen om vrede en duurzame harmonie in ons werelddeel te bewerkstelligen. Maar wel graag in EU-verband om te voorkomen dat Moskou Europese landen tegen elkaar uitspeelt. De sancties vanwege de bezetting van de Krim hebben lang ­genoeg geduurd en weinig opgeleverd.

Laten we erkennen dat de Krim vanaf nu een stukje Rusland is. Als de EU de sancties opheft, als daarnaast geen lidstaat dwarsligt bij de aanleg van de gasleidingen Nordstream 1 en 2, als Europa na bemiddeling in dit conflict Rusland bovendien toestaat de oostgrens van ­Oekraïne een stukje westwaarts op te schuiven, gelden daarvoor de volgende condities: beëindiging van de gewapende strijd in Oost-Oekraïne en volledige terugtrekking van wapens en manschappen met VN controle daarop, Russische acceptatie van een associatieverdrag tussen Oekraïne en de Navo, (dus geen lidmaatschap) en Rusland gaat ermee akkoord dat de enclave ­Kaliningrad ten behoeve van vermindering van de bezettingsangst in de Baltische staten een provincie wordt van Litouwen.

Jelle de Visser, Leeuwarden

Liquidatie

Al enige tijd erger ik me aan het gebruik van het woord ‘liquidatie’ in verband met de moord op Derk Wiersum. Het is een term die in het criminele circuit wordt gebruikt. Men ontmenselijkt de moord en de vermoorde persoon met deze term. Dat is ook precies hoe men in het criminele circuit denkt; alsof hij een pionnetje was in een spel dat je slim moet spelen. Een gruwelijke, egocentrische daad waar eigenlijk geen woorden voor zijn.

Yolande Zelders, Nijmegen

Aboulouafa

Over de motieven van politiechef ­Fatima Aboulouafa, het verdedigen van artikel 1 van de Grondwet, alleen maar lof. Iedereen is gelijk voor de wet. Zeker bij de politie met een voorbeeldtaak moeten misstanden zonder aanziens des persoons worden aangepakt. In het algemeen worden acties, ook als ze onrechtmatig zijn, met beroep op dit artikel getolereerd.

Waar wringt het hier? Aboulouafa is niet alléén activist, ze is ook in dienst. Niet zomaar een werknemer, maar een chef met eindverantwoordelijkheid. Kennelijk is zij tijdens haar strijd vergeten dat haar werk­gever bevoegd is en blijft instructies te geven over haar ­gedrag en uitvoering van taken. Het lijkt of zij die instructies heeft genegeerd en activistisch sociale media is blijven gebruiken. Dat is dan geen censuur, maar het niet in acht nemen van opdrachten.

Jammer, want haar strijd is nodig. Maar altijd moet gelden – en zeker in haar positie: c’est le ton qui fait la musique. Mensen als Aboulouafa zijn en blijven onze change agents.

Bernard Tomlow, Utrecht

Glazen plafond

Eveline-Carolina van Straten betoogt dat het glazen plafond in Nederland niet meer bestaat. Het ligt allemaal aan vrouwen zelf. ‘In Amerika zie je overal vrouwen in hoge functies’, aldus Van Straten. Waarop Van Straten haar optimisme baseert, is niet duidelijk, de cijfers laten namelijk iets anders zien: in de Verenigde Staten zijn er nog meer ceo’s met de naam John dan dat er vrouwelijke ceo’s zijn. Hetzelfde geldt voor Republikeinse senatoren en Democratische gouverneurs.

Ook in de Verenigde Staten bestaat het glazen plafond dus zeker wel, al noemen ze het daar liever a thick layer of white men.

Sophie van Gool, Amsterdam

Piet

Voor al die mensen die ervan overtuigd zijn dat ze met roetveegpieten onze ­sinterklaastraditie om zeep helpen: in mijn jeugd (ik ben 70) was Zwarte Piet een krompratende domme knecht van de Sint, die je, als je stout was geweest, in de zak stopte en dreigde je naar Spanje mee te nemen om pepernoten van je te draaien.

Toen mijn ouders kind waren, had Sinterklaas hooguit één Zwarte Piet als knecht bij zich, die nog angstaanjagender was dan die uit mijn jeugd: een bangmaker met vuurrode dikke lippen en gouden oorringen, die je met de roe sloeg en zakjes zout uitdeelde aan stoute kinderen. Toen mijn grootouders kind waren, kenden ze Zwarte Piet nog niet, omdat Sinterklaas toen nog meestal zonder knecht was.

Tradities? Willen we bovenstaande tradities terug? Elke traditie begint ooit ergens en verandert door de tijd heen, doodeenvoudig omdat de omstandigheden veranderen.

Roel den Dulk, Ferwert

Land van afkomst

De geweldige rubriek Land van afkomst van Robert Vuijsje begint langzamerhand monumentale vormen aan te nemen. Mede door het strakke format en de prachtige foto’s van Ernst Coppejans krijgt het begrip ‘multiculturele ­samenleving’ weer een positieve lading. De verhalen zijn zowel bemoedigend als ontroerend.

Bij de aflevering over de Koerdische couturier Achmed Oso hield ik het nauwelijks droog. Je mag hopen dat bepaalde politieke figuren (we gaan hun namen hier natuurlijk niet noemen) die zich openlijk laatdunkend uitlaten over andere culturen dan de Nederlandse, deze portretten eens goed in zich opnemen.

Martin Mulder, Amsterdam

Advocaten

Advocaten zijn boos op Sander Dekker en bezorgd dat hun klanten niet meer aan hun recht komen. Advocaten leven niet van winst of verlies maar van declarabele uren. De perverse prikkel die daarvan uitgaat, maakt iedere zaak, hoe futiel of kansloos ook, financieel interessant, inclusief hoger beroep.

Al in 2015 bekritiseerde de Almelose rechter Verhoeven een stel advocaten die met duizenden euro’s aan toevoegingen (belastinggeld) maar bleven doorprocederen in een flutzaak. Verhoeven noemde het een ‘kleuterruzie in een zandbak’. Asieladvocaten lijken van kansloze procedures zelfs hun verdienmodel te maken.

Dekker zou een hoop problemen oplossen als hij op grote schaal no cure, no pay zou toestaan. Hoeveel advocaten zouden nog volstrekt ongeïnspireerd kansloze zaken aanpakken? En minder proceduredrift betekent minder, wachtijden, werkdruk, kosten en zaken waar alleen advocaten beter van worden want die brengen na een verloren zaak zo 50 duizend euro in rekening. Sterker, die moest je meestal al vooraf betalen.

Paul Ruijs, Den Haag

Milieumaatregelen

In de vijfdelige aflevering Nederland ­Varkensland ontbreekt één partij: de overheid. En dat brengt mij terug in de tijd, om precies te zijn halverwege de jaren tachtig. Ik was toen ambtenaar ­milieuzaken bij de gemeente Harderwijk. In Harderwijk bevond zich een ­behoorlijk concentratie aan intensieve veehouderij. Het was de tijd dat verzuring hoog op de agenda stond. In de ­gemeente, die erg gericht was op de boer, woedde een felle strijd over enerzijds de concrete problemen van een ­teveel aan ammoniakemissie en anderzijds de wens van de veehouders om uit te breiden.

In deze overwegend christelijke ­gemeente was er een PvdA-wethouder met de portefeuille milieu en een groep gedreven ambtenaren die vonden dat je milieuproblemen niet zomaar kon afwentelen op de samenleving. Dat leidde tot een felle strijd bij de aanvragen voor uitbreiding van de bedrijven. Uiteindelijk bevestigde de Raad van State het standpunt dat de opgelegde voorschriften redelijk waren.

Wat waren die maatregelen? Ieder ­bedrijf dat substantieel wilde uitbreiden werd verplicht om ammoniak­emissie en stankoverlast te voorkomen. En zo kwam het dat veehouders toen al verplicht werden luchtwassers aan te schaffen. En werden de eendenhouders die tot dan hun eenden gewoon op de zandgrond lieten lopen, met als gevolg ammoniakemissie en een hoog nitraatgehalte in het grondwater, gedwongen hun eenden in stallen te houden.

Dit en nog veel meer efficiënte milieumaatregelen werd door het toenmalige ministerie van VROM bekroond met de Milieuprijs van het jaar.

Dan verwacht je toch dat de Rijksoverheid dit niet alleen beloont met een prachtig beeld in de tuin van het Stadhuis, maar ook de maatregelen landelijk overneemt. Dat was in ieder geval eerlijk geweest naar de ­bedrijven in ­Harderwijk die dankzij de strenge vergunning stevig moesten ­investeren. Maar het had toen ook een enorme stap kunnen zijn in de oplossing van een probleem, waar we van hadden kunnen weten dat we daar vroeg of laat weer tegenaan zouden lopen.

Hans Kuypers, Arnhem

Stadsrechten

Rina Zoet reageerde in de krant van 13 november op een artikel waarin werd gesproken van de ‘dorpsgrens’ van ­Elburg. Volgens Zoet is Elburg een stad(je) en geen dorp.

In mijn onlangs verschenen boek Het dorp geef ik aan dat stadsrechten sinds 1851 niet meer gelden. De Gemeentewet trad toen in werking. Elke plaats heeft sindsdien de status van gemeente. Toch blijven veel mensen hun woonplaats – hoe klein ook – een stad noemen als er ooit stadsrechten aan zijn verleend. Ten onrechte dus.

Een plaats is een dorp als de meeste mensen die er wonen zeggen dat ze in een dorp wonen; vinden de meeste mensen dat ze in een stad wonen, dan is er sprake van een stad. In sommige gevallen begint inmiddels de plaatsnaam te wringen. Hoofddorp bijvoorbeeld wordt door steeds meer mensen gevoeld als een stad. Er gaan al stemmen op om de naam te veranderen in Hoofdstad.

Wim Daniëls, Eindhoven

Bijzondere vrouwen

Sommige scholen nemen de geschiedenisles zelf onder handen. Zoals het ­Amsterdamse Alberdingk Thijm ­College, dat meer aandacht geeft aan vrouwen.

Grappig detail is dat juist deze school eind jaren vijftig van de vorige eeuw daarover ietwat anders dacht. Toenmalig rector Stoelinga gaf wiskunde, maar niet aan de hoogste klas van de MMS. Want, zo zei hij volgens mijn moeder (74 jaar) die daar toen op school zat: ­‘Jullie zijn maar meisjes, jullie hoeven geen wiskunde te leren.’

Kathelijne Schelfhout, Haren

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden