Wij verdedigen Benno Barnard

Moslim radicalen maakten een lezing door schrijver Benno Barnard onmogelijk. Hij kant zich terecht tegen de sharia. Moslimfundamentalisme is onverenigbaar met de democratische rechtsstaat

Vooraf dit:

Wij kunenn uitstekend opschieten met onze islamitische medeburgers die hard werken om hun brood te verdienen en netjes de wetten van ons aller gemeenschappelijke land respecteren. Zij vormen de overdonderende meerderheid. Wij richten ons tegen een fanatieke minderheid. Maar wij vergeten niet dat de groep die het hardst roept altijd de toon zet. Een kleine minderheid is dus niet ongevaarlijk.

Nu de rest.

1. Er is geprobeerd een gelijkheidsteken te plaatsen tussen Benno Barnard en de salafisten die zijn lezing onmogelijk hebben gemaakt. Zij zouden perfect vergelijkbaar zijn in het soort extremisme dat ze aanhangen. Wie dat suggereert is of blind of te kwader trouw.
De mannen die Benno Barnard het spreken hebben belet zijn overtuigde aanhangers van de zuivere sharia. Zij hangen onder meer volgende denkbeelden aan: het is een groot goed wanneer overspelige vrouwen worden gestenigd, homo's hebben geen recht op leven, de scheiding tussen godsdienst en staat is des duivels, wie de islam afvalt, verdient de doodstraf.

Benno Barnard is tegen de doodstraf, hij vindt dat mannen en vrouwen gelijke rechten moeten hebben, dat je het recht moet hebben om om het even welke godsdienst aan te hangen of af te vallen, zolang je de wetten van de democratische rechtsstaat eerbiedigt, hij is voor de scheiding tussen godsdienst en staat en over overspelige vrouwen vindt hij helemaal niets. Wij zijn het op al die punten roerend eens met hem. Benno Barnard is géén fundamentalist. De islamieten die hem het spreken belet hebben zijn overduidelijk fundamentalisten.

Wie tegen die standpunten van Benno Barnard en van ons is, moet dat maar klaar en duidelijk zeggen. Wie denkt dat de sharia wél verzoenbaar is met de democratische rechtsstaat, zal dat toch eens gedetailleerd moeten uitleggen. Benno Barnard, en ook wij, zijn ervan overtuigd dat de sharia onverzoenbaar is met de beginselen van de democratische rechtsstaat. Aangezien wij nogal gehecht zijn aan die ouderwetse democratische rechtsstaat vinden wij dat de sharia hier geen poot aan de grond mag krijgen.

Talloze Arabische intellectuelen als daar zijn Bassam Tibi, Wafa Sultan, Tariq Heggy, Wassyla Tamzali, Hamad Abdel Samad, Ibn Warraq, Boulem Sansal, Fouad Ajami, Najm Wali, Magdi Khalil, Abdelwahab Meddeb enz., enz., hebben al veel zwaarder uitgehaald naar de islam. Wellicht is het nuttig te luisteren naar ervaringsdeskundigen.

2. Benno Barnard zou zelf de reactie van de salafisten hebben uitgelokt. Hij zou hen hebben geprovoceerd. Die kromme logica kennen wij maar al te goed. Dezelfde redenering werd ooit gebruikt tegen veel vrouwen die aangifte deden van een (poging tot) verkrachting. U had maar geen minirok moeten dragen.
In ons land bestaat zoiets als vrije meningsuiting. Provocatie is daar een wezenlijk bestanddeel van. God of Allah prijzen is daar ook een wezenlijk bestanddeel van. God of Allah belasteren evenzeer. Vrije meningsuiting heeft geen enkele zin als alleen ons welgevallige meningen mogen worden geuit. Systemen waarin alleen welgevallige meningen toegestaan zijn, hebben een naam: dictatuur.

3. Er is gesuggereerd dat Benno Barnard naar politie en gerecht is gelopen. Dat is een leugen. Het is de politie die contact zocht met hem om hem op de hoogte te brengen van de dreiging. Het is de Antwerpse burgemeester die naar de rechter stapte. Dat laatste is zeker een sterk signaal.

4. Er is gesuggereerd dat Benno Barnard mediageil is. Dat is dan toch een buitengewoon eigenaardige soort geilheid. Benno Barnard had in tempore non suspecto al drie keer geweigerd om in de uitzending van Phara de Aguirre op te treden. Dat wijst veeleer op mediaschuwheid.

5. Er is gesuggereerd dat er op de bewuste avond helemaal geen dreiging met geweld is geweest. Wie aanwezig was, oordeelt daar anders over.

6. Er is gesuggereerd dat de hele zaak Benno Barnard goed uitkwam. Hoezo, goed uitkwam? Wie komt het goed uit als een paar heethoofden dreigen je in elkaar te timmeren? En als Benno Barnard brandde van verlangen om het ziekenhuis in geslagen te worden, waarom organiseerde hij dan een lijfwacht?

7. Maar ook dat wordt hem kwalijk genomen. Hier willen we toch even op ingaan. De Universiteit Antwerpen weigerde zelf voor beveiliging te zorgen. De politie liet weten dat ze alleen zou optreden als er klappen vielen. Toen dacht Benno Barnard aan de enige VB'er die hij ooit had ontmoet, aan Tanguy Veys. Die bood hem bescherming aan, bestaande uit twee potige kerels, behorend tot de entourage van Filip Dewinter - dat laatste hoorde hij pas in Antwerpen. Wie kan Benno Barnard verwijten dat hij zich niet tot moes wilde laten slaan? Zouden de tallozen die hem de laatste dagen hebben aangevallen zich zingend van vreugde tot moes willen laten slaan?

8. Benno Barnard heeft gezegd dat Filip Dewinter een profeet was. Althans, zo kwam het in de krant. In werkelijkheid verwees hij spottend naar de Profeet met hoofdletter en verklaarde dat Dewinter als voorspeller van problemen met de islam een betere profeet was.
Benno Barnard beseft dat hij daar een zware inschattingsfout heeft gemaakt. Bovendien heeft hij de tekst niet voor publicatie opgevraagd, wat toch standaardprocedure is bij interviews. Maar is Benno Barnard door die uitspraak een soortement fascist geworden? Wie dat beweert, is alweer blind of te kwader trouw. Lees wat hij daar zelf over schreef, vorige week nog, al werd het niet gepubliceerd. Wij publiceren het hier: 'Ik ben tégen het VB. Ik heb niets te maken met volksnationalisme. Ik stel het individu boven de volksgemeenschap.' Getekend: Benno Barnard.

Lijst ondertekenaars:

Amanda Kluveld (historica-auteur)
Andre Gantman (advocaat)
Arend Jan Boekestijn (historicus)
Bart De Wever (NV-A-voorzitter)
Carel Brendel (journalist)
Christophe Vekeman (auteur)
Claude Demelenne (journaliste francophone)
Dimitri Verhulst (auteur)
Eddy Terstal (cineast)
Ehsan Jami (publicist)
Emile Brugman (uitgeverij Atlas)
Etienne Vermeersch (em. hoogleraar UGent)
Frank Hellemans (criticus)
Frank Thevissen (communicatiedeskundige)
Geert van Istendael (auteur)
Guido Lauwaert (auteur-acteur)
Gwy Mandelinck (dichter-organisator Watou- organisator Brugge)
Hafid Bouazza (auteur)
Hans Jansen (arabist-auteur)
Jan Vanriet (kunstenaar-schilder)
Johan Braeckman (filosoof UGent)
Joke van Leeuwen (auteur)
Joost Zwagerman (auteur)
Joyce Roodnat (auteur)
Julien Weverbergh (auteur)
Koenraad Goudeseune (auteur)
Kris De Bruyne (auteur-componist)
Leo De Haes (uitgeverij Houtekiet)
Leon de Winter (auteur)
Luckas Vander Taelen (Vlaams volksvertegenwoordiger Groen!)
Lukas De Vos (journalist)
Magda Michielsens (UAntwerpen)
Marcel Duyvestijn (politicoloog)
Marcel van den Boogert (redacteur)
Max Pam (journalist)
Mia Doornaert (journaliste)
Michael Freilich (hoofdredacteur Joods Actueel)
Monika van Paemel (auteur)
Pat Donnez (auteur)
Sam van Rooy (auteur)
Siegfried Bracke (journalist)
Simone Lenaerts (auteur)
Tom Naegels (auteur)
Wilfried van den Brande (muzikant)
Wim van Rooy (auteur)
Yves T'Sjoen (docent Nederlandse letterkunde UGent)
Afshin Ellian (wetenschapper)

Dit stuk verscheen dinsdag 20 april in De Standaard (www.standaard.be)















Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.