Wij krijgen al luizen als iemand 'hai' zegt bij de bushalte

.

We kwamen terug van vakantie met luizen. Nu klinkt het alsof ik de Italianen daar de schuld van geef, of de Corsicaanse camping, maar wij komen van elk uitje terug met luizen. Stuur je ons naar de Albert Heijn om een boodschap, dan komen we terug met luizen. Ik denk zelfs dat we van de wc terug zouden komen met luizen, gewoon in ons eigen huis. Juist in ons eigen huis.

Dus besteedden we weer eens een dagdeel aan het bestrijden van de luizen, want dat is het enige leuke aan luizen hebben: als je ze hebt ontdekt, mag je ze onmiddellijk doodmaken. Niemand die daar flauw over doet.

Ik weet wel waarom de luizen het zo prettig bij ons vinden; alle leden van mijn gezin zijn gezegend met veel, dik en krullend haar. Nu kunnen de krullen de luizen wat minder schelen, maar het talrijke en dikke, daar houden ze van. Daar kunnen ze lekker in schuilen en veilig hun eieren in leggen.

Luizen bestrijden kost trouwens veel geld. Want per rijkelijk behaard gezinslid gaat er een hele fles luizenspul doorheen, en een fles luizenspul kost 15 euro. Dat is 60 euro voor vier mensen, en als je bedenkt dat je zo'n behandeling altijd twee keer moet doen en dat wij al luizen oplopen als iemand 'hai' tegen ons zegt op de bushalte, dan is de rekensom snel gemaakt: we moeten er een parttimebaan bijnemen. Gewoon voor het bekostigen van de luizenbestrijding.

Inmiddels weet ik gelukkig wel hoe je luizenspul moet kopen zonder schaamte en angst voor gezichtsverlies. Want dat had ik vroeger altijd; schaamte en angst voor gezichtsverlies als ik bij de Etos kwam voor zo'n fles (en later op de middag voor nog een fles, en nog een, omdat ik toen nog niet wist dat we echt vier flessen per keer nodig hadden).

Nu wervel ik de Etos binnen, loop met flinke passen meteen naar de toonbank (want ze bewaren die luizenflessen heel flauw achter de toonbank, zodat je erom moet vragen) en dan roep ik luid: 'Prioderm-lotion graag! Doe maar tien flessen!' Hop, 150 euro afrekenen en gáán. Lekker naar huis, insmeren die boel en vervolgens je kinderen urenlang martelen met een stalen luizenkam.

Gelukkig lees ik ze momenteel weer voor uit Ronja de roversdochter en daar heeft iedereen ook constant luizen. En geen Etos. Dus dan voel je je toch gezegend.

Maar goed, die rovers in dat boek hebben ook wilde paarden, een heel groot dennenbos, frisse bergmeren, watervallen, trollen, vogelheksen en een woest en avontuurlijk natuurleven. Wij zitten de hele dag binnen achter een scherm volstrekt schoon, steriel, ingeënt en antibacterieel te wezen. En toch hebben we die middeleeuwse luizen. Dat is toch niet eerlijk?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden