Column

Wij houden van onze Syriërs

Syrische vluchtelingen in Kilis, aan de Turks-Syrische grens.Beeld anp

Tot mijn verrassing en tot mijn grote genoegen zag ik gisteren op de voorpagina van deze krant de aankondiging van de artikelenreeks 'Fort Europa'. Het continent worstelt met de grootste vluchtelingencrisis in decennia, schrijft hoofdredacteur Philippe Remarque in zijn introductie. De komende weken onderzoekt de Volkskrant hoe de Europeanen omgaan met de vluchtelingenstroom en 'laten we zien wie de vluchtelingen zijn'. Verslaggeefster Anneke Stoffelen verrichtte de aftrap met een boeiende reportage uit Calais, waar jonge mannen uit Afrika en het Midden-Oosten de hordes proberen te nemen die hen van het Britse droomland scheiden.

Stiekem was ik al een beetje verliefd op de Volkskrant en haar hoofdredacteur, maar dat is met dit initiatief alleen maar heviger geworden. Dit is nog eens campagnejournalistiek naar mijn hart, en op het juiste moment: in de komkommertijd. De waan van de dag is met vakantie, zodat er tijd en ruimte ontstaat voor de grote kwesties van het tijdsgewricht.

Geen misverstand over die term campagnejournalistiek. Het genre in de gebruikelijke betekenis van het woord wordt in Nederland belichaamd door De Telegraaf, die volgens Mariëtte Wolf, auteur van een biografie van de krant, 'is geboren om campagne te voeren'. Maar dat gaat dan altijd om activistische journalistiek, bedoeld om namens de hardwerkende Nederlander iets te bewerkstelligen, tegen te houden of verontwaardigd af te keuren. 'Laat Nederland Rijden!', staat er dan in Verkadeletters, of 'Weer miljarden in bodemloze put'.

Geen kwaad woord1 overigens over De Telegraaf. Ik heb de krant nog met veel plezier rondgebracht in de Zaandamse buurt Poelenburg, tegenwoordig een vogelaarwijk waar menig vluchteling onderdak vond. Ook Philippe Remarque begon er zijn carrière, als correspondent te Moskou.

Of dat invloed heeft gehad op zijn initiatief voor de reeks 'Fort Europa' weet ik niet. Eerder zal het te maken hebben met zijn achteroudoom2 Erich Maria, een Duitse auteur die nazi-Duitsland ontvluchtte en via Zwitserland gastvrij werd opgenomen door de VS.

Hoe dan ook weet ik bij voorbaat dat wat de Volkskrant gaat doen geen bodemlozeputterij zal zijn. Van campagne voeren voor of tegen iets is geen sprake. Geen 'Europa is vol!' en evenmin 'Er is nog genoeg plaats in de herberg'. Journalistieke waarheidsvinding staat voorop.

En toch, en toch hoop ik - het Telegraafbloed krijg je nooit meer uit mijn aderen - dat in al die weken onbevangen verslaggeving iets zal doorklinken van verontw... nee verbazing over het feit dat het grote, welvarende Europa maar een kwart miljoen opvangt van de meer dan 4 miljoen vrouwen, mannen en kinderen die het Syrische oorlogsmonster heeft uitgespuwd. Libanon heeft er 1,2 miljoen (ruim een kwart van de bevolking), Turkije 1,8 miljoen.

Vorige week was ik in Kilis, aan de Turks-Syrische grens. Op het terras van restaurant Ezogelin werd de thee geserveerd door de 37-jarige Ahmet, een sympathieke man die een deel van zijn familie in Aleppo had moeten achterlaten en in Kilis kennelijk het baantje van een Turk had ingepikt. De stad telt inmiddels meer Syrische vluchtelingen dan eigen inwoners. Ook in Turkije zullen heus wel spanningen bestaan, maar in Kilis was er niets van te merken. 'Wij houden van onze Syriërs', kreeg ik te horen.

Soms zijn chocoladeletters best lekker.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden