Verslaggeverscolumn Marjon Bolwijn in Rotterdam

Wie kom je tegen in trendy, alcoholvrije halalrestaurants?

In de verwachting iets bijzonders te gaan beleven reis ik naar Rotterdam, waar ik met religiewetenschapper Margreet van Es een tour zal maken langs halalrestaurants. Die schieten in de havenstad als paddestoelen uit de grond. De universitair docent bestudeert de nieuwste trend: de alcoholvrije. Met haar wil ik weten welk publiek erop afkomt, of ze ‘inclusief’ zijn of juist niet.

Tot mijn verbazing stelt ze voor te beginnen in Bazar. Daar heb ik al vaker gegeten, maar nooit heb ik beseft dat er halalvoedsel wordt geserveerd. Ik ga er eerlijk gezegd vooral heen voor het interieur: kleurrijk en exotisch met zijn betegelde muren en Arabische lampen. Het blijkt een van de eerste halalrestaurants in Nederland, dat ruim twintig jaar geleden openging. Bazar loopt er niet mee te koop. Ook bij de nieuwelingen is het op gevels en menukaarten vaak tevergeefs zoeken naar het woord halal. Op websites staat het meestal wel vermeld.

Religiewetenschapper Margreet van Es.

We bestellen ‘Nahar’, een mix van oriëntaalse hapjes. En kijken om ons heen in de goedgevulde ruimte. De gasten vormen dezelfde mix van culturen als in de straten van hartje Rotterdam. Tot tien jaar geleden was de keuze voor moslims die zich houden aan de regels van de Koran beperkt tot dit type ‘exotische’ restaurants plus kebabcafés met hun felle tl-lampen, vertelt Margreet. Met haar voorstel eerst hier te lunchen wil ze mij het verschil laten zien met de nieuwste loten aan de stam. Die trekken vooral twintigers en dertigers, valt haar op: studenten en werkenden uit Nederlandse steden. ‘Young urban Muslim professionals’ zegt ze. Orthodoxe moslims zie je er weinig.

Van de nieuwe, alcoholvrije halalrestaurants in Rotterdam zijn er vijf te vinden aan de West-Kruiskade. Het interieur is warm en sober met veel hout, bakstenen en een opvallende artistieke decoratie hier en daar. Zoals La Fuga en zijn serveerster met Kardashian-look. Bij de ingang denk je een luxekoffiebar binnen te stappen met een keuze uit zes verschillende cheesecakes. Achterin kan er geluncht en gedineerd worden aan houten tafeltjes met retrolampen. Aan de muur hangen ingelijste zwart-witfoto’s van Amerikaanse pop- en filmsterren.

De concentratie van halalrestaurants in deze buurt leidde twee jaar geleden tot gemor onder middenstanders: is dit wel goed voor de integratie? Die geluiden zijn inmiddels verstomd. Dat komt, denkt Margreet van Es, doordat de zaken goed lopen en de klandizie divers is.

Zeldzaam duidelijk: dit is een halal restaurant.

Het Mexicaans-Amerikaanse ‘Texican’ valt op omdat het geen enkel oriëntaals gerecht op zijn menukaart heeft staan. Rond vier uur in de middag zit het tjokvol. Er zijn veel jonge moslima’s, aan hun zwarte en blauwe hoofddoeken te zien. Margreet vermoedt dat dit voor hen een veilig plek is om uit te gaan. Kautar en Suleeqo hebben gefrituurde kip, patat en cola besteld. De eerstejaars hbo-studenten uit Ede zijn naar Rotterdam gekomen voor het aanbod halalrestaurants. ‘Die geven het gevoel dat er rekening met ons wordt gehouden’, zegt Suleeqo. Ze kunnen er eens iets anders eten dat de traditionele keuken thuis. Of er alcohol wordt geschonken, maakt hen niet uit. ‘Alcohol hoort bij Nederland.’ Kok Karim vertelt dat klanten niet om wijn en bier vragen. Verandert dat, dan zal de menukaart worden aangepast. Het is pure commercie, verklaart hij de trend. Een groeiende groep Nederlanders met een migratieachtergrond kan het zich permitteren uit eten te gaan. ‘Waarom zouden we mensen die graag in alcoholvrije halalrestaurants willen eten niet bedienen?’

Suleeqo (links) en Koutar.

We eindigen in Kandinsky Steakhouse aan de Westblaak, waarin we worden omringd door voornamelijk jonge Marokkaanse Nederlanders. Margreet bestelt halalspareribs: kalfs- in plaats van varkensvlees. Terwijl ik geroosterde courgette ontdek in mijn ceasarsalade, komt een grote groep twintigers binnen. Het zijn Noren. De serveerster vertelt iets over de kaart. ‘Je kunt hier geen alcohol drinken!’, roept een vrouw verschrikt uit. De Noren weten niet hoe snel ze moeten wegkomen. Dat doen negen op de tien toeristen die ontdekken dat dit een alcoholvrij restaurant is, vertelt de serveerster ons. Nederlanders die geen moslim zijn, blijven meestal en nemen genoegen met een avondje water en cola.

 Voordat we de culinaire tocht beëindigen wil ik van Margreet weten of ze halalrestaurants, alcoholvrij of niet, een toonbeeld vindt van inclusiviteit of juist niet. Mij is vooral opgevallen dat de klandizie veelzijdiger is dan in een gemiddeld restaurant. De religiewetenschapper is er nog niet uit. Haar veldonderzoek vindt ze vooral een confrontatie met de dominantie van alcohol in de Nederlandse eetcultuur. Dat is inderdaad een dingetje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden