Wie houdt het Westen een spiegel voor?

Waarom willen we schuldigen aanwijzen, de baas spelen, onszelf superieur voelen en geweld gebruiken? Ik wil dat niet. Ik doe er niet aan mee.

Beeld getty

Elke dag lees ik met een verontwaardigde blik over allerlei maatregelen, acties, argumenten en discussies rondom 13 november. 'We zijn in oorlog' vind ik nog de meest schrikbarende tekst en mededeling die zelfs vanuit de politici naar buiten wordt gebracht.

Ik kan het niet begrijpen. Ik schaam me. De westerse wereld gedraagt zich op dit moment als een klein kind; een emotioneel spel. Het is onbegrijpelijk dat een cultuur die zichzelf ziet als het verst en best ontwikkeld een oplossing zoekt in het voeren van oorlog. Dan concludeer ik dat deze zogenaamde tolerante en intelligente beschaving niet verder is ontwikkeld op dat gebied gedurende de geschiedenis. Oorlog is nooit een oplossing gebleken en zal het ook nooit kunnen zijn. Sowieso moeten we niet eens willen dat het een oplossing zou kunnen zijn.

Ten tweede vind ik het pijnlijk en bijna dierlijk dat de terreur zelfs het debat rondom vluchtelingen en de houding tegenover het islamitische geloof negatief beïnvloed. Is de Ku Klux Klan dan ook een ontwerp van het Christendom? Staan deze individuen met extreme gedachtes en gewelddaden ook model voor onze 'westerse cultuur'? Oftewel; kunnen wij een religie, en haar volgers, verantwoordelijk houden voor de daden van een kleine groep, of zelfs een individu die deze religie ook aanhangt? Nee.

Ondoordacht

Althans; voor onze eigen westerse maatschappij doen we dat niet, bij de ander doen we dat graag. Het is makkelijk een groep aan te wijzen, om simpele oplossingen te zoeken, maar het is ook uiterst dom. Het is een emotionele reactie, het is ondoordacht.

Het is gevaarlijk dat zelfs in de politiek en de media dit soort gedachtegoed centraal wordt gesteld. Het lijkt of de westerse wereld de rest van de wereld een spiegel voor wil houden hoe de wereld er zogenaamd uit zou moeten zien. Maar wie houdt ons de spiegel voor?

Wat zijn wij wel niet aan het doen? Hoe egocentrisch en bijna narcistisch is het wel niet om te denken dat wij wel geweld kunnen en mogen gebruiken? Samenlevingen bombarderen en verafschuwen omdat bepaalde groepen individuen met extreme ideeën ons lijken te bedreigen (personen die niet het geluk hebben gehad zich in een veilige en gezonde omgeving te kunnen ontwikkelen).

Adem in en denk na

Het is onszelf verlagen tot het gedrag dat wij zelf veroordelen. Waar is de menselijkheid? Waar is het gevoel dat iemand die opgegroeid is in Syrië gelijkwaardig is aan mij? Waarom willen we schuldigen aanwijzen, de baas spelen, onszelf superieur voelen en geweld gebruiken? Ik wil dat niet. Ik doe er niet aan mee.

Ik verafschuw het, schaam me, wil niet onder het woord 'ons' vallen zoals ik meerdere malen in dit betoog heb gebruik. Ik ga op wereldreis en ik ben blij dat ik kan ademen van een afstand. Ik zou willen dat iedereen dat even zou doen. Adem in, denk na en ga na wat er gebeurt. Besef hoe gek er gehandeld wordt en besef vooral dat oorlog, haat en veroordeling nooit vrede zal kunnen brengen.

Ik zeg niet dat bepaalde hashtags of facebookfotos voor vrede zullen zorgen. Ik zeg wel dat onszelf een spiegel voorhouden heel hard nodig is, opdat we niet zullen verdwalen in ons eigen extremistisch denken van het hebben van de waarheid. En dan schaam ik me nog het woord 'we' telkens te moeten gebruiken. Want ik wil ook niet gelijkgesteld worden aan bepaalde individuen die ideeën hebben waar ik niet achter sta.

Jip Schreibers is studente aan het University College Maastricht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.