Lezersbrieven Woensdag 14 november

Wie gaat er straks over het geld?

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 14 november.

Zeker 60 procent van de Nederlanders is voor de invoering van een gekozen burgemeester. Van deze mensen wil 44 procent liever zelf naar de stembus gaan, dan de keuze over te laten aan de gemeenteraad. Beeld ANP XTRA

Brief van de dag: gekozen burgemeester

In haar column ‘Burgemeester’ (Ten eerste, 7 november) roept Sheila Sitalsing als een voetbalsupporter de leden van de Eerste Kamer toe: ‘Hup, Eerste Kamer’; even doorzetten, tweederde meerderheid halen en dan is de burgemeester uit de Grondwet gehaald. Ik roep ook: ‘Hup, Eerste Kamer’, maar speel de bal de andere kant uit, wat niet verbazingwekkend is omdat ik burgemeester geweest ben. Ik sta namelijk zeer aarzelend tegenover de rechtstreeks gekozen burgemeester. Ik motiveer: wie het geld beheert, heeft de macht en die macht vertrouw ik de gemeenteraad liever toe dan de rechtstreeks verkozen burgemeester.

Een voorbeeld uit de buurt: in Noordrijn/Westfalen mag de rechtstreeks verkozen burgemeester zijn eigen wethouders benoemen, maar daar wordt het geld beheerd door een Stadtdirektor, zie ook de city ­manager in de VS. Ik wil echt wel van tevoren weten of zo’n systeem de bedoeling is van de politiek alvorens de functie over te laten aan het vrije spel der politieke krachten. Blijft de beurs bij de gemeenteraad, dan rest de rechtstreeks verkozen burgemeester weinig anders dan wat een burgemeester nu doet: aanschuiven bij de gemeenteraad, kijken hoe de hazen lopen en van daaruit eventuele veranderingen bepleiten. Maar de rechtstreeks verkozen burgemeester heeft zich dan al aan de bevolking gepresenteerd en daarbij een programma gebracht, toezeggingen gedaan... Er zullen echt genoeg ‘gewone mensen’ zijn, zoals de columniste zegt, om de juiste kandidaat te kiezen maar niemand heeft zich hierop vastgelegd. Waar zijn ze bij de eerstvolgende bestuurlijke hobbel?

Huib van Walsum, Delft

Toegepaste geschiedenis

De illustrator van het stuk van Ernst Arbouw, ‘Romeinse keizers helpen Trump begrijpen’ (Wetenschap, 13 november), is in elk geval al in de eerste valkuil van toegepaste geschiedenis gestapt. Hoe leuk ook om ze in dezelfde pose naast elkaar te zien, het ‘portret’ van Nero is geen afbeelding uit diens eigen tijd, maar is van veel later datum. Het toont hem dus niet zoals hij werkelijk keek, of tenminste hoe hij zich indertijd zelf wilde presenteren, maar hoe men zich de keizer minstens vijftien eeuwen na zijn dood voorstelde.

Het kan dus geen wetenschappelijk argument in een historische vergelijking zijn. Dat is alsof we aan een crucifix kennis over de gezichtsuitdrukking van Christus ontlenen.

Thomas von der Dunk, Amsterdam, kunsthistoricus

Het halve spreekwoord

‘De familie Blokker gooit de handdoek’ (Ten eerste, 13 november, p. 6). Dat rukt op: het halve spreekwoord of gezegde. Het maakt niet meer uit waar de handdoek terechtkomt. Waar leidt dit toe? Ik haal de kastanjes. Dat is het badwater weggooien. En zo belanden we tussen het schip. Toch hou ik nog een oogje.

Wim van der Lee, Amersfoort

Geen ruimhartigheid a.u.b.

Iedere keer als de discussie over immigratieregels weer oplaait, komt de term ‘ruimhartig’ naar boven. Immigratieregels moeten helder, duidelijk efficiënt en werkbaar zijn, maar met ruimhartigheid schieten we niks op. Veel politici vinden ‘ruimhartigheid’ een fijn trekje, en daarom zul je zien dat deze lieden in de discussie elkaar hierin de loef willen afsteken. Het resultaat wordt dan een gedrocht van regelgeving.

Nog erger is het als de volksvertegenwoordiging, na de regels te hebben vastgesteld, de boodschap meegeeft dat deze ruimhartig moeten worden toegepast. Hierbij legt men de verantwoordelijkheid bij het nemen van pijnlijke beslissingen bij de uitvoerende ambtenaren, met de bijbehorende gewetensproblemen. Laffer en achterbakser kan het niet. Laat de volksvertegenwoordiging zelf de verantwoordelijkheid nemen en duidelijke regels opstellen en het criterium ‘ruimhartigheid’ hier buiten houden.

Op al die ‘ruimhartigheid’ zitten we niet te wachten. Iedereen is meer gediend bij duidelijkheid.

Willem van Till, Appingedam

Stapelende leraar

De leraar die de Onderwijsraad weer wil invoeren, is er allang. Of beter: was er al. De meesten zijn ondertussen met pensioen. Na de kweekschoolopleiding halverwege de jaren zestig heb ik net als veel anderen gestapeld. Eerst een derdegraads Duits, Engels en biologie, en later een tweedegraads Duits. Dat werd op een kleine mavo destijds van je verlangd. Dan kon je met zo weinig mogelijk leerkrachten zoveel mogelijk vakken geven. Het betekende wel dat ik tot mijn 40ste vrijwel constant in de avonduren gestudeerd heb. Ondanks het diploma heb ik de lagere school nooit gezien. En of het bijgedragen heeft aan mijn vaardigheden als leerkracht? Nooit het idee gehad dat de jongens van de lerarenopleiding het slechter deden. Veel hangt in het onderwijs af van je motivatie en je persoonlijkheid.

Leraar tijdens een examencursus in Leiden. Beeld ANP

Aleid Truijens heeft gelijk dat de leerkracht in de eerste plaats voor vakinhoud gaat en dan pas voor de pedagogiek en de didactiek erachter. Dat de Onderwijsraad vooral een brede pedagogische vorming ambieert, hangt misschien samen met het feit dat tegenwoordig de eerste twintig minuten van de les verloren gaan met orde en rust herstellen voor met de les kan worden begonnen. Behalve onderwijzer zijn we nu vooral opvoeder en politieagent.

Bert Kalter, Musselkanaal

Langer lontje

Joost Zaat schrijft in zijn column (Wetenschap, 12 november) dat hij niet weet hoe het lontje van mensen wat langer zou kunnen worden. Een idee: lange tijd oefenen in diepe fysieke en mentale ontspanning, bijvoorbeeld door tai ji quan, kan mensen helpen ‘een langer lontje te krijgen’.

Je kunt ook eerst tot tien tellen.

Elli Zwart, Utrecht, Taijischool Elli Zwart

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.